Matlock, War en binnenkort de nieuwe Nederlandse serie Pro Deo: de advocatenserie is razend populair. Waarom?
is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
‘Informeel ben ik Matty. Formeel ben ik Madeline Matlock. Ja ja, Matlock, zoals die oude televisieserie!’
Enig historisch besef kan de makers (en de personages!) van Matlock in ieder geval niet worden ontzegd. Ze moeten haast ook wel, want de naam zal bij kijkers vast nog een belletje doen rinkelen: de klassieke advocatenserie die tussen 1986 en 1995 werd uitgezonden, met Andy Griffith in de rol van Ben Matlock.
Die versie van Matlock heeft de reputatie dat vooral de wat oudere kijkers inschakelden. Het leidde zelfs tot een terugkerende grap in The Simpsons, waarin Matlock een van de lievelingsseries is van grootvader Abraham Simpson en andere bewoners van het rusthuis. En in Better Call Saul kleedde hoofdrolspeler en advocaat Jimmy McGill zich zelfs even in de stijl van Matlock om senioren in een verzorgingstehuis binnen te halen als cliënt.
De nieuwe Matlock, die in de Verenigde Staten bijna toe is aan het derde seizoen, speelt op meerdere manieren slim met dat ‘oudjesimago’. In de eerste aflevering worden diverse grappen gemaakt over andere series die populair zijn bij senioren, zoals Perry Mason en Murder, She Wrote. Maar de grootste troef van de serie, die al enige tijd te zien is op Videoland en nu ook goed wordt bekeken op Netflix, is dat het hoofdpersonage een 75-jarige vrouw is.
‘Madeline Matlock’ heet deze vrouw dus (althans, dat beweert ze). In de eerste aflevering werkt ze zich zonder enige moeite naar binnen bij een poepchic advocatenkantoor in New York, omdat vrouwen na een bepaalde leeftijd volgens Matlock ‘bijna onzichtbaar’ worden. ‘Best nuttig, want niemand ziet ons aankomen. Zo kwam ik ook door jullie beveiliging: niemand registreert ons.’
En zodra deze Madeline eenmaal binnen is, laat ze zich niet meer wegjagen. Het kostte haar een eeuwigheid om überhaupt op gesprek te komen bij het kantoor, naar eigen zeggen door haar leeftijd, maar ook omdat ze al sinds 1991 niet meer actief is als advocaat.
Toch krijgt ze binnen mum van tijd een baan, omdat ze direct haar waarde bewijst: iedereen onderschat haar tenslotte, als ‘oud vrouwtje’. Maar aan het eind van de eerste aflevering leren we dat Matlock gedeeltelijk liegt over haar leven en achtergrond: zo is haar man niet dood (zoals ze haar collega’s vertelt) en heeft ze ook niet per se het geld nodig.
Ook de nieuwe Matlock had makkelijk een klassieke ‘zaak van de week-serie’ kunnen worden, waarin Matlock met haar collega’s elke week een nieuwe zaak aanneemt en afrondt. En ja, dat is Matlock óók, maar de serie toont zich tegelijkertijd wat moderner, met in dit geval een doorlopende verhaallijn waarin Matlock meer te weten wil komen over de dood van haar dochter.
Maar wat Matlock toch vooral onderscheidt, is de hoofdrol van Hollywoodlegende Kathy Bates, die maar weer eens een dijk van een rol toevoegt aan een toch al imposant cv (van Misery tot Titanic). Bates is de voornaamste reden om te gaan kijken naar Matlock, een in veel opzichten haast ouderwets aandoende serie die héérlijk wegkijkt (zonder overigens al te oubollig te worden).
De advocatenserie beleeft sowieso een momentje, want in de Verenigde Staten begon eerder deze maand de serie War, een echtscheidingsdrama waarin twee prestigieuze advocatenkantoren alles uit de kast halen om de scheiding tussen een techmiljardair en een Hollywoodster in hun voordeel te beslechten.
En op de NPO is vanaf begin november de nieuwe Nederlandse serie Pro Deo te zien, over de dagelijkse uitdagingen van een sociale advocatenpraktijk, gemaakt door het team achter hitserie Oogappels.
De advocatuur en de rechtbank blijven serie- en filmmakers én kijkers in dat opzicht inspireren. Ook Nederland heeft daarbij een bijzonder aardige traditie in advocatenseries, van klassieker Pleidooi tot populaire series als Keyzer & De Boer Advocaten en Danni Lowinski.
Met een advocatenserie kun je tenslotte alle kanten op, zeker als veel rechtszaken, zoals in de Verenigde Staten, haast een soort theaterstukken worden, met aanklagers, groteske advocaten en jury’s. Geen wonder dat advocaten vaak bijzonder dankbare protagonisten zijn – van ‘oudjes’ als Matlock en Perry Mason (dat in 2020 ook een nieuwe versie kreeg) tot recentere hits als Better Call Saul, Suits en The Lincoln Lawyer. Hun show is ook voor ons als vanzelf een heerlijke show.
Net zoals een ziekenhuisserie als The Pitt of een politieserie als Flikken Maastricht, kan een advocatenserie terugvallen op een comfortabele regelmaat. De aflevering begint met een nieuwe zaak en eindigt haast altijd weer met een uitspraak. De zaak dicteert daarbij meestal de plot, waardoor de kijker niet alleen maar bezig hoeft te zijn met het grotere plaatje en complexe, langlopende verhaallijnen.
Een serie vol rechtszaken over allerhande misstanden en misdrijven krijgt zo op een vreemde manier iets uitermate geruststellends. Ook de nieuwe Matlock bewijst: een advocatenserie is in het ideale geval heerlijke comfort-tv, en heus niet alleen in het rusthuis!
Matlock is te zien op Videoland en Netflix.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant