is redacteur van de Volkskrant.
Je kunt denken dat het niets was tot je doorkrijgt dat het toch iets was. Ik dacht altijd dat mijn generatie, X oftewel Nix (1965-1980), haar naam goed waarmaakt. In onze jonge jaren waren de babyboomers in de kracht van hun leven. Die generatie bestond uit véél mensen met véél meningen. Vergeleken bij wat die boomers allemaal riepen en verkondigden, vond generatie X weinig tot Nix. In onze rijpere jaren was er de schaduw van generatie Y oftewel de millennials, met hun zelfgekozen motto ‘the sky is the limit’. Vergeleken bij zulke ambities, stelden die van X Nix voor.
Het inzicht dat X toch een bijzondere generatie is, dank ik aan een fantastisch stuk van een 27-jarige collega van generatie Z. Die had met andere late twintigers deelgenomen aan een speciaal telefoonloos zomerkamp met de slogan: ‘Weet je nog toen plezier zo simpel was?’ Deelnemers herinnerden zich idyllische jeugdjaren vóór de smartphone alles overnam en niemand meer buiten kwam. Ineens besefte ik dat X, Nix, ‘de patatgeneratie’ (Leo Beenhakker), de laatste generatie was die volwassen mocht worden in een wereld zonder mobiele telefoons.
Over onze columns
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Deelnemers aan dat telefoonloze zomerkamp bleken ook nog schoon genoeg te hebben van nieuwe techniek die je nauwelijks nog ziet, die je de illusie geeft tot je lichaam zelf te behoren. Kritische Z’ers willen weer een scheiding tussen zichzelf en de techniek, die willen weer grote onhandige apparaten die je ‘als een blinkende handicap met je mee kunt dragen’. Mijn collega schreef: ‘Wil je ergens grip op krijgen, dan moet het textuur hebben.’
Welke generatie ontleende een aardig stuk van haar identiteit aan onhandige textuur? Juist: Nix, de walkmangeneratie! Het wemelde van de X’ers die op interrails weinig kleren meenamen omdat cassettebandjes de helft van hun rugzak vulden.
Ik wil mijn Z-collega ontzettend voor haar stuk bedanken. De beroemde boomerzangeres Joni Mitchell zong: ‘Don’t it always seem to go, that you don’t know what you got ’til it’s gone...’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant