Op 22 oktober 2006 versloeg Fernando Alonso Michael Schumacher in de strijd om de wereldtitel tijdens de Grand Prix van Brazilië, terwijl de zevenvoudig kampioen afscheid nam van de Formule 1.
In werkelijkheid bestond er weinig twijfel dat Alonso die dag een tweede kroon zou veiligstellen. Schumachers motorpech en uitvalbeurt vanuit de leiding in de race op Suzuka hadden een mogelijke voorsprong van twee punten omgezet in een achterstand van 10 punten, wat betekende dat de Ferrari-coureur én moest winnen én zijn rivaal niet mocht scoren op Interlagos.
Die onderneming kreeg een negatieve wending toen Schumacher in Q3 te maken kreeg met een brandstofdrukprobleem, waardoor hij als 10e op de grid stond en Alonso als vierde.
“Ik weet niet wat we kunnen doen,” zei de Duitser na de kwalificatie. “Ik weet niet hoe de race zich zal ontwikkelen. Het is moeilijk iets te voorspellen, maar ik zal mijn best doen. Starten vanaf de 10e plaats is veel moeilijker, maar natuurlijk zal ik het proberen.”
“Laten we niet vergeten dat Michael in het verleden races heeft weten te winnen vanaf nog verder achter op de grid,” voegde Ferrari-technisch directeur Ross Brawn toe.
Die uitspraak was niet accuraat – in de voorgaande 248 races had Schumacher slechts één keer gewonnen van buiten de top 10 – maar de Ferrari-coureur liet precies zien waarom Brawn dat deed.
Hij sprong in de eerste ronde van de 10e naar de zevende plaats, passeerde daarna voormalig teamgenoot Rubens Barrichello en haalde Giancarlo Fisichella buitenom in voor de vijfde plaats in ronde acht – waardoor hij al vlak achter zijn titelrivaal zat – maar de kleinste aanraking met de Renault veroorzaakte een lekke band linksachter.
Michael Schumacher, Ferrari
Photo by: Orlando Kissner / AFP via Getty Images
Schumacher bevond zich op de 20e plaats, 69 seconden achter raceleidende teamgenoot Felipe Massa, terwijl zijn achterstand op Alonso precies één minuut bedroeg. In ronde 27 had hij de staart van het veld bereikt en haalde hij achtereenvolgens Tiago Monteiro, Robert Doornbos, Nick Heidfeld en Robert Kubica in, terwijl hij andere tegenstanders undercutte en profiteerde van uitvalbeurten, om zich vóór zijn tweede pitstop op de vijfde plaats terug te vinden.
Nadat hij als zevende weer naar buiten kwam, passeerde Schumacher Barrichello opnieuw en zette hij Fisichella onder druk tot een blokkerend wiel in bocht 1 om in ronde 63 de vijfde plaats te pakken. Massa’s dominante thuisrace betekende dat hij nog steeds 33 seconden verderop lag, maar de als tweede rijdende Alonso was slechts acht seconden verwijderd van de oprukkende Ferrari.
Schumacher kwam ronden tekort om een podiumfinish te pakken, maar plaatste in de op twee na laatste ronde nog steeds een klinische actie op McLarens Kimi Raikkonnen om de vierde positie te veroveren, terwijl Alonso het kampioenschap veiligstelde.
Fernando Alonso, Renault, Michael Schumacher, Ferrari
Photo by: Vanderlei Almeida/ AFP via Getty Images
“De race was chaotisch; ik denk dat dat het juiste woord is,” zei Schumacher. “We hadden vandaag echt een geweldige auto, puur qua snelheid hadden we iedereen op een ronde kunnen zetten. Dus ik moet zeggen dat het qua autoprestaties het perfecte einde van het seizoen was, maar voor mij pakte het niet goed uit.”
Alonso prees het als een “fantastische manier” om zijn tijd bij Renault af te sluiten, die hij omschreef als “mijn familie in de Formule 1”, voorafgaand aan zijn langverwachte overstap naar McLaren voor 2007.
“Ik zal deze herinneringen met hen mijn hele leven meedragen, en de laatste race zo afsluiten is iets waar je nooit van droomt, waar je zelfs nooit van probeert te dromen, omdat het altijd meer is dan wat je had verwacht,” zei hij.
Fernando Alonso, Renault
Photo by: Charles Coates / LAT Images via Getty Images
Met dat carrièrepad droomde de Spanjaard ervan Ayrton Senna te evenaren. “Naar McLaren gaan en nooit voor Ferrari racen doet me sterk denken aan Senna,” vertelde hij tv-zender Telecinco. “Hij won drie titels, en voor mij zou stoppen met drie en bereiken wat hij heeft bereikt het doel van mijn carrière zijn.” Twintig jaar later jaagt Alonso nog altijd op die derde kroon in de F1.
Ondertussen blikte Schumacher terug op zijn glansrijke carrière, één maand nadat hij zijn afscheid in Monza had aangekondigd.
Omdat Ferrari Raikkonnen voor 2007 vastlegde, zou het aanblijven van Schumacher ten koste zijn gegaan van jongeling Massa, dus besloot hij ervan af te zien. Maar bestond er een kans dat hij in de toekomst kon terugkeren?
“De Formule 1 verandert voortdurend,” antwoordde de 37-jarige. “De technologie, de motoren, de regels, de circuits. Als je er eenmaal uit bent, ben je eruit.”
Michael Schumacher, Ferrari
Photo by: Orlando Kissner / AFP via Getty Images
Uiteindelijk bleek de aantrekkingskracht van competitie te sterk en keerde Schumacher van 2010 tot en met 2012 terug voor een periode van drie jaar bij Mercedes, waarin hij moeite had om teamgenoot Nico Rosberg te evenaren en slechts één podiumfinish behaalde, terwijl hij in zijn laatste optreden in Monaco de kwalificatie aanvoerde.
Maar in het kamp Schumacher was één belangrijk gevoel toen hij voor het eerst stopte: ook opluchting.
Toen de Duitse zender RTL haar vroeg wat haar gelukkig maakte, antwoordde zijn vrouw, Corinna Schumacher: “Dat we allemaal gezond naar huis gaan, dat er in al die jaren niets is gebeurd en dat we er met alleen dat ene gebroken been vanaf zijn gekomen.”
Helaas raakte de zevenvoudig wereldkampioen, terwijl hij ongeschonden uit zijn racecarrière kwam, in december 2013 zwaargewond bij een ski-ongeluk. Inmiddels 55 jaar oud is hij sindsdien niet meer in het openbaar gezien.
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport