De lezersbrieven! Over de internationale Coming Outdag, Winnie de Poeh, de leescrisis en ‘slachtoffers’ van het Internationaal Strafhof.
Mathijs Mul ergert zich aan de internationale Coming Outdag. Natuurlijk hebben lhbti’ers het recht om in de kast te blijven als ze dat willen. Durven ze niet open te zijn vanwege onveiligheid, dan moeten we zorgen dat onze samenleving veiliger wordt.
Maar zelf had ik zo’n dag vijftig jaar geleden graag gewild, dan had ik eerder geweten dat er voor mij ook andere opties waren dan trouwen met een man. Dat wilde ik zeker niet, daarom dacht ik mijn hele leven alleen te moeten blijven. Gelukkig zag ik het boek Vrouwen die van vrouwen houden in een winkel liggen. Meteen toen ik de achterflap las, wist ik: dit gaat over mij! En ik vond het fijn om dat met mijn omgeving te delen, toen en nu.
Het geeft me een gevoel van vrijheid om hier open over te zijn. Daarentegen vind ik het vervelend dat mensen die mijn trouwring zien, vanzelfsprekend aannemen dat ik een man heb. Ik vier Paarse Vrijdag en Coming Outdag, samen met lhbti’ers én hetero’s die ook willen dat iedereen mag zijn wie die is.
Odiel Reef, Capelle aan den IJssel
In aanvulling op het mooie artikel over Christopher Robin: heel lang geleden vond ik in de kast van mijn overleden oudtante een editie van Winnie de Poeh uit 1929. Deze editie is niet vertááld, maar ‘voor Nederlandsche kinderen naverteld door N. van Hichtum’ en begint met het anglicisme: ‘Eens op een tijd, heel lang geleden...’
De Heffalump wordt trouwens door Nienke van Hichtum naverteld als een Flipperdeflap.
Naar aanleiding van het artikel heb ik weer zitten lezen in de verhalen die mij al jaren raken, erg leuk.
Jan Willem Aalberts, Amsterdam
In de krant van zaterdag 10 oktober stelt briefschrijver Piet Post dat er helemaal geen sprake is van een leescrisis bij de jeugd, maar dat er sprake is van een andere manier van communiceren. Hij vraagt zich af waarom het gebruik van veel woorden door eerdere generaties als slim wordt beschouwd en het gebruik van weinig woorden als oppervlakkig. Zijn conclusie was dat de jeugd helemaal geen leesachterstand heeft, maar dat het onderwijs een achterstand heeft op de jeugd.
Ik ben het met Piet Post eens dat het onderwijs de voornaamste reden is dat deze leescrisis is ontstaan en dat het onderwijs, zoals het al vele jaren gewend is te doen, andere oorzaken van deze leescrisis aanwijst als zijnde de boosdoener, zoals het overmatig gebruik van sociale media.
Maar beseft Piet Post zelf niet dat het gebruik van weinig woorden automatisch leidt tot de teloorgang van de nuance? En dat deze teloorgang mede verantwoordelijk is voor het opkomend populisme dat wel vaart bij oppervlakkigheid en versimpeling?
Wel fijn om te kunnen constateren dat Piet Post zelf, gezien de lengte van zijn geschreven betoog, bewijst dat het gebruik van veel woorden niet automatisch als slim kan worden gekwalificeerd.
Jan Visser, Leiderdorp
Niemand mist zaken als het telefoonboek of de wegenkaart, schrijft Piet Post in een brief over de leescrisis. Dat dacht ik ook van het woordenboek, tot gisteren. In de bieb gaf ik een Kinderboekenweekworkshop ‘Maak je eigen tongbreker’. Altijd leuk om te spelen met taal, of je nu boeken leest of niet.
Voor de grap had ik een paar woordenboeken neergelegd. De meeste kinderen hadden er nog nooit van gehoord. Ze vonden het superinteressant! Zo ontstonden ‘flonkerende flatgebouwen’, ‘illegale inbouwkeukens’ en ‘elfjes in elektriciteitcentrales’.
We hoeven niet alle oude dingen weg te gooien. Maak er een spel van, maak het interessant en het liefst een beetje grappig.
Marcia Ottevanger, Culemborg
Uit de krant van 12 oktober: ‘Wat de VS vooral dwarszit, is dat het Internationaal Strafhof rechtsmacht heeft over alle misdrijven die gepleegd worden op het grondgebied van bij het hof aangesloten landen, ook als de daders onderdaan zijn van een niet-lid. Hiervan zijn bijvoorbeeld de Israëlische premier Benjamin Netanyahu en zijn oud-minister van Defensie Yoav Gallant het slachtoffer. Het hof heeft tegen hen arrestatiebevelen uitgevaardigd.’
In Sierra Leone loopt volgens deze redenering een Nederlands slachtoffer vrij rond.
Jan Hehenkamp, Nijmegen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant