Geert Wilders is irrelevant geworden, hoorde je deze week overal. Dat is tot op zekere hoogte ook het geval, want als machtsfactor heeft hij zichzelf voorgoed uitgeschakeld. Geen enkele grote partij zal nog met hem willen regeren.
Maar dat betekent nog niet dat we voortaan louter schouderophalend zijn bijdragen aan het politieke debat moeten afdoen. Als stoorzender kan hij lastig blijven, ook omdat hij nog altijd een vrij grote groep kiezers bereikt. Dat doet hij met teksten waarvan zelfs de bloedhonden geen brood meer lusten – teksten die hij via de website van zijn partij meteen doorstuurt naar Facebook.
Wilders is een tot op het bot verbitterd man geworden – en dat zullen we weten.
Op de eerste dag van de Algemene Beschouwingen riep hij dat Nederland „Nederland niet meer is”. „Overal azc’s, overal hoofddoeken, overal moskeeën, criminaliteit, zwartrijdende asielzoekers die masturberen in de trein (…), onze steden, dorpen en wijken bezet door Afrikanen, Arabieren die onze normen vertrappen, die onze vrouwen haten, onze winkels leegroven, op Joden en homo’s jagen en onze vrouwen en dochters aanranden en verkrachten (…), niemand is nog veilig in het land van Jetten.”
Er moet natuurlijk een „complete asielstop” komen, „deportaties” ook, liefst op de manier waarop zijn grote held Trump dat door diens gevreesde ICE laat doen. „En terwijl de links-liberale elite naar de leugens van de NOS en Nieuwsuur kijkt, zien gewone Nederlanders elke dag Opsporing Verzocht live op straat.”
De meeste Kamerleden luisteren ongetwijfeld met plaatsvervangende schaamte naar zo’n uitbarsting van paranoïde vreemdelingenhaat. Ze verkozen te zwijgen. Daar is iets voor te zeggen, maar het blijft onbevredigend dat zulke agressieve, beledigende onzin niet afgestraft wordt. Dat hoeft niet met woorden, want dat leidt alleen maar tot schelden, en daarin is Wilders beter dan welk Kamerlid ook. Maar wat zou er op tegen zijn om rustig op te staan en weg te lopen? Even een sigaretje roken op de gang en meteen terugkomen als Wilders uitgeloeid is? Dat doe je toch ook als je zo iemand in het gewone leven tegenkomt?
Zand in de parlementaire machine gooien, collega’s treiteren, minderheden beledigen – het is het enige dat Wilders nog rest. Daarom maakte hij op de tweede dag van de Algemene Beschouwingen dankbaar gebruik van een artikel in het AD waarin anonieme ministers klagen over premier Jetten. „Drie, vier dolken in uw rug!” riep hij triomfantelijk naar Jetten. „U wordt in eigen huis niet vertrouwd, wat vindt u daarvan?”
Steeds kwam hij op die dolken terug, soms noemde hij ze messen. Hij zal er onbewust de dolken in herkend hebben waarmee zijn vriend Gidi Markuszower en zes andere fractieleden van de PVV hem naar het politieke leven stonden. Zij duldden niet langer zijn autoritaire gedrag en lieten hem barsten. Het maakte 2026 tot het slechtste jaar van zijn carrière, mede door de daling van de PVV in de peilingen én door de afgang van zijn politieke boezemvriend Viktor Orbán, die door het Hongaarse kiezersvolk eindelijk werd ontmaskerd als de corrupte autocraat die hij al die tijd was geweest.
Sindsdien wil Wilders nog maar één ding: wraak. Op al die Afrikanen, Arabieren, hoofddoekjes en boerka’s en, uiteraard, de NOS en Nieuwsuur.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie