De lezersbrieven! Over terugkeerfrustreerders, Nederlanders in Spanje, smartphones in de les, discriminatie en racisme bij het UWV, en over honden en mensen.
Wat een goed initiatief dat Rotterdamse vaders leren vlechten en praten over menstruatie, en de intentie hebben om bewuster te willen zorgen voor hun dochters. Toch is het geen nieuwe ontdekking dat mannen zorgzaam kunnen zijn. Ik ben opgegroeid in de jaren zestig en zeventig en ben dankbaar voor de emancipatie en de vanzelfsprekendheid waarin veel mannen en vrouwen gelijk zijn en ook zo worden behandeld.
Tegelijkertijd ben ik van nature een zorgzaam type, het zit bij wijze van spreken in mijn genen. Ik maak graag ’s morgens havermout voor mijn partner en verschoon met plezier het bed. Niet omdat hij dat niet kan, of wil, maar omdat ik het leuk vind om iets voor hem te doen.
Daarnaast vind ik het ook prettig als iemand mijn jas aangeeft of een deur voor mij openhoudt. En als ik de warmtepomp niet bijgevuld krijg, vraag ik zonder schroom om hulp. Niet iedere zorgzame vrouw is een tradwife, en niet iedere man die geen haren kan vlechten of weinig weet van menstruatie bevindt zich in de manosphere.
Voor mij betekent het vooral: vrij zijn om te zorgen én om verzorgd te worden.
Ilona Dekker, Nieuwegein
In het artikel ‘Terugkeerfrustreerders riskeren straks celstraf, strafbaarheidstelling illegaliteit van de baan’ van 7 oktober wordt beschreven dat iemand die na alle procedures doorlopen te hebben weigert om te vertrekken met het voorstel een celstraf van hoogstens 6 maanden kan krijgen of een geldboete van 5.500 euro.
Wat schieten we op met dit voorstel? Iemand wil niet vertrekken; vervolgens wordt hij of zij voor 6 maanden opgesloten? Vertrekken is dat niet, en na afloop blijft deze persoon in Nederland. En de boete? Van een kale kip kan je niet plukken!
Het probleem van terugkeerweigeraars is duidelijk en ik weet de oplossing ook niet. Maar deze maatregel lost niets op.
Eric Huisman, Haarlem
Wat een heerlijk artikel over de ‘Oranjegolf’ in Spanje. Nederlanders die hun vaderland helemaal zat zijn, gaan naar een restaurant waar bitterballen en frikandellen worden geserveerd en Hollandse schlagers worden gedraaid. Nog steeds fan van Ajax. Zo zat van Nederland! Weg van die asielzoekers die onze huizen inpikken. Tja, dat je daarvoor zelf een huis inpikt waar ook een jong Spaans gezin had kunnen wonen, daar kunnen ze niks aan doen. Ik word een beetje misselijk. Misschien te veel bitterballen gegeten.
Fons Hopman, Heiloo
Sinds 2013 is de VO-raad, de belangenbehartiger van de middelbare schoolbesturen, de grote aanjager van het smartphonegebruik tijdens de lessen. Toenmalig voorzitter Paul Rosenmöller zei destijds: ‘Sluit aan bij de belevingswereld van jongeren en gebruik de smartphone in de les.’ Dat in de jaren daarna onderzoek na onderzoek uitwees dat smartphonegebruik tijdens de les de leerprestaties en het mentale welzijn van de leerlingen sterk negatief beïnvloedt, deerde de VO-raad niet.
De raad bleef hardnekkig pleiten voor smartphones op school.
Nu ligt er dan eindelijk het broodnodige advies van de regering om smartphones op school te verbieden. In een reactie geeft de VO-raad aan dit advies ‘vervelend’ te vinden, en de raad rept pesterig over een ‘Haagse werkelijkheid’. Zo blijkt voor de zoveelste keer dat we goed onderwijs echt niet kunnen overlaten aan schoolbestuurders.
Het is de hoogste tijd dat politiek Den Haag dit ook gaat inzien.
John Arts, geschiedenisleraar, Nijmegen
Bij het lezen van het artikel ‘Signalen van discriminatie en racisme bij UWV’ ontstond bij mij enige verwarring. Met name dat mensen met een niet-Nederlandse klinkende achternaam vaker werden gescreend op fraude en dat zij ook vaker en hogere boetes kregen.
Even verderop in het artikel biedt de UWV-bestuursvoorzitter Abdeluheb Choho zijn excuses aan voor iedereen binnen het UWV die discriminatie of racisme heeft ervaren. Ik vraag me af of deze UWV-bestuurder bij zijn sollicitatie zijn eigen naam heeft gebruikt.
Wilgo Deekman, Doorn
Vijf honden dood in Schiedam en binnen een dag wordt een half park met groot materieel afgegraven. Tienduizenden mensen dood in Gaza en we doen al jaren niets.
Dries Bossers, Nijmegen
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant