Victoria Pelova had een verdrietig seizoen. Ze kreeg amper speelminuten bij Arsenal en verloor in mei haar moeder. Vier maanden later is ze dé uitblinker bij Tottenham Hotspur en topscorer in Engeland. "Mijn moeder koos voor Spurs, niet ik."
In haar zoektocht naar een nieuwe club klopte Pelova eind vorig seizoen bij haar moeder aan. De 27-jarige middenvelder had een aflopend contract bij Arsenal, maar wilde graag in Engeland blijven voetballen. "Mijn moeder vond Spurs tactisch heel goed voetballen", vertelt Pelova op de KNVB Campus in Zeist.
Toen Tottenham interesse toonde, volgde dan ook snel een videogesprek met trainer Martin Ho. "We hebben een uur lang met elkaar gepraat. De manier waarop hij mij benaderde, was uniek. Ik was gelijk verkocht. Hij was lovend over mij."
"Toen ik dat daarna met mijn moeder besprak, zei ze direct dat ik het moest doen. Als je haar een beetje kent, weet je dat zíj die keuze voor Spurs heeft gemaakt, niet ik", vertelt Pelova trots.
En dus stapte ze eind mei op het vliegtuig om te tekenen. De artsen zeiden dat haar moeder stabiel was en ze kon gaan. "Maar de dag dat ik mijn handtekening zette, was ze er niet meer. Het heeft iets moois en iets verdrietigs."
Haar moeder was een voetbalgek en groot sportfanaat. Toen Pelova dertien jaar was, gingen ze samen naar de Olympische Spelen van Londen. "Zij kende iedereen, ook in het voetbal. Lionel Messi was haar idool en ze was een groot fan van Arsenal-speelster Kim Little."
"Voetbal was iets wat mijn moeder en ik heel erg samen beleefden", zegt Pelova, die na elke wedstrijd met haar moeder belde. "Het is moeilijk dat ik dat niet meer met haar kan delen. Elke goal die ik maakte, vierden we samen."
De eerste goal die Pelova maakte na het overlijden van haar moeder, was voor Oranje. In het verloren WK-kwalificatieduel (3-2) met Ierland schoot ze in de tachtigste minuut de 2-2 binnen. "Dat was een heel emotioneel moment. Het was twee weken na haar overlijden", zegt Pelova. "Ik heb toen heel hard gehuild in de kleedkamer."
Al haar teamgenoten bij Oranje hadden al voorspeld dat uitgerekend Pelova ging scoren. "En dat terwijl ik dat niet vaak doe. Als dat dan opeens lukt, is dat heel bizar. Mijn moeder gaat mij nooit meer zien scoren. Dat is jammer."
Ook bij Spurs scoort Pelova dit seizoen aan de lopende band. Na vijf competitieduels is ze met vijf goals gedeeld topscorer van de Women's Super League. "Het heeft iets heel moois dat ik het juist nu zo goed doe, maar het is ook heel verdrietig. Ik denk weleens: waarom deed ik dit niet toen ze nog leefde?"
Dan hadden ze de successen samen kunnen vieren. Nu haar moeder er niet meer is, deelt ze die euforie en het verdriet met haar teamgenoten en vrienden. "Sinds het wegvallen van mijn moeder, ben ik heel anders naar voetbal gaan kijken. Dat komt ook door de crematie."
Bij het afscheid van haar moeder waren talloze (oud-)teamgenoten en coaches van Arsenal, Oranje én Ajax aanwezig. "Er waren 150 mensen, allemaal voor mij. Dat had ik echt niet verwacht. Iedereen heeft er alles aan gedaan om erbij te zijn. Esmee Brugts moest de volgende ochtend om 5.00 uur vliegen voor een training in Barcelona, maar was er wel. Dat was zo bijzonder."
Pelova vergeet de steun tijdens die dag nooit meer. "Voor mij was het de slechtste dag, maar ook de mooiste dag uit mijn leven. Daan (Daniëlle van de Donk, red.) zei tegen mij: 'Het zegt iets over jou als mens dat hier zoveel mensen zijn.' Dat vond ik heel mooi."
Het was dan ook belangrijk voor Pelova dat ze na haar transfer naar Tottenham niet hoefde te verhuizen. "Mijn ex-teamgenoten van Arsenal zijn nog steeds mijn buren. Het helpt me heel erg dat ik na zo'n heftige periode nog steeds mijn vrienden om me heen heb."
Pelova denkt dat haar moeder daarom ook zo graag wilde dat ze bij Tottenham ging spelen. Die club bevindt zich op een steenworp afstand van haar vorige werkgever Arsenal. "Daar heeft ze vast bewust over nagedacht", zegt Pelova. "Ze wist dat dit mijn thuis was. Dat helpt mij nu enorm."
Ook bij Oranje kan ze bouwen op haar teamgenoten. Lineth Beerensteyn, die ze al sinds 2016 kent, verloor vier jaar geleden haar moeder. "Zij zegt altijd dat onze moeders van boven samen naar ons kijken. 'Nu drinken ze vast een wijntje samen', zegt ze dan. Het is fijn om dat te delen."
Door al die steun voelt Pelova zich naar omstandigheden goed. "Ik bekijk van dag tot dag hoe het gaat. Ik ben gelukkig, maar nooit meer zoals hiervoor. Het is heel mooi dat ik voor Tottenham heb gekozen, maar ook dubbel omdat mijn moeder het niet meer heeft meegemaakt."
Source: Nu.nl algemeen