Kaartspel De wereldwijde lancering van het dertigjarig jubileum van de Pokémon-spelkaarten zorgde voor lange rijen voor gamewinkels. En hoe worden de herverkopers gezien? „Als een plaag op de hobby, want die drijven de prijzen omhoog.”
De winkel van Spellenhuis met Pokémon Trading Card Game-producten zoals de Pokémon ex Box (zie hierboven) in Den Haag,
Precies wanneer het begint te regenen, gaat gelukkig de deur van Spellenhuis Den Haag open. Een rij van zeker dertig mensen probeert zich in een keer naar binnen te wurmen. Op de planken achter de toonbank staan enkele van de populairste pakketten al klaar: de goud-witte Elite Trainer Boxen (ETB). Daaronder nog twee planken met andere Pokémonpakketten, zoals de Pokémon ex Box en de Booster Boxen.
Een vrouw staat al videobellend aan de balie. Met haar telefoon beweegt ze langs alle boxen. Ze heeft geen idee welke ze moet halen, maar de persoon aan de andere kant van de lijn wel. „Deze?”, vraagt winkelmanager Rembrandt Jas (26). „Die is 30 euro, die 55. Alles samen 270 euro.” Na een kort telefonisch overleg knikt de vrouw. Opgelucht verlaat ze even later de winkel.
„Je wilt natuurlijk iedereen tevreden naar huis sturen”, zegt Jas. „We hebben vandaag meer dan genoeg producten. Dat is niet altijd zo.” Om de drie maanden brengt The Pokémon Company nieuwe sets kaarten uit. Maar dus niet altijd genoeg.
Wat in 1996 begon als een videogame waarin spelers digitale wezens moesten verzamelen, groeide afgelopen decennia uit tot een wereldwijd fenomeen, met de Pokémon-speelkaarten als felbegeerde verzamelobjecten.
Hugo van Elsen (29) voor Spellenhuis Den Haag met een Elite Trainer Box.
Eigenlijk was Hugo van Elsen (29) aan het werk. „Maar ik heb een vroege lunchbreak genomen, omdat ik wist dat deze winkel om 11.00 uur openging.” Sinds kort verzamelt hij weer Pokémonkaarten. Zijn oude verzameling had hij weliswaar al een tijd geleden weggedaan, maar nadat hij met een vriend weer wat pakjes had geopend, herontdekte hij de kaarten. „Het had altijd een plek in mijn hart.”
Een Pokémonkaart is volgens Van Elsen niet slechts een stukje karton. „Ze worden vaak heel mooi geïllustreerd. Sommige worden geverfd, andere getekend.” De naam van de kunstenaar word vermeld op de kaarten. „Je hebt mensen die sets van specifieke kunstenaars verzamelen. En nostalgie speelt natuurlijk ook mee.”
Een jongen in een blauw overhemd komt haastig aangefietst. „Hoe duur zijn de boxen hier?” vraagt hij, gezien de winkeliers afzonderlijke prijzen vragen voor de boxen. Van Elsen: „100 euro, maar dat weet ik niet zeker.” Enthousiast richt de twaalfjarige Baraa zich dan tot een langsrijdende auto waarvan een man het raampje naar beneden draait. „Ze zijn hier maar 100 euro!” Niet veel later sluit de jongen achteraan in de rij.
Naar eigen zeggen is Baraa hardcore fan. „Ik spaar al sinds mijn derde Pokémonkaarten. Het hoort gewoon bij mij, ik doe het al zo lang.” Hij werd een echte fan door de animatieserie Pokémon XYZ. Sindsdien heeft hij „al iets van drieduizend” kaarten verzameld. „En mijn collectie is zo’n 9.000 euro waard.” Het is de eerste keer dat hij in de rij voor een ETB staat. „Ik koop ze meestal een weekje later. Maar vanwege het dertigjarig bestaan wil iedereen er nu een.”
Dan heb je ook nog de resellers, die kopen boxen om die later weer door te verkopen voor een hogere prijs. Baraa: „Sinds Pikachu Van Gogh uitkwam – een kaart ter gelegenheid van het vijftigjarig jubileum van het Van Gogh Museum in 2023 – begonnen die weer.” Hoewel die kaart in eerste instantie gratis was, is deze nu tussen de 350 en 500 euro waard.
Klanten in de voor Pokémon Trading Card Game-producten in Den Haag voor het Spellenhuis.
Klanten verlaten Spellenhuis.
Winkelmanager Rembrandt Jas (26) overhandigt achter de toonbank.
Winkelmanager Jas is zacht gezegd niet te spreken over de resellers. „Het is een plaag op de hobby, ze drijven de prijzen omhoog.” Hij ziet ze als een van de redenen dat er in de winkel zo’n rij staat. „Ze vrezen dat ze de kaarten anders veel duurder ergens anders moeten kopen. Dat is voor veel mensen niet te doen.”
De prijzen van Pokémonkaarten stegen afgelopen jaren flink. „Toen ik hier vier jaar geleden kwam werken, kostte een ETB 60 euro, vandaag 130.” Jas denkt dat het vooral te maken heeft met influencers als Logan Paul, die niet zolang geleden een Pokémonkaart verkocht voor circa 16,5 miljoen euro. „Pokémon is een speculatiemarkt. Dus als iemand met een groot bereik zegt dat iets veel waard gaat worden, dan gebeurt dat ook.”
Om de resellers tegen te gaan, is het Spellenhuis dit jaar begonnen met een speciale korting, ten behoeve van mensen „die echt zelf gaan genieten van de kaarten”. Dat werkt zo: verzamelaars die de verzegeling van de verpakking halen, krijgen bij aankoop 10 procent korting. Volgens Jas kunnen resellers de producten zonder die seal moeilijker doorverkopen.
Af en toe verkoopt Miquel Parma (28) een ETB door. „Ik heb een sealed collection. Dan bewaar je de boxen een paar jaar en worden ze meer waard. Daarna ga je ze verkopen. Maar voor mij is het nostalgie. Van mijn moeder mocht ik ook nooit Pokémonkaarten weggooien. Die heb ik nog steeds.” In zijn tasje zitten drie ETB’s. „Die zijn voor mijn vriendin, zij is ook fan. We gaan ze samen thuis uitpakken.”
„117 euro?” Baraa loopt teleurgesteld weg van de toonbank. „Even een kleine vergissing. Ik dacht dat het 100 euro was, meer heb ik niet gespaard.” Maar deze hardcore fan geeft niet op. „Ik ga bellen naar winkels die de ETB’s nog hebben. En daar fiets ik dan even heen.”
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie