In de rubriek Schermtijd schrijft techverslaggever Rutger Otto wekelijks over het internet. Dit keer keek hij naar een verfilming van Homerus' Odyssee… maar dan volledig gemaakt met AI.
Ik ben bereid om ver te gaan voor deze blog. Om dat te bewijzen, keek ik deze week naar Odysseus: The Fall. Het is na The Odyssey van Christopher Nolan de tweede verfilming van de Odyssee die dit jaar verschijnt. Alleen werd deze versie vrijwel volledig met kunstmatige intelligentie gemaakt.
Dat zie je eraan af. Deze film, die 2,5 uur duurt, laat zien hoe realistisch AI-beelden zijn geworden. Tegelijk legt de film vooral de gebreken bloot. Shots duren nooit langer dan een paar seconden en de beelden zien eruit als bewegende concept art, ideeën waar later een échte film van gemaakt zou moeten worden.
Een van de grootste problemen van AI-films is het gebrek aan consistentie. Ik ben de tel kwijtgeraakt hoe vaak de versiering op de helm van Odysseus per scène verandert. Ook achtergronden, monsters en dieren hebben er last van. Ik zag schapen die in het ene shot nog tot halverwege de personages kwamen en daarna plotseling een stuk groter leken.
Pratende personages komen nauwelijks in beeld, omdat hun lipbewegingen vaak niet overeenkomen met wat ze zeggen. In de schaarse gevallen dat de deepfakes goed zijn gelukt en de bewegingen wél gelijklopen, zien de personages er direct menselijker uit. Maar net als het bijna overtuigt, houdt iemand weer heel raar een beker vast.
Je wordt vanzelf ongemakkelijk van filmbeelden die er bijna levensecht uitzien, maar steeds net niet kloppen met de werkelijkheid. De trailer hieronder geeft een indruk.
Odysseus: The Fall werd gemaakt door Ash Koosha, die online wordt omschreven als een Brits-Iraanse futurist. Dit is zijn tweede AI-film. De eerste heette Dream of Violets en werd door critici afgedaan als "zielloze troep".
Over zijn ambitieuze Odyssee-verfilming kan ik ook niet erg enthousiast worden. Zelfs het acteerwerk, met stemmen die door mensen zijn ingesproken, is beroerd. Helaas is het ook niet zo slecht dat het leuk wordt.
Koosha lijkt vooral te willen meeliften op het succes van The Odyssey. Hij hoopt dat mensen zowel de film van Nolan als die van hem kijken, zei hij tegen The Hollywood Reporter, "simpelweg omdat ze nieuwsgierig zijn naar het ultieme niveau van menselijke creatie en dat willen vergelijken met het werk van één man met AI."
In die vergelijking komt Koosha er niet goed vanaf. Odysseus: The Fall is in vergelijking met The Odyssey een lege huls. Een schoolvoorbeeld van vorm boven inhoud. Online noemen mensen het geen blockbuster, maar een mockbuster of een slopbuster.
Dat gezegd hebbende, vind ik het als techdemo wel indrukwekkend. Als een klein team dit kan maken, kun je je afvragen wat er mogelijk is met een Hollywoodbudget.
Als de filmwereld deze technologie omarmt, ziet Hollywood er over tien jaar mogelijk heel anders uit. Bekende regisseurs als Darren Aronofsky, Neill Blomkamp en Steven Soderbergh experimenteren al met de technologie. Tegenstanders zijn er ook. Guillermo Del Toro zei nog liever te sterven dan generatieve AI te gebruiken voor zijn films.
Overigens zijn we ook nog niet verlost van AI-versies van de Odyssee. Dit jaar verschijnt er waarschijnlijk nóg een, gemaakt met Grok, het AI-model van Elon Musk.
Ik ben voorlopig wel even genezen.
Vorige week had ik het in Schermtijd over verticaal filmen met je telefoon. Dit vonden jullie.
Heb jij interesse in AI-films? En ga je de AI-Odyssee kijken? Laat het me weten! Dat kan in de reacties hieronder of via rutger@nu.nl. Misschien verschijnt jouw bericht komende week in Schermtijd.
Tot volgende week!
Source: Nu.nl economisch