Loris Veneman is gedurende het 2026 seizoen één van de vier vaste columnisten die zijn ervaringen en belevenissen met de Racesport.nl bezoekers zal delen. Voor de coureur uit Dalfsen kwam het seizoen voortijdig ten einde na een vervelende blessure die hij opliep tijdens het World Sportbike weekend in Cremona. De MTM Kawasaki coureur moest hierdoor de laatste twee wedstrijdweekenden aan zich voorbij laten gaan. Inmiddels verloopt zijn herstel voorspoediger dan verwacht. In deze column blikt Veneman terug op de afgelopen weken, het moeilijke seizoen en kijkt hij vooruit naar 2027.
Het is inmiddels alweer een tijdje geleden dat ik in Cremona geblesseerd raakte en daardoor mijn seizoen voortijdig moest beëindigen. Natuurlijk was dat een flinke tegenvaller, zeker omdat het seizoen toch al niet bepaald vlekkeloos was verlopen. Gelukkig kan ik inmiddels melden dat het herstel van mijn arm beter gaat dan ik vooraf had verwacht. Eerlijk gezegd dacht ik dat het allemaal veel langer zou gaan duren. Inmiddels kan ik mijn arm alweer bijna helemaal strekken. Het gekke is alleen dat het voor mijn gevoel lijkt alsof ik hem al volledig strek, terwijl dat in werkelijkheid nog niet helemaal zo is. Dat is een apart gevoel, maar verder valt de pijn gelukkig mee. Wat dat betreft ben ik tevreden over hoe het herstel tot nu toe verloopt.
Door mijn blessure moest ik de laatste twee wedstrijdweekenden van het seizoen missen. Dat is natuurlijk niet hoe je als coureur je seizoen wilt afsluiten. Je wilt racen, op je motor zitten en proberen het maximale eruit te halen. Toch ben ik tijdens het laatste wedstrijdweekend van het seizoen in Jerez nog wel in de paddock geweest. Ik was namelijk naar Spanje afgereisd voor een aantal gesprekken met sponsors en daarnaast wilde ik een teamgenoot Xavi Artigas aanmoedigen die kampioen kon worden. Dat lukte hem uiteindelijk ook, dus dat was natuurlijk ontzettend mooi om mee te maken.
Op zondagavond was er dan ook een mooi feestje en daar heb ik zeker van genoten. Maar eerlijk is eerlijk, het blijft een dubbel gevoel. Normaal gesproken loop je tijdens een raceweekend rond met een duidelijk doel. Je bent bezig met je motor, je team, de trainingen en de wedstrijden. Nu liep ik daar eigenlijk een beetje rond zonder zelf een functie te hebben. Dat is best vreemd als je gewend bent om zelf onderdeel van de actie te zijn. Hoe leuk het ook was om erbij te zijn en het succes van mijn teamgenoot mee te vieren, uiteindelijk zit ik toch veel liever zelf op de motor.
Ondertussen zijn we natuurlijk ook druk bezig met volgend seizoen. Ik kan alvast zeggen dat het de goede kant op gaat, al is het niet eenvoudig geweest om na dit seizoen goede mogelijkheden te vinden. We hebben dit jaar ontzettend veel pech gehad. Het vervelende is alleen dat niet iedereen dat op dezelfde manier bekijkt. Sommige mensen kijken puur naar de resultaten en zien dat ik maar ongeveer de helft van de races heb uitgereden. Dan wordt er al snel gedacht dat het niet goed genoeg is. Dat is soms frustrerend, want zelf weet je natuurlijk heel goed wat er allemaal is gebeurd en waarom bepaalde resultaten zijn uitgebleven. Maar zo werkt het nu eenmaal in de motorsport. Uiteindelijk kijken mensen toch vooral naar de uitslagen en je positie in het kampioenschap. Als je dan ergens rond de twaalfde plaats in de eindstand staat, helpt dat natuurlijk niet mee wanneer je op zoek bent naar een mooie mogelijkheid voor het volgende seizoen.
Toch blijven we er hard aan werken. We voeren gesprekken en kijken welke mogelijkheden er zijn. Gelukkig zijn er nog steeds interessante opties en ik verwacht dat we binnenkort meer duidelijkheid kunnen geven over mijn plannen voor 2027.
Voorlopig ligt mijn eerste prioriteit bij het volledig herstellen van mijn blessure. Ik wil weer helemaal fit worden, zodat ik straks zonder beperkingen op de motor kan stappen. Het seizoen 2026 is niet geworden wat ik ervan had gehoopt. Daar kan ik nu niets meer aan veranderen. Wat ik wel kan doen, is zorgen dat ik goed herstel en klaar ben voor een nieuwe kans. Waar en hoe dat precies gaat gebeuren, kan ik op dit moment nog niet vertellen. Maar over één ding hoef ik absoluut niet na te denken.
In 2027 sta ik weer aan de start. Honderd procent!
Tot over vier weken,
Loris Veneman.
Eerdere columns in 2026
27. Column | Barry Baltus: “Nog één keer genieten van Phillip Island, maar ook bouwen aan volgend seizoen”
26. Column | Jeffrey Buis: “Jerez ligt me goed, ik hoop weer voorin mee te kunnen strijden”
25. Column | Collin Veijer: “Een podium, een gebroken sleutelbeen en nu weer terug op de motor”
24. Column | Loris Veneman: “Van 230 kilometer op de fiets door de Alpen naar een abrupt einde van het seizoen”
23: Column Barry Baltus: DNS…….
22. Column | Collin Veijer: “De snelheid is er, nu moet alles op zijn plek vallen”
21. Column | Wilco Zeelenberg: “Aprilia heerst, Márquez loert en ik ben vooral blij dat ik er nog ben”
20. Column | Loris Veneman: “Even geen races, maar bepaald geen rustige zomer”
19. Column | Barry Baltus: “Ik ben terug. Of nou ja…ik ben er weer bij in Silverstone”
18. Column | Evert Slager: “Pedro Acosta kan Marc Márquez overvleugelen. Ja, dat geloof ik echt”
17. Column | Evert Slager: “Misschien is chaos wel precies wat de MotoGP nodig had”
16. Column | Evert Slager: “Waarom Ai Ogura de gevaarlijkste man voor Marc Márquez is”
15. Column | Jeffrey Buis: “Ik ben tevreden, maar de reglementen maken het ons niet makkelijk”
14. Column | Collin Veijer: “Accepteren om de volgende stap te kunnen maken”
13. Column | Loris Veneman: “Hier in Misano weer meedoen voor het podium”
12. Column | Barry Baltus: “Opnieuw bouwen aan vertrouwen”
11. Column | Jeffrey Buis: “Assen gaf vertrouwen, nu kijken wat Most ons brengt”
10. Column | Collin Veijer: “We beginnen in Le Mans weer gewoon op nul”
9. Column | Loris Veneman: “De snelheid was er in Assen, alleen in de races zat het een beetje tegen”
8. Column | Barry Baltus: “Terug waar ik hoor te zijn”
7. Column | Jeffrey Buis: “Assen is altijd speciaal, ik kijk uit naar mijn thuisweekend”
6. Column | Collin Veijer: “Soms leer je het meest van momenten waarop het fout gaat. Austin was er zo één”
5. Column | Loris Veneman: “Een nieuwe klasse en meteen prijs”
4. Column | Barry Baltus: “Het gevoel is er, nu het resultaat nog”
3. Column | Jeffrey Buis: “Nieuwe klasse, nieuwe motor, maar hetzelfde doel”
2. Column | Collin Veijer: “Een top vijf is goed… maar ik wil winnen”
1. Column | Loris Veneman: Wennen aan iets nieuws, maar het gevoel is goed