Met passie, en met een beetje mazzel, heeft Feyenoord de koppositie ingepikt. De zege op AZ (2-0) kwam de uitgebalanceerde ploeg van coach Giovanni van Bronckhorst toe.
is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
De diagonale pass van Luciano Valente die over het natte gras scheert; alleen dat is al een bezoek aan wedstrijden van Feyenoord waard. Valente trapt de bal vaak met de wreef, waarmee doorgaans minder precisie kan worden meegegeven dan met de binnenkant. Maar bij Valente hindert het niet welk deel van de voet hij gebruikt, zo goed in vorm is hij.
De middenvelder had een oproep voor het Nederlands elftal verdiend. Bij Feyenoord speelt hij wat meer hangend op links, dus hij had nog best kunnen worden ingevlogen toen Cody Gakpo tijdens de laatste interlandreeks al vroeg wegviel met een blessure, zou je zeggen. Valente benutte de gedwongen rust om op te laden, en was dolblij toen afgelopen donderdag alle internationals weer op het trainingsveld stonden. De aanvoerder merkte dat iedereen meteen ‘aan’ stond. Het gaf hem ‘een supergoed gevoel’.
Met dat gevoel schoot Feyenoord tegen AZ uit de startblokken en verdedigde het later met hand en tand de vroege voorsprong, die het later uitbouwde naar 2-0. Er werd veel en eendrachtig gejuicht. Ook na elke belangrijke sliding of tackle achterin knalden de spelers met de borsten tegen elkaar, omhelsden ze elkaar zelfs. Verdediger Jeremiah St. Juste daarover: ‘Als je een doelpunt maakt, vieren we hem uitbundig. Maar als je een doelpunt voorkomt, dan vieren we dat ook. We hebben een heel hechte groep en zijn oprecht blij voor elkaar.’
Het was net die overtuiging die AZ miste. Al kwamen de bezoekers na een stormachtig eerste half uur van Feyenoord wat beter voor de dag en mochten ze zich beklagen over een teruggedraaide strafschop kort voor rust, toen Feyenoord-doelman Tjark Ernst de voet van de gretig vallende Mexx Meerdink wel degelijk raakte na beroerd terugspelen van Gjivai Zechiël.
Binnen Feyenoord was dat na afloop uiteraard geen thema. Valente sprak over ‘een groeiend familiegevoel’. Feyenoord is een mix van strijders en knappe voetballers, waarbij de rollen soms worden overgepakt.
Ook Valente en kersvers international Zechiël verdedigen hard mee, ook backs Givairo Read en Javi López trekken mee naar voren, ook breker Oussama Targhallini tikt balletjes achter zijn standbeen door. Achterin is de opgeleefde St. Juste opgestaan als aanjager. Lang tobde de vorig seizoen teruggekeerde verdediger met blessures, voor de wedstrijd tegen AZ was hij een twijfelgeval net als Anis Hadj-Moussa. Maar er was niets van te merken zaterdagavond.
Feyenoord loste AZ dus af als koploper. Feyenoord toonde wederom dat het goed in elkaar zit. Het aantrekken van drie Spanjaarden – de verdedigers Javi López, Mika Mármol en de snelle, kopsterke spits Nacho Ferri – pakt heel goed uit, vooralsnog. Ze beschikken, zoals het hoort bij Spaanse voetballers, over een prima techniek, passie, hardheid en professionaliteit. Ze kunnen op elkaar terugvallen, maar liggen ook goed in de groep. Ook zij kunnen tijdens interlandperiodes optimaal herstellen, want bij wereldkampioen Spanje hebben ze nogal wat spelers voor zich.
Dan is er natuurlijk nog Anis Hadj Moussa. Grillig, maar eenmaal op snelheid niet af te stoppen en met zijn scharen, sleepbewegingen en schijntrappen sowieso een attractie. Doelman Tjark Ernst redde een keer fraai, maar is aan de bal soms nog slordig.
AZ opende deze competitie nog iets beter, doch mist de internationale ervaring van Feyenoord. Meerdink, eveneens international geworden, werkte hard, had moeten scoren en versierde dus bijna een strafschop. Het middenveld van AZ, met de ervaren oud-Feyenoorders Jordy Clasie en Calvin Stengs, was niet slecht, maar de backs Elijah Dijkstra en Mateo Chávez hadden het zwaar, terwijl linksbuiten Ro-Zangelo Daal, kwikzilverachtig in de eerste competitieweken, werd opgegeten door de fanatieke Givairo Read, die speelde met de passie van Mister Feyenoord Bennie Wijnstekers. De rumoerige Kuip ging goed op zijn opzwepende armgebaren.
Feyenoord scoorde midden in het gepassioneerde openingsoffensief via Ferri die een kopbal van Wouter Goes tegen zich aan kreeg en direct om de centrumverdediger heen snelde. Klinisch was zijn afronding, luid het gejuich.
Rond de rust had AZ, met een goede rol voor Ayoub Oufkir, de beste kansen. Maar Feyenoord verdedigde tot vreugde van trainer Giovanni van Bronckhorst gedreven. Na de 2-0 van López, die redelijk vrij een hoekschop kon binnentikken, wist men in de thuisvakken van de fel meelevende Kuip dat het goed zou komen.
De vreugde na afloop was groot. ‘Welke club staat bovenaan? Feyenoord, ja Feyenoord’, klonk het net wat harder dan anders. Van Bronckhorst riep op tot kalmte. ‘Ik heb tegen de jongens gezegd: geniet van de overwinning, geniet dat we bovenaan staan, maar blijf met beide benen op de grond. Er is nog bijna een hele competitie te gaan. Al zijn dit wel wedstrijden die je heel veel kunnen brengen in een seizoen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant