Het jaarlijkse Ramblin Roots-festival in Utrecht was dit jaar uitbundiger dan voorgaande edities. Rosanne Cash, dochter van Johnny Cash, pakte het publiek vanaf de eerste minuut in.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en jazz.
Het aardige van een festival als Ramblin Roots, dat jaarlijks in het Utrechtse TivoliVredenburg een dag lang ambieert het beste aan roots, americana en altcountry te presenteren, is dat je in betrekkelijk korte tijd helemaal wordt bijgepraat over wat er in die genres zoal gaande is.
De editie van afgelopen zaterdag was in dat opzicht even divers als voorbeeldig. Het publiek leek wat jonger en de sfeer uitbundiger dan bij eerdere edities. Zo’n vrolijke linedancedemonstratie als zaterdag door de vrouwen van Neon Moon Linedance werd gegeven, was een paar jaar geleden ondenkbaar geweest.
Vrolijk werd je ook ’s middags al van rockabillyveteraan Rosie Flores (75), die haar veertig jaar oude hitje Crying over You weliswaar wat vals zong, maar met haar enthousiaste presentatie en band veel goedmaakte.
Dat ze ook in Schotland weten hoe doorleefde americana moet klinken, bewees even later Dean Owens. Hij kwam met The Sinners, de band waarmee hij zijn favoriete liedjes onlangs opnieuw heeft opgenomen. Vooral trompettist Pip Cardwell gaf liedjes als Raining in Glasgow een mooi melancholiek randje.
Is de trompet de nieuwe banjo in de huidige americana? Je zou het bijna denken, want wie van Owens in de Cloud Nine afdaalde naar de Grote Zaal, hoorde daar Cory Gray ook al zulke mooie partijen blazen in The Delines.
The Delines waren een van de headliners van Ramblin Roots. Heel fraai hoe Amy Boone de teksten van gitarist Willy Vlautin zo soulvol zong. Haar warme stem gaf de liedjes van Vlautin, die net als zijn romans vooral worden bevolkt door mensen aan de zelfkant van onze samenleving, nog meer emotionele zeggingskracht.
Toch overtuigden The Delines wat minder dan verwacht. Was de zaal te groot, voor de toch wat kwetsbare liedjes? Of leent hun muziek zich gewoon beter voor kleinere zaaltjes?
Die vraag kwam bij Rosanne Cash, de andere headliner van deze Ramblin Roots-editie, geen moment op. De inmiddels 71-jarige oudste dochter van Johnny Cash pakte samen met haar man John Leventhal de volgestroomde Grote Zaal vanaf de eerste minuut in.
Modern Blue en andere liedjes van de moderne countryklassieker The River & the Thread (2014) werden zo glorieus gezongen dat het publiek er stil van werd. Haar verhalen waren boeiend en haar blijdschap over de haar onlangs toegekomen rechten van haar album The Wheel (1993) werd onderstreept met een mooie versie van het titelnummer. Er zat geen enkel barstje in haar krachtige stem die een uur lang warm en soulvol door de Grote Zaal golfde.
Cash zien we eigenlijk veel te weinig hier, dacht ik een beetje weemoedig toen Leventhal even achter de vleugel zat om Cash te begeleiden in Deportee van Woody Guthrie. ‘Een liedje dat helaas past in deze tijd’, zei ze.
Ze zong het adembenemend mooi. Jammer dat ze met haar man na een uur al achter de coulissen verdween. Dat is dan weer het nadeel van een festival als Ramblin Roots: als een optreden je zo bij de lurven grijpt zoals dat van Rosanne Cash, dan wil je dat het voorlopig niet stopt.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant