DEN HAAG - Een dorp binnen de stad, met zijn eigen mores en bewoners van verschillende pluimage. Sommigen staan al generaties lang op de Haagse Markt, anderen komen net kijken. Nevzat Gurel zit er een beetje tussenin.
Een begrip is het: De Haagse Markt, al 88 jaar op dezelfde locatie (Herman Costerstraat). Het is de grootste onoverdekte markt van Nederland en een van de grootste van Europa. De ruim vijfhonderd kramen bieden werk aan meer dan duizend mensen. Wie zijn de gezichten achter de kramen? Dit is een verhaal in onze serie Op De Haagse Markt.
'Wanneer Turkse mensen vroeger op vakantie naar Turkije gingen namen ze drie of vier grote koffers mee, vol met spullen die ze op de markt kochten. Als ze nu gaan, nemen ze een klein koffertje mee en kopen ze hooguit wat kleding voor zichzelf.'
Het omslagpunt was volgens Nevzat Gurel (58) de introductie van de euro, toen alles duurder werd. Nevzat kwam hier 'toen Nederland het EK won' en ging eigenlijk linea recta door naar de Haagse Markt.
Hij ging met zijn neef werken bij de familie Van der Veen, vooral achter de schermen. 'Behalve als het heel druk was in de vakantieperiode. Ik sprak geen woord Nederlands, mijn neef vertaalde alles voor me. De Turken die kwamen om stoffen te kopen om mee te nemen naar Turkije, die kon ik wel helpen.'
Het is inmiddels 38 jaar geleden dat hij voor het eerst voet op de markt zette. Het getal laat hij op het schermpje van een ouderwetse rekenmachine zien. 'Twintig jaar was ik, jong hè.' Je ziet hem teruggaan in de tijd.
Na zes jaar op de markt besloot hij zijn geluk elders te beproeven en liet zich scholen om in de tuinbouw aan de slag te gaan. 'Dat verdiende ook goed, maar hier is het gezellig. Ik miste de contacten met de mensen.'
Toen hij weer aanklopte bij familie Van der Veen hadden zij op dat moment niemand nodig. Wel raadde opa Van der Veen hem aan om zich in te schrijven bij de Kamer van Koophandel (KvK) en hij hielp hem bij het optuigen van zijn eigen kraam.
'Ik kocht partijen bij opa Van der Veen en verkocht die dan door. Zo ben ik eigen baas geworden, met hun hulp. Ik kende geen groothandels. Zij hielpen mij toen en nu nog steeds.'
Kleding, tassen, petjes en riemen is tegenwoordig de waar van Nevzat. 'Eerst deed ik alleen kleding: truien in de winter, T-shirts in de zomer. Toen had ik nog een kleine kraam. Nu heb ik een grote kraam, dus heb ik ook meer. Het is hier tegenwoordig veel beter dan vroeger', vindt Nevzat.
In die tijd moesten de marktkooplui elke dag alles nog in- en uitladen en stond het vol met auto's. 'Ik kom nu elke dag op de fiets.' Het leven op de Haagse markt is wat Nevzat betreft dan ook perfect.
'Ik kwam uit Turkije direct hier, ben eigen baas en ik heb hier mijn sociale contacten.' Of de Haagse Markt er over tientallen jaren nog is, dat durft Nevzat niet te voorspellen. Hij zal er in ieder geval zo lang mogelijk zijn.
'Mijn kinderen willen de kraam niet overnemen, die willen andere dingen', zegt Nevzat met weemoed in zijn stem. 'Ik stop alleen als ik ziek word of dood ben', zegt hij nu weer lachend.
'Misschien ben ik hier nog wel als ik honderd jaar ben. Ik ben nog nooit een dag ziek geweest. Thuiszitten met een uitkering is niks voor mij. Dit is mijn thuis.'
Meer verhalen uit onze serie 'Op de Haagse Markt' lees je hier
Source: Omroep West Den Haag