De hoofdrolspeler in de nieuwste remake van Carrie is een engelachtige verschijning. En dat is niet de enige ingrijpende aanpassing aan het bronmateriaal (1974) van Stephen King die regisseur Mike Flanagan doet.
is chef-kunst van de Volkskrant. Ze schrijft over toneel, film, series en popcultuur.
Dit is een schattige Carrie. Dat valt meteen op aan de nieuwe serie naar de debuutroman (1974) van Stephen King. Wordt de getormenteerde puber Carrie White in het boek omschreven als sneu: te zwaar, met pukkels en zweetplekken, in de beroemde verfilming van Brian De Palma (1976) werd ze gespeeld door Sissy Spacek - mager en pukkelvrij.
Maar zij gaf het personage wél een griezelige ongrijpbaarheid mee, met haar kale gezicht zonder wimpers en wenkbrauwen, en die grote, opengesperde ogen. Spacek belichaamde een Carrie die naast medelijden ook ongemak en angst opriep. Wel zo passend, voor een wraakzuchtige tiener met dodelijke telekinetische krachten.
En nu is daar nieuwkomer Summer H. Howell in de nieuwe, achtdelige serie van Mike Flanagan. Deze jonge Canadese actrice is niet alleen een engelachtige, prerafaëlitische verschijning, ze spéélt ook een en al goedheid. Het enige dat de kostuumafdeling heeft gedaan om haar te transformeren tot de beroemde gepeste puber, is haar wat lelijke vesten en een vlecht aanmeten.
Zo doet Flanagan meer ingrijpende aanpassingen aan het bronmateriaal – de wedergang van de gekwelde Carrie, tot aan haar bloedige wraak in een vuurzee tijdens de ‘Senior Prom’. De regisseur, geroemd om eerdere, zeer losse interpretaties van bijvoorbeeld Shirley Jacksons The Haunting of Hill House, heeft de plot rigoureus naar het diep verdeelde Amerikaanse heden verplaatst. Modern omineus: de leerlingen van Ewen High School betreden hun school via metaaldetectiepoortjes.
In Flanagans versie zijn vader en moeder White armlastige, godvrezende complotdenkers. Als vader Ralph overlijdt, treft de politie thuis een vijandige moeder (geweldige rol van Samantha Sloyan) en een bang kind van 15 aan, dat van het ene op het andere moment in de moderne wereld – en de hel van ‘high school’ – wordt overgeplant. Hoe aardig ze ook is, in die jungle houdt Carrie zich niet staande. Op haar eerste schooldag krijgt ze al een zenuwinzinking bij een vuurwapenoefening.
Smartphones en sociale media spelen een grote rol in haar lijdensweg en bij de ontsporing van het pestgedrag op school, waarbij algauw ook ouders en leerkrachten zijn betrokken. Carries moeder Margaret ontpopt zich tot volksmennende influencer, die wantrouwende ouders ophitst tegen het schoolbestuur.
Polarisatie, paranoia en trumpisme – dat alles krijgt knap een plek in de serie, die goed laat zien wat pesten anno nu inhoudt in de Verenigde Staten, met een rasechte ‘bully’ en zijn bigtechvriendjes aan de macht. Carrie mag gaan over telekinese, Flanagan toont ook realistischer destructieve krachten, en die zijn soms veel enger. In het blootleggen van dit krachtenveld is de serie ijzersterk.
Maar die lieve Carrie, ja, met haar leven we toch vooral mee, ook als haar gaven gevaarlijk worden. Zo wil Flanagan de kijker confronteren met de optie van radicale aardigheid in een kwaadaardige wereld. Maar dat slaat de beleving wel plat: Carrie is alleen maar onschuldig, wat haar overkomt louter onrechtvaardig. Door dit comfortabele gebrek aan ambiguïteit kan de kijker zich moeiteloos moreel verheven blijven voelen.
Bovendien maakt het Carries transformatie tot griezelige wraakgodin onwaarschijnlijk. Dat Flanagan dit euvel maskeert met de introductie van paranormale hulptroepen, en daarmee opzichtig voorsorteert op een volgend seizoen, is een teleurstellend zwaktebod.
★★★☆☆
Drama/horror
Achtdelige serie van Mike Flanagan, gebaseerd op het boek van Stephen King.
Met Summer H. Howell, Samantha Sloyan, Siena Agudong
Te zien op Prime Video.
Op zoek naar meer bingemateriaal?
Op volkskrant.nl/series vind je al onze serie-recensies, handig doorzoekbaar op genre, aanbieder en aantal sterren.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant