werkt sinds 2012 voor de Volkskrant als journalist en columnist.
Dat krijg je ervan als je jaar na jaar partijen verkiest die van je land liever een paradijs voor belastingen maken dan voor mensen. Dan verdwijnt eerst de saamhorigheid en niet lang daarna moet verslaggever Esma Linnemann op een regenachtige zaterdagochtend naar Oldebroek, midden in de Gelderse Biblebelt, om daar te aanschouwen hoe zelfs de plaatselijke dominee Han Wilmink een vloek uitkraamt.
‘We hebben het al vijftig jaar over acceptatie van homoseksualiteit’, zei hij. ‘En nu zijn we verdomme weer terug bij af.’
Voor wie het niet weet: Oldebroek ligt in een streek waar eigenlijk niets noemenswaardigs is gebeurd sinds de Kozakken er in 1813 de IJssel overstaken, tot de bewoners vijf jaar geleden opeens de kolder in de kop kregen en besloten inderdaad terug naar af te gaan.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Dat begon uiteraard met omgekeerde vlaggen. Zo werd ik halverwege 2022 door mijn toenmalige chef naar VVD-burgemeester Tanja Haseloop-Amsing gestuurd. Zij had vlak daarvoor namelijk een imposante hoeveelheid omgekeerde vlaggen laten verwijderen, wat haar eerst een geschreven doodsbedreiging opleverde (of ze zichzelf met zo’n vlag kon opknopen aan een lantaarnpaal), en niet lang daarna ook een fysieke: twee buurtgenoten die met een zak over hun hoofd een omgekeerde vlag in haar voortuin plantten.
Daarna ging het hard in Oldebroek: eerst waren er hevige anti-azc-protesten omdat het COA het gore lef had te informeren naar een leegstaande jeugdherberg. Toen was er die eclatante verkiezingswinst van Christelijk Verbond Oldebroek, de radicaal-christelijke partij van Ongehoord Nederland-presentator Tom ‘we rekenen af met woke’ de Nooijer. En niet lang daarna was er die foto waarop diezelfde De Nooijer met een kalasjnikov in zijn hand poseerde in de pro-Russische regio Transnistrië. Naast hem stond zijn beste vriend, de voor mishandeling met discriminatoir karakter veroordeelde Marlon U..
Sinds De Nooijer er de scepter zwaait, voert de gemeente Oldebroek een ware kruistocht tegen alles wat woke en anders is; alles wat niet riekt naar spruitjes of oer-Hollandse koeienstront. Daarom wapperde daar afgelopen zaterdag, op Coming Out Day, heel ostentatief geen regenboogvlag op het gemeentehuis, wat de plaatselijke dominee Wilmink dus zo woest maakte dat hij eerst hardop vloekte en vervolgens zelf een vlag hees bij zijn Kruiskerk.
In haar reportage beschrijft Linnemann hoe die vlag nog diezelfde avond gestolen werd ‘onder luid gejuich van een groep jongeren’. Want blijkbaar is dat na vijf jaar onbehagen de logica die heerst in het donkere hart van Holland: als iemand jouw omgekeerde vlag weghaalt, mag je diegene met de dood bedreigen. Als jijzelf andermans vlag verwijdert, verdien je applaus van een groep jongeren. Of specifieker: sukkeltjes die nu al zo’n misselijkmakende hoeveelheid Vandaag Inside tot zich hebben genomen dat ze volledig bedwelmd worden door hun eigen gelijk.
Van hun ouders, hun algoritme en politici als De Nooijer leren dit soort jongeren al vroeg hoe ze iedere vermeende krenking jegens hun levensstijl oneindig kunnen uitvergroten, net zo lang tot ze het rechtvaardig vinden asbest op snelwegen te dumpen, spoorwegen te saboteren met ijzeren staven, asielzoekers te weren, burgemeesters met de dood te bedreigen, net als twee mensen van hetzelfde geslacht die toevallig op elkaar verliefd zijn.
Het is het meest benepen, ranzige en bovendien gierend hypocriete deel van Nederland, want als jij het oprecht vervelend vindt dat ‘woke’ politici zich bemoeien met jouw vleesconsumptie, jouw vliegvakantie of jouw boerenbedrijf, hoe durf jij je dan in hemelsnaam te bemoeien met zoiets fundamenteels als andermans liefde?
Echt waar: hoe durf je?
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant