‘Gone’ speelt zich af in het decor van een strenge Britse jongensschool. Daar moet een vrouwelijke rechercheur het opnemen tegen de mythe van mannelijke onoverwinnelijkheid.
is kunstredacteur van de Volkskrant. Hij schrijft over films, series en fotografie.
Bij een klassieke misdaadserie, zoals het zesdelige Gone, wil de kijker verrast worden, maar ook weer niet te veel. De verrassingen, ook wel plottwists, moeten het liefst binnen de regels van het genre vallen. Graag een dwaalspoor, maar er zijn duidelijke afspraken. Laat die wetmatigheden maar aan de Engelse scenarioschrijver en showrunner George Kay over, een van de productiefste seriemakers van de laatste jaren.
Hij is de man achter de Franse thrillerserie Lupin (Netflix), de actieserie Hijack (Apple TV), het juridische drama War (binnenkort op HBO Max) en de Zweedse seriemoordenaarsserie Blood Sacrifice (Netflix). En nu weer achter de klassieke Britse misdaadserie Gone, gesitueerd op een strenge jongensschool, in Nederland te zien op NPO Start. In geen van deze series worden grenzen verlegd, maar er spreekt wel een buitengewoon onderhoudend respect uit voor wat elk genre nodig heeft.
We maken in de openingsaflevering van Gone kennis met het hoofd van een Engelse jongensschool, al eeuwenlang fraai gelegen in de bossen buiten Bristol. Schoolhoofd en rugbycoach Michael Polly (een sterke rol van David Morrissey) is een man die voortdurend strak opgewonden staat en leeft volgens een vast tijdsschema en een strenge discipline. De eisen die hij zichzelf stelt, legt hij ook graag op aan zijn leerlingen en het docentencorps, waaronder zijn dochter Alana (Emma Appleton).
Gone begint aan het eind van het schooljaar, vlak voor de examens en, belangrijker nog, aan de vooravond van de laatste rugbywedstrijd, als het schoolteam kans maakt ongeslagen kampioen te worden. Het is duidelijk dat coach Polly zijn ziel en zaligheid aan deze zogenaamde onoverwinnelijke status heeft opgehangen. Het is ook duidelijk dat deze man spectaculair ten val zal komen.
Als in de eerste aflevering zijn vrouw op klaarlichte dag verdwijnt en al snel haar lichaam op een plek in het bos wordt gevonden, richten alle ogen, inclusief die van zijn dochter, zich op het schoolhoofd. Altijd strak in het driedelig grijs, met kennelijk nog steeds een grimmige focus op zijn werk, is Polly een ideale verdachte. Want was het huwelijk niet al tijden liefdeloos? En was er niet sprake van een geheime minnaar?
De tweede hoofdpersoon van Gone is DS (Detective Sergeant, ofwel rechercheur) Annie Cassidy (Eve Myles), een vrouw die met veel emotionele bagage aan het onderzoek begint. Zij zit midden in een relatiebreuk met een voormalige collega bij de politie, een man die zijn emoties maar moeilijk onder controle kan houden. En dan is er nog een oude verdwijning van een jonge vrouw waar ze zich ongeveer persoonlijk verantwoordelijk voor voelt.
Weliswaar is het een compleet andere serie, maar er lopen enkele thematische lijnen tussen de recente Amerikaanse crimehit Furious en het Britse Gone, met twee vrouwelijke misdaadonderzoekers die ook moeten afrekenen met gewelddadige politiemannen in hun eigen verleden.
Reken in Gone op meerdere plottwists, maar de rode draad is vooral de langzame en zekere instorting van pilaren als discipline en mannelijkheid waarop de filosofie van de jongensschool van Michael Polly is gebouwd. Er is niet eens veel meer voor nodig dan een vrouw die met volharding lastige vragen blijft stellen. En zo dwars door het geloof in onoverwinnelijkheid prikt.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
★★★★☆
Misdaad
Zesdelige serie van George McKay
Met Eve Myles, David Morrissey, Emma Appleton
Te zien op NPO Start
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant