Het BMW Motorrad World Endurance Team heeft zondag op Circuit Paul Ricard de 89e Bol d’Or gewonnen en daarmee de 2026 FIM Endurance World Championship-titel veroverd. Markus Reiterberger, Steven Odendaal en Michael van der Mark reden de #37 BMW M 1000 RR naar de zege in de 24-uursrace en bezorgden BMW de eerste wereldtitel in het FIM EWC. Voor Van der Mark betekende het bovendien een bijzonder Nederlands succes op het hoogste niveau van de endurance racerij.
De overwinning kwam met historische waarde. BMW werd de eerste Duitse fabrikant met een FIM EWC wereldtitel en de eerste fabrikant die de titel won met een Europese motor. De #37 BMW legde 742 ronden af, een nieuw record voor de Bol d’Or, en finishte één ronde voor de #12 Yoshimura SERT Motul Suzuki van Gregg Black, Etienne Masson en Dan Linfoot. De #1 YART Yamaha Official EWC Team Yamaha van Karel Hanika, Marvin Fritz en Leandro Mercado eindigde als derde, op twee ronden.
Voor de Belgische formatie onder leiding van Werner Daemen had de zege extra lading. Een jaar eerder leek de wereldtitel op hetzelfde circuit binnen handbereik, totdat een mechanisch probleem een half uur voor het einde alles tenietdeed. Ditmaal hield de BMW M 1000 RR de volledige 24 uur stand zonder noemenswaardige problemen.
Vanaf pole position kende de #37 BMW een kort moment van druk bij de Le Mans-start, waar Gregg Black namens Yoshimura SERT Motul even de leiding greep. Nog in de openingsronde herpakte BMW echter de koppositie. Daarna ontwikkelde zich in de eerste uren een intens duel met de #5 F.C.C. TSR Honda France.
Het verschil werd uiteindelijk gemaakt in de details die in endurance-racing beslissend zijn: brandstofverbruik, stintlengte en pitstop-efficiëntie. BMW kon langere stints rijden en bracht over de volledige race slechts 36 minuten en 26 seconden door in de pitlane, verdeeld over 26 stops. Daarmee was de #37 de efficiëntste van de leidende teams.
Ook bij de tussenstanden sloeg BMW toe. Reiterberger, Odendaal en Van der Mark pakten de maximale tien punten na acht uur en opnieuw na zestien uur, waarmee zij de basis legden voor de wereldtitel.
Yoshimura SERT Motul, de winnaar van de drie voorgaande edities van de Bol d’Or, werkte zich na een vijfde plaats in het openingsuur naar voren. De Suzuki-equipe passeerde in de nacht eerst YART Yamaha en later ook F.C.C. TSR Honda France. Black, Masson en Linfoot kwamen uiteindelijk als tweede over de streep en sloten het seizoen af als derde in de eindstand.
Voor YART Yamaha werd het een race van schade beperken. Hanika, Fritz en Mercado vielen in de openingsronde terug tot buiten de top vijftien, maar knokten zich gedurende de race terug naar voren. Lange tijd reed de regerend wereldkampioen op de vierde plaats, waarna het team in de slotfase de derde positie erfde toen de #5 Honda na een crash in Turn 1 ruim acht minuten verloor door reparatiewerkzaamheden.
Het podium was voor YART echter niet genoeg om de wereldtitel te behouden. De Oostenrijkse formatie verloor het kampioenschap met vier punten verschil, nadat het in 2025 juist met één punt verschil de titel had gewonnen.
F.C.C. TSR Honda France finishte uiteindelijk als vierde, op zes ronden van de winnaar. Corentin Perolari noteerde wel de snelste raceronde met een 1’52.320, goed voor een gemiddelde snelheid van 181,8 km/u. Kawasaki Webike Trickstar completeerde de top vijf in de EWC-klasse.
Niet iedereen haalde de finish. ERC Endurance #6 viel uit na 629 ronden, terwijl de BMW van AutoRace Ube Racing Team in het zesde uur zich terug moest trekken nadat hun machine vlam vatte.
Ook Elf Marc VDS / KM99 met Randy de Puniet, Florian Marino en Bo Bendsneyder kreeg te maken met de harde wetten van het Endurance racen. Het team reed een hele sterke wedstrijd totdat met nog twee uur te gaan de pechduivel toesloeg. Het Yamaha motorblok gaf de geest hetgeen einde race betekende.
Van de 56 gestarte teams werden er 36 geklasseerd.
In de FIM Endurance World Cup ging de titel naar Wójcik Racing Team #77 SST. Jordi Torres Fernandez, Milan Pawelec, Mateusz Molik en Hector Garzo Vicent wonnen de Superstock-klasse met de #77 Honda en finishten als zesde algemeen na 717 ronden. De titel werd met vier punten verschil binnengehaald.
De #36 Yamaha van 3ART Best Of Bike Hamaguchi eindigde als tweede in de klasse, voor de #44 Honda van Honda No Limits met Doriano Vietti-Ramus, Miguel Pons en Ricardo Brink. Het team met de coureur uit IJsselmuiden aan boord klokte 713 ronden hetgeen goed was voor de negende plaats algemeen. Naast de overwinning van Van der Mark zagen we na afloop dus maar liefst twee Nederlandse coureurs op het podium verschijnen tijdens deze finaleronde van het seizoen.
Champion-Hert Powered by MRP leek lange tijd op weg naar de titel, maar verloor in de nacht meer dan twee uur in de pitbox. De Belgische formatie kwam uiteindelijk als elfde in de Superstock klasse aan de finish en eindigde als tweede in het kampioenschap. Honda won de Superstock-constructeurstitel.
Het Infinititeam FLAM Racing met Garijs Rozkalns, Gras Rodriquez en de Nederlander Kay van Steenbergen aan boord kregen gedurende de race ook te maken met mechanische problemen. Zij moeten hierdoor zondagochtend om 04:30 uur het strijdtoneel verlaten.
In de Production-klasse won Audemar Motoclub Gemenos voor eigen publiek. Bastien Vigne, Arnaud Dejean, Quentin Benslimane en Tony Guerrero reden 666 ronden. Legacy Competition eindigde als tweede, twee ronden achter de winnaar, maar dat was voldoende om de FIM Endurance World Trophy veilig te stellen.
Legacy Competition sloot het seizoen af met 134 punten, tegenover 115 punten voor ARTEC #199. Dat team werd derde op de weg en tweede in de eindstand. Yamaha pakte de constructeurstitel in de Production-klasse.
Team Metiss won de Experimental klasse.
Met Van der Mark als winnaar en de wereldtitel op zak, Brink binnen de top tien algemeen en op het podium in de Superstock klasse, een Bendsneyder die in zijn debuut 24-uurs race lange tijd meestreed binnen de top vijf stonden de Nederlanders hun mannetje in de 2026 editie van de Bol d’Or.