Kinderen in de asielnoodopvang bevinden zich structureel in onveilige leefomstandigheden, met ernstige risico’s voor hun ontwikkeling als gevolg. Dat concludeert de Onderzoeksraad voor Veiligheid na onderzoek naar de noodopvang. De raad roept het kabinet op om in actie te komen.
De opvang van asielzoekers in noodlocaties werd in 2020 door het kabinet als laatste redmiddel geïntroduceerd als remedie tegen het structurele tekort aan passende opvangplekken. Inmiddels zijn er meer noodopvanglocaties dan reguliere opvanglocaties: ruim 60 procent van alle asielopvang betreft noodopvang. Zo’n zevenduizend kinderen leven in noodlocaties, zoals leegstaande kantoren en evenementenhallen.
In die locaties is sprake van een ‘structureel veiligheidstekort’, schrijft de Onderzoeksraad in het rapport Kinderen in nood. Zo biedt noodopvang geen veilige fysieke leefomgeving, schiet de medische zorg tekort en lopen kinderen risico geconfronteerd te worden met fysiek en seksueel geweld. Bovendien krijgen veel kinderen geen of vertraagd toegang tot onderwijs, omdat ze vaak van de ene naar de andere opvanglocatie moeten verhuizen.
Dat de veiligheid van kinderen de afgelopen jaren niet is verbeterd, komt volgens de raad doordat betrokken partijen vanuit een ‘crisislogica’ handelen en doordat het ministerie van Justitie en Veiligheid ondermaatse omstandigheden in de noodopvang kennelijk accepteert. De kwantiteit van noodlocaties gaat boven de kwaliteit. ‘Als er onvoldoende school- en medische capaciteit is, wordt een locatie toch geopend. Onveiligheid wordt genormaliseerd’, zegt de voorzitter van de Onderzoeksraad Chris van Dam.
De raad roept minister Van den Brink van Justitie en Veiligheid op om de situatie van kinderen in de noodopvang binnen zes maanden te verbeteren. Van Dam wil dat het ministerie per locatie de risico’s in beeld brengt en met heldere veiligheidsnormen komt. Ook wijst Van Dam op het belang van het uitvoeren van de Spreidingswet: die moet zorgen voor een betere spreiding van reguliere opvanglocaties over het land. De wet ligt in de Tweede Kamer echter aanhoudend onder vuur en veel gemeenten werken vooralsnog niet mee.
Source: Volkskrant