Tv-recensie De Algemene Politieke Beschouwingen zélf waren duidelijk boeiender dan de commentaren erop. Wat wees Van Weel aan op zijn telefoon? En: In ‘Sander en de kloof’ probeerde Sander Schimmelpenninck twee Arnhemmers boos te krijgen.
Minister Van Weel laat iets op zijn telefoon zien aan minister Yeşilgöz.
Soms is de samenvatting van iets boeiender dan het evenement zelf. Denk aan veel vergaderingen. En bij een Formule 1-wedstrijd zou ik zeggen: neem de samenvatting van de samenvatting.
Voor de Algemene Politieke Beschouwingen geldt het omgekeerde. Twee dagen debatteerden fractieleiders en premier over de kabinetsplannen. De samenvattingen in praatprogramma’s leken langer te duren dan de debatten, wat knap was, want die begonnen ’s ochtends en eindigden laat in de avond.
De politieke nabeschouwingen bestonden uit bekende hoofden die om de beurt in net andere bewoordingen hetzelfde zeiden. Er viel blijkbaar weinig te melden, maar iedereen wilde wel graag het woord. Kees Boonman, een van de prettigere commentatoren, vond bij Tijd voor MAX dat de debatten weinig hadden opgeleverd en beëindigde zijn spreekbeurt met een soort dreigement: „En dat betekent, budgettair is het misschien niet zo prettig, dat ik hier waarschijnlijk nog wel een paar keer moet terugkomen.”
Apart was ook wat er na de eerste debatdag gebeurde bij Pauw & De Wit. Voormalige fractieleiders Alexander Pechtold, Halbe Zijlstra en Diederik Samsom werden gevraagd naar de politieke beschouwingen, maar al snel zaten ze fanatiek herinneringen op te halen aan een editie van dertien jaar geleden.
Samsom vertelde, op een toon alsof het een meesterlijke grap betrof, hoe Pechtold Rutte destijds had toegebeten of hij ook tot acht kon tellen, verwijzend naar acht Eerste Kamerzetels van het CDA. Voor de meeste kijkers vermoedelijk een raadselachtige anekdote, maar Pechtold en Zijlstra smulden ervan. Vooral de gelukzalige melancholie op Zijlstra’s gezicht was intrigerend. Het leek me niet ondenkbaar dat het drietal later die avond het debat uit 2013 nog eens integraal ging naspelen in een re-enactmentsessie.
Wat het kijken naar de Algemene Politieke Beschouwingen zélf juist boeiend maakte, was het gebrek aan commentaar. Twee dagen lang zag je Kamerleden zo’n veertien uur per dag bezig in de plenaire zaal. Er kon er maar één tegelijk door de microfoon praten, dus de rest moest iets anders verzinnen. Sommigen staarden langdurig wezenloos voor zich uit, anderen keken nauwelijks op van hun tablet, weer anderen stopten voortdurend dropjes in de mond.
Het gebrek aan uitleg prikkelde de fantasie. Waarom wisselde JA21-Kamerlid Nanninga ineens van plaats met een ander JA21-lid? Tijdens een vraag van Laurens Dassen zweefde de camera subtiel naar links, waar Mirjam Bikker gebukt aan de tafel van Ruben Brekelmans druk in overleg was. Wat werd hier besproken? Of het moment dat Kamervoorzitter Van Campen de vergadering heropende na een lunchpauze van veertig minuten. De camera keek de zaal in. Ongeveer twintig procent van de eerdere aanwezigen zat op zijn plek. Waar was de rest? Even later ving de camera twee ministers terwijl premier Jetten iets zei over de afgenomen leesvaardigheid. Van Weel wees iets aan op zijn telefoon, Yeşilgöz keek mee. Beiden lachten. Van Weel wees nog eens, met een vinger die zei: kijk, kijk nog eens beter. Ze lachten harder.
Sander en de kloof (VPRO) ging juist over de burger en zíjn politieke beleving. In de derde aflevering onderzocht Sander Schimmelpenninck de vergroeningskloof. Een man uit Sittard tikte op zijn elektrische auto en zei: „Meneer Rutte, hè.” Met behulp van andere subsidies had hij zonnepanelen en een zoutaccu aangeschaft, goed voor een energierekening van 15 euro per maand.
Later probeerde Schimmelpenninck twee Arnhemmers met een huurhuis boos te maken. Beseften ze wel dat zij via hun energierekening van 190 euro feitelijk de zonnepanelen van huizenbezitters subsidieerden? De Arnhemmers waren niet boos te krijgen. „Wat doe je eraan”, zeiden de mannen in verschillende varianten. Uiteindelijk kreeg Schimmelpenninck ze toch tot commentaar over de Tweede Kamer: met „die hele zooi” wilden ze niks meer te maken hebben.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie