Het Nederlandse Daviscupteam won afgelopen weekend overtuigend van Colombia. Tallon Griekspoor voelde zich voor het eerst sinds tijden weer vrij, een flinke opsteker na een moeizaam tennisjaar.
is sportverslaggever voor de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, zwemmen en tennis.
Daar zit hij, de man met ‘de grote mond’, opgelucht te lachen. Witte handdoek om zijn in een oranje shirt gehulde schouders, baseballcap scheef en losjes op zijn hoofd. Tallon Griekspoor kent een lastig tennisseizoen. Maar zijn rentree in de Davis Cup, na een afwezigheid van twee jaar, bracht eindelijk weer wat blijdschap.
Zijn vijf laatste grandslamoptredens eindigden allemaal in de eerste ronde. Het is een statistiek die de voormalig nummer 21 van de wereld heel goed kent. Het staat haaks op het doel dat hij meermaals stelde. Hij won tijdens zijn loopbaan drie ATP-titels, de laatste vorig jaar juni. Maar liever nog wil hij nu verder komen op de grandslams en in de masters.
Toen Griekspoor twee jaar geleden voor het laatst meedeed aan de Davis Cup, destijds bij de finale in Malaga – waar Nederland het tot de finale schopte en die uiteindelijk verloor – was hij de kopman. De positie die Botic van de Zandschulp dit keer als huidige nummer één van Nederland bekleedde.
In Den Bosch, waar Nederland zaterdag met 3-0 won van Colombia, speelde Griekspoor overtuigend. Waar Van de Zandschulp moeite had met de voor hem onbekende Johan Rodriguez (4-6, 6-1, 7-5), daar rekende Griekspoor in rap tempo (6-2, 6-4) af met Nicolás Mejía.
‘Vandaag heb ik laten zien wat ik al langer laat zien in trainingen’, zei hij na afloop. Een dag later won hij samen met Van de Zandschulp ook de dubbel. Daarmee plaatste de Nederlandse Davis Cupformatie zich voor de eerste ronde van de kwalificatie voor de Davis Cup van 2027.
Het is inmiddels drie jaar geleden dat Griekspoor zijn hoogste positie op de wereldranglijst bereikte. Het smaakte naar meer. Meer is haalbaar, stelde hij ook. Nu staat hij op plek 55. Ik sta heel goed te trainen, vertelde hij op Wimbledon eind juni, voordat hij in de eerste ronde werd uitgeschakeld.
Griekspoor geeft kleur aan de sport, is nooit bang te zeggen wat hij vindt. Dat kan soms voor problemen zorgen. Eerder dit weekend voelde hij zich genoodzaakt een bericht op X te plaatsen, ‘niets dan lof voor Sascha’s prestaties’, met de begeleidende tekst dat hij dit nooit doet. Maar hij had in een podcast kritiek geuit op US Openwinnaar Alexander Zverev na diens finale en het vele stuiteren van de Duitser tijdens punten. Het werd opgepikt door internationale tennismedia.
‘Het escaleerde wel heel erg’, zegt hij. ‘Elk woord dat ik zeg wordt nu volledig uit zijn verband gerukt en ik vond het wel zo netjes even iets te laten weten’, zegt Griekspoor in Den Bosch. Hij uitte eerder dit jaar openlijk zijn onvrede over tennisbond KNLTB; er konden zaken professioneler geregeld worden, vond hij. Het zorgde voor openlijke frictie tussen hem en Jesper de Jong, al werd die onenigheid een week later alweer uitgepraat, stelden de twee.
Daardoor stond er druk op zijn optreden in Den Bosch, vertelt hij. ‘Ik ben toch twee jaar afwezig geweest, heb een grote mond gehad, af en toe. En ik kan wel blijven roepen tegen iedereen: ik sta heel goed te trainen, ik ben hard aan het werk en het gaat de goede kant op. Maar als je dat niet in wedstrijden laat zien, is dat moeilijk te onderbouwen.’
Dus zit er nu een andere man bij de persconferentie dan een dag eerder, voordat hij moest spelen. Blijer, opener, niet geagiteerd. ‘Ik heb dit jaar niet veel wedstrijden gewonnen en ben niet vaak van de baan gestapt met het gevoel: dit was leuk, dit was lekker, dus als je wel zo’n moment hebt, is het heel erg fijn.’
Het zat hem ook niet altijd mee dit jaar. Hij trof op de US Open in de eerste ronde de latere finalist en toptienspeler Ben Shelton. Hij kampte met spierblessures en ziekte op cruciale momenten. Zo moest hij zich begin dit jaar terugtrekken uit de finale in Dubai. ‘Wat de grootste titel uit mijn carrière had kunnen zijn. Dat was ook een mentale tik.’
Daarna verloor hij wedstrijden, wat voor twijfels zorgde, en zocht hij lang naar een geschikte coach. Sinds juli werkt hij, naar tevredenheid, met de Zweedse coach Thomas Högstedt. Bovendien speelden er privézaken. ‘Waar ik niet over praat. Maar er zijn meer factoren waardoor ik niet geslapen heb, niet gegeten heb, en het heel moeilijk heb gehad. Waardoor ook mijn lichaam het zwaar heeft gehad.’
Maar nu is hij fit. Hij wil veel wedstrijden spelen om zelfvertrouwen op te doen. Je kunt er ook anders naar kijken, stelt hij: ‘Ik sta nog steeds 55ste van de wereld, ondanks een heel slecht jaar. Het kan erger. Ik weet nog steeds dat het beste nog moet komen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant