Fred van Leer beleefde een loodzware zomer waarin hij dieper dan ooit in zijn depressie raakte. Sinds enkele maanden zit de presentator en theatermaker in een opwaartse spiraal. Van Leer is nieuwsgierig naar morgen en werkt aan een volgende theatershow.
"Afgelopen zomer was een hel voor mij", verzucht Van Leer in gesprek met NU.nl. "Ik had niet gedacht dat ik zo diep kon zinken."
Hoe slecht de presentator eraan toe was, blijkt uit de hoofdstukken die zijn toegevoegd aan een nieuwe editie van het vorig jaar verschenen boek Niets is wat het lijkt. In dit boek, geschreven door zijn manager Conny Schalke, komen Van Leer en zijn omgeving aan het woord over zijn manische depressie.
"Elke zomer is pittig voor mij. Ik hou niet van die warmte en het verplicht leuke dingen moeten doen. Flikker op met je blijheid. Ik ga goed op werk, regelmaat en ritme. Ik kwam uit een fijne, drukke periode met veel theatershows en tv-opnames. Ik was acht dagen in de week aan het werk. Dat kwam stil te liggen. Ik had het geld om allemaal leuke dingen te doen, maar ik heb drie maanden alleen maar gejankt."
Na de zomer stonden weer veel optredens van zijn theatershow Ik weet het eigenlijk niet op de planning. Van Leer zag zichzelf die tour niet afmaken. "Ik dacht: het is klaar, het is over. Ik heb het met vrienden gehad over echt niet meer willen. Ik wilde er bijna aan toegeven."
In het diepste dal nam Van Leer contact op met psychiater Christiaan Vinkers, die ook in zijn boek aan het woord komt. Vinkers richtte het platform Depressienet op om de mentale zorg te verbeteren en samen met Van Leer organiseerde hij de Nationale Depressieloop. "Ik wilde hem niet bellen, omdat hij ook een zakelijke relatie is. Maar als iemand me kon helpen, was hij het. Hij zei: 'Als je belooft vanavond niets geks te doen, dan neem ik je aan de hand.'"
Het zorgde voor een ommezwaai bij Van Leer, die zich alsnog klaarstoomde voor zijn theateroptredens. "Ik was opgeblazen en had geen adem. De eerste shows heb ik echt op adrenaline gespeeld. Het was bijna niet te doen."
Van Leer pakte het sporten weer op en besloot gezonder te eten. Mét resultaat. "Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik heb me nog nooit zo goed gevoeld als nu. Ik geniet niet alleen van het theater, maar ook van het getrut, de kleine dingen. Ik dacht eerst dat het een manische periode was, maar die duurt normaal nooit langer dan enkele weken. Ik voel me al drie maanden stukken beter. Ik zit niet aan de medicatie, maar ben blijkbaar high on life."
Het cadeau dat Van Leer voor zijn vijftigste verjaardag kreeg van zijn goede vriend en chauffeur Sander, maakte diepe indruk. "Hij gaf me geurkaarsen van Tomorrowland. Omdat hij hoopte dat ik weer benieuwd zou worden naar morgen", vertelt Van Leer terwijl hij zijn tranen wegslikt. "Dat ben ik nu voor het eerst. Ik ga naar bed en heb zin om morgen te gaan trainen, weer een show te spelen en naar de film te gaan met vrienden. Dat heb ik nooit eerder gehad."
De nieuwe versie van zijn boek verschijnt een jaar nadat het origineel uitkwam. Van Leer kan nog steeds amper bevatten wat zijn verhaal heeft losgemaakt.
"Het was krankzinnig. Ik kreeg dagelijks talloze berichten van mensen die het hadden gelezen en met hetzelfde worstelen. Mensen stuurden me dat ze hun depressieve oma of tante ineens beter begrepen. Iemand wiens moeder zelfmoord had gepleegd schreef: 'Ik ben mijn hele leven kwaad geweest, maar nu pas begrijp ik wat een depressie inhield.' Ik had nooit gedacht dat mijn verhaal mensen op die manier zou helpen."
Van Leer "verdronk" de eerste weken in de lange berichten waarop hij niet alleen met een hartje wilde reageren. Dat was soms zwaar, maar het dankbare gevoel overheerste. "Dat ik, een lulletje uit Alblasserdam, daadwerkelijk iets kan betekenen voor een ander. Het is fijn om mensen te kunnen helpen door jezelf te zijn."
Dat bleek ook afgelopen juni bij de Nationale Depressieloop. "Het was een avond vol verbinding", zegt Van Leer, waarna hij een vies gezicht trekt over zijn eigen woordkeuze. "Maar het was oprecht heel fijn. Er was ook ruimte om hard te lachen. Het stigma is misschien dat je een kneusje bent als je depressief bent. Maar alle lagen van de bevolking waren er."
Van Leer staat nog tot en met mei in de Nederlandse theaters met Ik weet het eigenlijk niet, waarin hij harde humor afwisselt met persoonlijke verhalen, ook over zijn depressie. Hij is al bezig met het schrijven van de volgende show en wil weer eens in Rotterdam Ahoy optreden.
Bang om terug te vallen zodra de theatertour erop zit, is hij niet. "Misschien komt er een tijd dat ik me weer minder voel, maar dan ga ik terug naar wat ik al ken." Van Leer beseft dat er voor komende zomer een plan moet komen. "Dat vinden mijn vrienden ook." En dus staat de eerste vakantie al gepland. "Ik kan niet altijd maar meer werk inplannen."
Denk jij aan zelfdoding of maak je je zorgen om iemand anders? Bel 113 of 0800-0113 of chat via 113.nl.
Source: Nu.nl algemeen