In oktober 1945 verhuisden wij plotseling uit ons kleine, dierbare dorp Geesteren in Twente naar de grote stad, Groningen. In het dorp begreep men dit niet. De melkboer zei vervolgens dat de grote stad toch niks is. Dat ze daar een bouillonblokje in een pan met water stoppen en dat dan soep noemen. Moeder zei: „maar in Groningen zijn zulke goede scholen voor de kinderen.” Waarop de melkboer zuchtte en zei: „Vrouw Habing, wej krigt nog es gebrek aan domme luu.”
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie