‘Als je goed om je heen kijkt zie je dat alles gekleurd is’, dichtte K. Schippers. Voor taalgebruik in de openbare ruimte geldt dat zeker. Wij verzamelen uw bijdragen met liefde.
De gele borden waarmee wegbeheerders (gemeente, provincie, Rijkswaterstaat) weggebruikers willen waarschuwen voor een tijdelijke situatie, vormen inmiddels een eigen categorie in deze rubriek. Deze week weer eens wat raadsels en poëzie.
Anne van Bemmelen, die een licht poëtisch bord zag op het dorpsplein van Westervoort, vraagt zich af: wat moet er worden vrijgehouden? Cees van Spierenburg, die zijn foto maakte in Leeuwarden, staat eveneens voor een vraag: hoe nu verder? Peter Ribbens hoopt voor menig fietseigenaar dat ‘het gebied’ niet al te groot is. Het bord hing aan de Oude Gracht in Utrecht .
En van de waarschuwing die René Bolhaar, overigens helemaal alleen fietsend in Oldenzaal, langs de weg zag kun je je afvragen: waarom zie je die niet veel vaker? Minigedichten tot slot zagen Marjolein Hoobroeckx in Rotterdam Overschie (‘daar hebben we toch maar mooi geluk mee’) en Cees Whien in Elsloo. Whien: ‘Als het einde is afgesloten, waar stopt het dan?’
Blijft u ze sturen, foto’s van opvallend taalgebruik in de openbare ruimte, met datum en vindplaats, naar: taal@volkskrant.nl.
Source: Volkskrant