is voetbalverslaggever van de Volkskrant.
Onlangs, als tv-kijker naar Barcelona - Feyenoord (5-1), probeerde ik door de uitslag heen te kijken. Dat is te leren. Basis van de oefenstof: de uitslag negeren. Net doen of er geen uitslag is. Gewoon naar voetbal kijken.
Het is best lastig, al is het maar omdat de tussenstand telkens in beeld staat. Bovendien was de wedstrijd begonnen met een kolderiek moment waarin twee Feyenoorders in de stromende regen zo ver over het veld gleden om Raphinha af te stoppen dat ze bijna op de Ramblas lagen.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Ook viel er nog een doelpunt omdat de muur nogal knullig opende. En Sem Steijn juichte volgens velen te hard na dat ene doelpuntje in Camp Nou. Vergeet al die rimram. Filter het voetbal. Dat was goed. Feyenoord won daarna met 7-0 en 5-0 van PEC Zwolle en FC Utrecht. Die tegenstanders waren van belabberd niveau, maar ook hier moet je door de uitslag heen leren kijken. Dan blijft over: het spel, de combinaties, de vrolijkheid, het vertrouwen. De pure klasse van spelers als Read, Marmol, Valente, Zechiël en dribbelkoning Hadj Moussa.
Ja, zelfs bij FC Utrecht is het verstandig om door een paar uitslagen heen te kijken, hoe lastig dat ook is. Trainer Anthony Correia, niet lang geleden nog de kroonprins van het gilde, heeft mindere spelers dan Ron Jans vorig seizoen. Hij heeft tijd nodig. Het heeft geen zin om een architect aan te stellen als er niets te bouwen valt. Laat Correia zijn strijd voeren.
Feyenoord maakt indruk. De nieuwe directie nam in de zomer een hard besluit door clubicoon Robin van Persie te ontslaan als trainer. Hij had de club afgeleverd bij de ingang van de Champions League, maar de leiding keek door de uitslagen heen. Dan bleef over: matig voetbal. Feyenoord stelde Sipke Hulshoff aan als tactisch brein, de voormalige rechterhand van Arne Slot bij Feyenoord en Liverpool. Het Rotterdamse idool Giovanni van Bronckhorst, die meer prijzen met de club won dan Slot, keerde terug als gezicht van nieuwe tijden.
Technisch directeur Dévy Rigaux legde onlangs op magistrale wijze het beleid uit. Rustig, zonder voorgangers te beledigen, al gaf hij hier en daar op subtiele wijze een steekje onder water. Feyenoord liet bovendien pingelaar Hadj Moussa niet vertrekken voor tientallen miljoenen, in het rustgevende besef dat zo’n jongen te veel liefhebber is om werk te weigeren. Rigaux bracht alle nieuws netjes, beleefd Belgisch. Dat er veel te veel voetballers rondliepen met hoge salarissen en weinig rendement. Dat het allemaal veel zuiniger kon. Dat de mensen niet meteen een kampioenschap mogen verwachten, waarbij het mooi is meegenomen dat ze dat bij Feyenoord ook niet heel snel doen.
Hij had spits Nacho Ferri tig keer bekeken en wist wat die kon, toen Ferri al bijna was afgeschreven door critici. Rigaux doet de hele dag niets anders dan door uitslagen heen kijken. Dat is de kunst. Daouda Weidmann van FC Twente is een geweldige voetballer, hetgeen vorig seizoen al te zien was. Hij had alleen even tijd nodig. Gjivai Zechiël is bij Feyenoord een uniek talent, maar hij heeft even moeten rijpen bij Sparta en Utrecht.
Het is de les voor ons allemaal, hoe lastig ook in de sport: kijk eens door een uitslag heen.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant