De lezersbrieven! Over een verklaring voor de woede van veel (tech)miljardairs, colleges zonder laptops of telefoons, PostNL en het uitdijend seksueel alfabet.
In de zoektocht naar een verklaring voor de woede van veel (tech)miljardairs (Zondag, 17/10) had Joost de Vries ook te rade kunnen gaan bij Marten Toonder, schepper van Tom Poes en heer Bommel.
In zijn Bommelverhaal De Bovenbazen neemt Toonder het op ironische wijze op voor de bovenbazen in deze wereld: ‘Het is in de wereld ongelijk verdeeld; sommige lieden hebben niets en andere hebben alles. Wanneer men niets heeft, is het mogelijk om meer te krijgen – voor dat soort is het leven eigenlijk een pretje. Maar iemand die alles heeft, is nooit meer blij wanneer hij wat ontvangt. In plaats daarvan moet hij altijd bang zijn dat hij iets verliest, want dat is de enige mogelijk die voor hem overblijft. Zulke stakkers leiden een kommervol bestaan, gevuld met zorgen en kwalen.’
Anno 2026 nog net zo actueel als in 1963, toen het verhaal geschreven werd.
Frank Wassenberg, Sittard
Leuk artikel over hoe hartzeer te overleven. Jammer dat de medische term voor een gebroken hart helemaal niet wordt genoemd. In mijn werkzame leven als ic-verpleegkundige heb ik patiënten verpleegd met takotsubo-cardiomyopathie of het takotsubosyndroom. Dat is een tijdelijke hartspierverzwakking. De linkerhartkamer raakt plotseling verzwakt of verlamd door een overvloed aan stresshormonen (zoals adrenaline), vaak na een heftige emotionele of fysieke gebeurtenis, zoals liefdesverdriet of het verlies van een dierbare.
Frans Leliveld, Amsterdam
Tijdens colleges van de studie interdisciplinaire sociale wetenschap aan de UvA mogen studenten geen laptops of telefoons gebruiken. Het lijkt me een verstandige zet, in ieder geval als experiment. Voor sommige studies zal het effect echter zeer beperkt zijn, omdat studenten nog nauwelijks tijd in een collegezaal doorbrengen.
Van mijn twee dochters studeert de één rechten in Utrecht en de ander psychologie in Nijmegen. Ze hebben momenteel respectievelijk 4 en 7,5 – niet verplichte – contacturen per week. De rest van de stof dienen ze op te nemen via vooraf opgenomen video’s of zelfstudie. En dit is geen uitzondering.
Ik kan het inmiddels tegenover hen niet meer volhouden dat de 2.697 euro collegegeld per jaar best redelijk is voor de opleiding die ze daarvoor terugkrijgen. Zitten ze nu op een universiteit, of studeren ze bij de LOI?
Allard van Krevel, Hernen
Waarom sponsort een bedrijf (PostNL) dat maar liefst 80 miljoen euro overheidssteun als onontbeerlijk ziet, nog steeds meerdere professionele wielerploegen?
Constance Scholten, Voorburg
Jolande Withuis vertelt in haar column het fabeltje dat de pioniers van de homo-emancipatie enkel opkwamen voor het recht om te trouwen, pensioen na te laten en kinderen te krijgen en vindt dat daarmee het streven ‘dat je mag houden van wie je houdt’ naar de achtergrond wordt geduwd, alsof dat de kern van die emancipatie zou moeten zijn. Dat is dezelfde reductie van de bevochten rechten die diverse kerken er ook op nahielden: ‘Houden van is goed, als je het maar niet in de praktijk brengt.’
Laten we het beestje bij de naam noemen: het gaat ook om het recht om seks te kunnen hebben met wie je dat fijn vindt, ongeacht geslacht, en om te mogen zijn wie je bent, zonder je daarvoor te hoeven verantwoorden.
Het waren tijdens de Stonewall-rellen en ook bij vele acties en protesten daarna niet enkel lesbiennes, homo’s en biseksuelen, maar juist ook de drag queens en andere gender-nonconforme personen die op de voorste rij meevochten tegen vernedering en discriminatie. Heus niet voor het recht om pensioenpartner te mogen zijn, maar om het recht om zichtbaar en zichzelf te kunnen zijn.
Paul Hamelinck, Eindhoven
Bij wat Jolande Withuis in haar column schrijft over ‘het uitdijende seksuele alfabet’ moest ik denken aan Theo Maassen. In één van zijn cabaretprogramma’s zegt hij iets als: ben je eindelijk uit de kast, moet je in een hokje.
Alice Garritsen, Assen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant