In Bad Boy for Life zet onderzoeksjournalist Cheyenne Roundtree de opkomst en ondergang van Sean Combs uiteen. Hoe toonaangevend hij ook was voor de hiphop, dat pleit hem niet vrij van zijn gruweldaden. Al is ze bang dat niet iedereen dit zo ziet.
schrijft voor de Volkskrant over popmuziek en jazz.
‘Ik schreef dit boek omdat het allemaal nog veel erger is dan de rechtszaak deed vermoeden en omdat ik bang ben dat, wanneer Diddy begin 2028 vrijkomt, iedereen vergeten is wat voor gruwelijkheden hij op zijn geweten heeft.’
Cheyenne Roundtree, onderzoeksjournalist voor het Amerikaanse tijdschrift Rolling Stone, is drie jaar bezig geweest om het leven en werk uit te pluizen van Sean Combs, de rapper, producer en platenbaas die vorig jaar tot 50 maanden celstraf werd veroordeeld. Diddy, zoals Roundtree Combs noemt, ‘is goed weggekomen’ met die 4 jaar celstraf. ‘Hij is veroordeeld voor twee aanzetten tot prostitutie, de minste vergrijpen. Van vrouwenhandel, mishandeling, afpersing en samenzwering werd hij vrijgesproken.’
Roundtrees beroepsmatige interesse in Sean Combs (bekend onder de artiestennamen Puffy, Puff Daddy, P. Diddy, Diddy en Love) begon drie jaar geleden. ‘Toen een van zijn exen, Cassie Ventura, aankondigde hem aan te klagen voor seksueel misbruik en mishandeling.
‘Cassie en Diddy waren voor begin dertigers zoals ik het societykoppel uit mijn jeugd. Cassies twintig jaar oude hit Me & U was mijn lijflied. Ik wilde nu weten wat er allemaal gebeurd was en dook samen met collega Nancy Dillon in deze zaak.’
Dat leidde in mei 2024 tot een even forse als onthullende publicatie in Rolling Stone. ‘We hadden een berg aan materiaal, en toen die video viraal ging waarin Diddy in 2016 Cassie door de gangen van een hotel sleurde en in elkaar sloeg, leek het een goed moment ons verhaal over de aaneenschakeling van al dan niet seksuele geweldsincidenten te vertellen.’
Ventura schikte met Combs voor 20 miljoen dollar, maar na haar volgden talloze aanklachten. ‘Er lopen volgens mij nog zo’n zeventig civiele zaken tegen hem. Niet alleen van vrouwen, ook veel mannen claimen seksueel te zijn misbruikt. Zelfs wat er in mijn boek staat is mogelijk nog maar het topje van de ijsberg.’
Dat boek, Bad Boy for Life, dat Roundtree onlangs publiceerde, is volgens de auteur een ‘noodzakelijke voortzetting’ van haar weerslag van de ‘opkomst en ondergang van Sean Combs’, zoals de ondertitel luidt.
‘Toen wij ons verhaal publiceerden, wist ik al dat dit nog maar het begin was. Er zijn nu diverse documentaires te zien waarin Diddy weliswaar niet gespaard wordt, maar ik hoor sinds zijn veroordeling net iets te veel mensen zeggen: ach, het zal toch wel meevallen, of: die vrouwen wilden het toch zelf.’
Nee, het viel niet mee, weet Roundtree nu. ‘Ik heb veel archieven en politieverslagen doorgespit, zo’n honderd interviews afgenomen met veel betrokkenen uit Diddy’s jeugd en eerste jaren in de muziekindustrie, en kan zo de tijdlijn vollediger invullen dan in de HBO- en Netflixdocumentaires gebeurt.’
Roundtree is vooral verbijsterd over hoe Diddy al sinds zijn jeugd overal mee weg lijkt te komen, vertelt ze vanuit haar kantoor in New York via videoverbinding. ‘Het lijkt wel alsof hij zelf in zijn onschuld gelooft, en dat doet hij al sinds hij aan de Howard University studeerde. Een vriendinnetje zou door haar ouders bij hem zijn weggehaald, omdat hij van lage stand was en een slechte invloed had op hun geprivilegieerde dochter.
‘In werkelijkheid werd ze van de universiteit gehaald omdat hij haar met zijn broekriem zwaar mishandeld had, waar ook getuigen bij waren. Diddy is voor de mishandeling nooit aangeklaagd, laat staan bestraft.
‘De eerste van een lange reeks vergrijpen die zonder gevolgen voor hem bleven. Met als een van de dieptepunten de schietpartij in 1999, waar hij in 2001 van werd vrijgesproken. Hij was de schutter, maar liet de jonge rapper Shyne, met wie hij in de discotheek was, ervoor opdraaien. Die kreeg 10 jaar cel, en Diddy ging vrijuit.’
Roundtrees boek is een aaneenschakeling van dergelijke incidenten. En altijd komt hij ermee weg. ‘Logisch dat zo’n man in zijn eigen onoverwinnelijkheid gaat geloven. En de mensen om hem heen ook, wat eigenlijk het ergst is aan al die zaken. Diddy heeft zo’n enorm charisma, merkte ik in de rechtszaal, dat de vermoorde onschuld die hij altijd speelt, nog werkt ook.’
En was het maar zo, zegt Roundtree, dat we hier te maken hebben met een talentloze man die langzaam uitgroeit tot een monster. ‘Het erge is dat Diddy ook buitengewoon getalenteerd is. Hij zette bijvoorbeeld The Notorious B.I.G. en Mary J. Blige op de kaart en zijn platenlabel Bad Boy Records was in de jaren negentig toonaangevend.’
Zijn invloed op de hiphop mag dan niet te onderschatten zijn, ‘maar dat pleit hem natuurlijk niet vrij van al die gruweldaden. En ik ben bang dat dit toch een beetje het geval is. Men wil nog altijd niet geloven dat deze zo keurig ogende man, die zoveel mensen met zijn muziek blij heeft gemaakt, zo’n donkere kant heeft.’
Daarom moest dit boek er komen. ‘Ik hoop echt dat na lezing niemand meer de andere kant op kijkt als iemand in zijn omgeving zich zo misdraagt. Iedereen rond Diddy wist bijvoorbeeld van zijn seksfeesten met vrouwen onder dwang. Niemand deed wat. En nog altijd pakt hij iedereen in.’
Onlangs berichtte Roundtree in Rolling Stone nog over de telefoon die Combs’ cel in was gesmokkeld. ‘Hij laat de lekkerste kip en pizza’s voor hem maken, maar hier kwam hij dan niet mee weg. Zijn vrijlating is een paar maanden vooruit geschoven. Maar ik houd mijn hart vast dat wanneer hij vrijkomt hij zal zeggen een beter mens te zijn geworden, en dat hij weer op zijn woord geloofd wordt.’
Cheyenne Roundtree: Bad Boy for Life. Luitingh-Sijthoff; 328 pagina’s; 23,99 euro.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant