is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen.
Met knarsende tanden en kromme tenen moet de fiscus kijken naar wat de politici nu weer in elkaar knutselen om de vermogenden in Nederland te belasten.
Het gaat om een relatief kleine groep bevoorrechten – een op de vijf huishoudens – die even ongrijpbaar is als zwaluwen op een hooizolder. Sinds 2001 betalen ze belasting in box 3. Maar ze kregen het voor elkaar de rechter daar een streep door te laten halen. Daarvoor kregen ze een aanslag vermogensbelasting, maar die werd massaal ontweken.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Nu moet er een vermogenswinstbelasting komen. De vermogenden betalen pas belasting als ze hun winsten verzilveren door de verkoop van een tweede huis, een bitcoin of een aandelenpakket. Daarvoor kan de fiscus er niet bijkomen.
Minister Eelco Heinen zit daardoor met een gat van 22 miljard euro. Maar er zitten veel meer haken en ogen aan deze belasting op gerealiseerde vermogens. Wie zegt dat de vermogenden niet opnieuw naar de rechter stappen? Iemand die in 2028 een aandelenpakket heeft gekocht dat hij in 2038 voor het dubbele bedrag kan verkopen, zou kunnen beargumenteren dat dit geen reële vermogenswinst is. Inflatie heeft de helft van de winst ongedaan gemaakt. Daarnaast zal het als onrechtvaardig worden beschouwd dat wel belasting moet worden betaald over waardestijging, maar geen geld wordt teruggestort bij waardedaling na een koersval. Ook wordt de belastingdruk onevenwichtig. Iemand met een vermogen net boven de ‘vrijstellingsgrens’ die 40 duizend euro winst maakt, betaalt 14.400 euro (36 procent over de gerealiseerde winst), net zoveel als multimiljonairs met dezelfde winst.
Daarnaast kan er geen deugdelijke begroting worden opgesteld, omdat het moment van winstrealisatie onduidelijk is. Mogelijk gebeurt dit pas als ze als pensionado in een belastingparadijs ongrijpbaar voor de Nederlandse fiscus de gerealiseerde winsten omzetten in cocktails en een speedboot.
Misschien komt van uitstel vanzelf afstel. En anders wordt gewacht tot sint-juttemis – tot de erfgenamen een onduidelijke rekening moeten voldoen, want met de erfbelasting wordt ook continu geknoeid.
Het kan veel simpeler door herinvoering van de oude vermogensbelasting voor de invoering van box 3. Alleen moet de mazen eruit worden gehaald. Probleem van die vermogensbelasting voor 2001 van eerst 0,8 en later 0,7 procent was dat de opbrengsten van het vermogen – rente en dividend – ook nog onder de inkomstenbelasting vielen. Deze dubbele belastingheffing maakte ontwijken gemakkelijk en lucratief. Banken en verzekeraars tuigden allerlei constructies op, waardoor kapitaal en rente niet te onderscheiden waren.
Beter zou zijn alleen een belasting over het vermogen te heffen en de opbrengsten niet te belasten. Die mag na een vrijstelling 1 procent worden voor kleine vermogens tot 2 procent voor de vermogens van de Quote 500. Aan die tarievenknop kan steeds worden gedraaid, afhankelijk van de kleur van de regering of de te sluiten compromissen. Voor zzp’ers en ondernemers moeten er vrijstellingen komen voor de opbouw van oudedagsreserves. Anders staat het CDA op de achterste benen.
Zo veranderen ook bij de fiscus de knarsende tanden in een brede glimlach en de kromme tenen in jubeltenen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant