Demonstratie Een jaar na de extreemrechtse geweldsorgie liep het op het Malieveld opnieuw uit de hand. Gewelddadige hooligans zochten de confrontatie met de politie.
De ME greep zaterdag in bij de extreemrechtse demonstratie op het Malieveld in Den Haag. Voor een deel van de stad werd een noodbevel afgekondigd.
„Zo dom”, moppert een man die een Nederlandse vlag als cape draagt. „Nou hebben we weer niks bereikt”, zeggen twee andere jongens even verderop in de stoet. In trage tred, opgeduwd door politieagenten met de wapenstok in de hand, lopen de laatste resten van de ‘Wij zijn het volk’-demonstratie zaterdagmiddag vanaf het Malieveld naar station Den Haag Centraal. Sommigen geven de politie de schuld, anderen de hooligans, die met hun gezichtsbedekking op de Mobiele Eenheid tot ingrijpen brachten.
Het liep veel minder heftig uit de hand dan een jaar geleden, toen een demonstratie met dezelfde teneur uitliep in aanvallen op de politie en het partijkantoor van D66 – voor de gewelddadigheden zijn inmiddels 51 mensen veroordeeld. Maar het resultaat is deze zaterdag hetzelfde: geen demonstratieve mars door Den Haag en in plaats van naar hun boodschap zal de aandacht weer uitgaan naar het geweld rond hun protest.
Daar lijkt het rond het middaguur nog niet op. De demonstratie moet, aldus online aankondigingen, „het volk” verenigen. Vissers, vrachtwagenchauffeurs, voetbalsupporters, vrouwen, boeren en tegenstanders van azc’s zouden samen een vuist moeten maken tegen het kabinet, de „roverheid”, zoals een van de sprekers het noemt.
Op het Malieveld staan dan zo’n driehonderd demonstranten. Onder hen mensen gehuld in Nederlandse vlaggen, met boerenbonte zakdoeken omgeknoopt, of met ‘remigratie’ op hun T-shirt. En onder het vaandel van de Nederlandse Nationalistische Beweging staat een vijftal neonazi’s die zich door een vrijwilliger van de organisatie laten filmen.
Demonstranten steken vuurwerk af
Hun boodschap is eenduidig: ‘Azc-nee’, ‘send them back’, ‘regering krijg de tering’ ‘het klopt niet’, en een enkele ‘trots op de boer’. Er staan vrijwel uitsluitend mannen, onder wie veroordeelde rechtsextremisten, en misschien vijftien vrouwen.
Korte toespraken („Eten moet betaalbaar zijn voor volksgenoot. Bestaande vreemdelingen keren terug.”) worden afgewisseld met rockmuziek en liedjes die door AI zijn gegenereerd, met teksten als „nu zit je te klagen op deze grond waar hulp en vrijheid voor jou begon” (over klagende „buitenlanders”).
Ze willen door Den Haag marcheren, daarom benadrukt organisator Ron Sloof vanaf het podium dat gezichtsbedekking als mondkapjes, sjaals en bivakmutsen voor de burgemeester reden zijn om de mars te verbieden. Een andere organisator snauwt naar een man dat hij dat „kankerding” moet afdoen, waarna een opstootje ontstaat. De meeste mannen doen daarna hun gezichtsbedekking ook af.
Maar als de rechts-extremistische voorhoede zich opgesteld heeft voor hun mars, duikt er ineens een hele groep gemaskerde jongens en mannen op. Zij hadden vanaf de rand van het Malieveld staan wachten en komen nu aanlopen, „Ne-der-land hoo-li-gans!” en „AZC weg ermee!” zingend. Sommigen dragen zwarte bivakmutsen, anderen groen-gele, de kleuren van ADO Den Haag. Sommigen drinken blikjes bier, de jongeren Red Bull.
Sloof, wiens nazistische berichten op sociale media de organisatie uiteen lieten vallen, roept door de megafoon nog een keer op de maskers af te doen. Dan gaat het snel. De ME trekt een linie op en met sirenes komt een waterkanon aangereden. De gemaskerde groep loopt de andere kant op en vanuit de frontlinie zegt een ME’er tegen een ander: „Dit gaat natuurlijk mis, hè.”
Dat gaat het een paar seconden later al. De weggelopen groep stuit elders op het Malieveld op een nieuwe linie ME’ers. Er vliegt vuurwerk door de lucht en een paar minuten regeert de chaos. De politie roept dat de demonstratie is „afgelast” (loco-burgemeester Richard de Mos heeft een noodbevel uitgevaardigd). Er volgen charges en de groep stuift uiteen.
Maar vanaf het veld is ook een linie opgetrokken. De honderden demonstranten zitten ‘ingeboxt’, politiejargon voor het hermetisch insluiten van een groep. Zo staat het allemaal een tijdje stil op een paar honderd vierkante meter. In die besluiteloze momenten vertelt iedereen geruchten aan iedereen. „We mogen nu wel aan de mars beginnen, maar dan leiden ze ons de stad uit.” „Antifa staat ons buiten de ME-linie op te wachten.”
Aan de demonstratie deden zo’n driehonderd mensen mee
Elders in Den Haag is een kleine antifascistische tegendemonstratie gaande, ver buiten het zicht van het Malieveld. Twee jonge jongens die vorig jaar ook bij de demonstratie waren, zeggen dat de politie expres vertelt dat de mars alsnog kan doorgaan, om de demonstranten in de val te lokken. „Als we hier op een rijtje gaan staan, arresteren ze zoveel mogelijk mensen. Alles is doorgestoken kaart.”
Ondertussen zingen de relschoppers liedjes die populair zijn onder voetbalhooligans, waaronder ‘Let’s go fucking mental’. Soms wordt er vuurwerk naar agenten gegooid, hollen ze naar voren, of ze trekken een verkeersbord uit de grond.
Een Alkmaarse technisch tekenaar (68, naam bij de redactie bekend) staat vlak bij de relschoppers, maar baalt van het geweld. Hij was hier, zegt hij, „omdat de bovenlaag doorheeft dat het met de onderlaag niet goed gaat” en begint over stikstof, het klimaatbeleid, asielzoekerscentra. „Er zijn hier veel goedwillende mensen die een statement willen maken”. Schrikt het rechtsextremisme hem niet af? „Ik wil dat het rustig blijft en heb niks met de hooligans. Maar in een voetbalstadion heb je ook mensen die voor het geweld komen en mensen die er zijn voor de mooie wedstrijd”.
Verderop discussieert een groepje over de Tweede Wereldoorlog. Een Duitser die een T-shirt draagt met de tekst ‘Remigratie’ probeert een pro-Russische Pool ervan te overtuigen dat nazi-Duitsland terecht Polen binnenviel. De termen ‘omvolking’ en ‘remigratie’ betitelt terrorismebestrijder NCTV als „onversneden racisme”. Maar, zegt de Duitser: „Ik ben geen nazi, want Joden hebben dat woord bedacht en ik wil geen naam dragen die door Joden is bedacht.”
Om tien over twee roept de politie om dat de demonstratie is verboden: de mannen moeten de stad uit en mogen „niet terugkomen”. Op dat moment trekt iemand het bord van een fietspad uit de grond en loopt er als een Schotse boomstamwerper mee naar de linie. Als het gevaarte op de grond klettert, zonder iemand te raken, geven de agenten gas. In de mêlee rennen de demonstranten door de linies en verspreiden zich over het Malieveld.
„Oppassen jongens”, roept Ron Sloof naar zijn medeorganisatoren, terwijl de politiepaarden voorbijrennen, achtervolgd door schreeuwende mannen. Politiebusjes racen over het fietspad en het veld om hen af te snijden. De bereden politie drijft kluitjes jonge mannen die zich hergroeperen, uiteen. Binnen een minuut of twintig is het verzet gebroken en beginnen de demonstranten met hun vlaggen, hun protestborden en hun T-shirts aan de aftocht.
Sloof „baalt” van het geweld, zegt hij achteraf. „Wij zijn juist uitermate gedisciplineerd en respectvol. De politie is er om ons te beschermen.” Een ander lid van Zwart Blok, de groep die de boel organiseerde (naam bekend bij de redactie): „Wij zijn vóór autoriteit. Zulk geweld hoort juist bij links.” Hij begint over nationale soevereiniteit, die weggegeven zou zijn aan het „grootkapitaal, internationale organisaties en bepaalde families”, en over „omvolking”, de racistische theorie dat een elite moedwillig de witte bevolking zou vervangen door migranten.
De politie verrichte 24 aanhoudingen.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie