De eenmalige dubbele race in Maleisië en Singapore, ter vervanging van de Grand Prix van Bahrein op een alternatieve locatie, was vanuit logistiek en financieel oogpunt logisch, maar bood de F1-gemeenschap ook de kans om een van de interessantere delen van de kalender te verkennen.
De meeste verstandige mensen zouden de tocht van een uur over de Straat van Malakka maken om de afstand van 360 km tussen de twee steden af te leggen. Maar Valtteri Bottas is niet zoals de meeste mensen. Toen de partner van de Fin, professioneel wielrenster en Australisch gravelkampioene Tiffany Cromwell, voorstelde dat Bottas op zijn Canyon-gravelbike zou springen, was dat geen idee dat hij meteen van de hand wees.
“Ik denk dat Tiffany het meer als een grapje bedoelde. ‘Hé, je zou gewoon vanaf daar kunnen fietsen, het is niet zo ver.’ En toen dacht ik: ‘Hmm, misschien zou ik dat wel kunnen…’,” legde Bottas donderdag uit nadat hij de tocht had gemaakt in de driedaagse pauze tussen de twee evenementen.
Bottas, een fervent gravelfietser die zich had gekwalificeerd voor de wereldkampioenschappen maar daar niet aan mee kon doen omdat deze samenvielen met de race in Singapore, onderzocht de mogelijkheden en kreeg hulp van lokale gravelrenners die het parcours op hun duimpje kenden. De Cadillac-coureur zorgde ervoor dat het avontuur zijn prestaties in het weekend niet zou schaden, door de langere ritten aan het begin van zijn reis in te plannen – op maandag en dinsdag – en het vervolgens af te bouwen met een kortere rit naar Singapore op woensdag.
“Ik moest natuurlijk de afstand controleren, kijken hoe de wegen eruitzien, de tijden in kaart brengen, en vervolgens gewoon een gedegen plan voor elke dag opstellen”, legde Bottas uit. "Alle routes waren uitgestippeld. Ik had ook gepland dat de twee zwaarste dagen maandag en dinsdag zouden zijn, zodat ze niet te dicht bij het raceweekend liggen. Als ik bijvoorbeeld op woensdag een zware dag zou hebben, dan zou dat mijn herstel op vrijdag al in gevaar kunnen brengen.
"Maar gisteren werd het uiteindelijk meer een herstelrit en vandaag kan ik het ook rustig aan doen. Het was dus allemaal goed gepland en goed uitgevoerd.”
“Ik zou het natuurlijk niet doen als ik wist dat het mijn prestaties zou schaden. Dus ik ben zeker goed geacclimatiseerd. De hoeveelheid zweet die ik toen produceerde, was behoorlijk indrukwekkend. Je raakt natuurlijk het meest gewend aan de hitte naarmate je er langer in verblijft, dus hopelijk helpt dat me een beetje.”
De Fin denkt zelfs dat het zijn bioritme ten goede zou kunnen komen, aangezien hij ervoor heeft gekozen om een deel van zijn ritten ’s nachts af te leggen om te wennen aan het late tijdschema van de Grand Prix van Singapore. Maar die nachtelijke rit was niet zonder spanning.
„Ik begon altijd rond 14.00 uur, dus de eerste twee uur waren altijd het zwaarst vanwege de hitte,” legde hij uit. „Maar daarna begint het wat af te koelen, en ’s nachts ook een beetje. Het spannendste was ’s nachts door de jungle fietsen. Het geluid daar is zo... je hoofd begint spelletjes met je te spelen. Wie weet wat er allemaal op de loer ligt, maar dan moet je gewoon doorzetten en doorgaan. ’s Nachts fietsen met je lampen aan, dat was waarschijnlijk het meest epische deel in het bos. Dat had ik nog nooit eerder gedaan. Dus het eerste stuk was een beetje stressvol.”
Over zijn ontmoetingen met wilde dieren vertelde hij: “Ik zag een paar slangen, waar ik me een beetje zorgen over maakte, maar eigenlijk waren ze best relaxed. Ze deden gewoon hun ding. Ik zag één cobra. Ik zag één python die vlak voor me het pad overstak. Ik zag een paar van die grote hagedissen die je hier ook ziet. Eén lag op het pad; ik moest er met mijn fiets overheen springen, omdat ik hem pas op het laatste moment zag.”
“Ik werd achtervolgd door één hond. Ik kwam vast te zitten achter een groep koeien op een smal pad. Uiteindelijk trokken ze weg.”
"Je weet tenminste dat er in het wild niets is dat op je jaagt. Ik denk niet dat er tijgers of zo zijn...
Toen een bereisde journalist hem erop wees dat er in de Maleisische jungle wel degelijk tijgers rondlopen, antwoordde hij: „O, goed om te weten... Niemand had me dat verteld, dus in mijn hoofd was er niets...”
Valtteri Bottas, Cadillac Racing
Photo by: Simon Galloway / LAT Images via Getty Images
Het nieuws over Bottas' fietstocht haalde al snel de headlines, tot amusement van de Fin. Hij staat immers bekend als fanatiek wielrenner en is gewend om veel langere afstanden af te leggen. Ondanks het zware klimaat bleek Maleisië bovendien verrassend fietsvriendelijk.
"De lokale bevolking en automobilisten waren heel beleefd. Ze gaven me altijd veel ruimte", vertelde Bottas. "Toen het nieuws naar buiten kwam dat ik de tocht daadwerkelijk maakte, stonden er onderweg steeds mensen om me aan te moedigen. Dat was erg leuk."
De belangrijkste reden voor het avontuur was echter niet fysiek, maar mentaal. De tocht door de Maleisische jungle gaf Bottas de kans om afstand te nemen van de Formule 1 en tegelijkertijd meer van het land te zien, terwijl veel van zijn collega's vooral tussen circuit, hotel en vliegveld pendelen.
"Het maakte mijn hoofd meteen leeg", zei Bottas na een moeizame race op Sepang, waarin hij op slicks van de baan spinde op een vochtige baan. "Het was een teleurstellende race, dus op de fiets was ik mijn frustratie heel snel kwijt. Dat was eigenlijk best fijn."
“Tijdens de rit had ik veel tijd om na te denken, en dat ging vooral over dit weekend. Het is een sprintweekend, wat voor ons echt een kans kan zijn. En hopelijk wordt het voor mij een beter weekend.”
“Ik ben echt blij dat ik het gedaan heb, want ik heb in vier dagen bijna heel Maleisië gezien, en ook de ruige kant ervan. Zonder mijn fiets zou ik die dingen nooit hebben gezien.”
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport