Cultuurdagboek De agenda van choreografe en filmmaakster Emma Evelein (33) staat vol internationale opdrachten. In Den Haag voerde het gerenommeerde Britse dansgezelschap Rambert haar Gallery of consequence uit. „Ik wil weten hoe het is om met grote acteurs te werken in plaats van met dansers.”
Eerste werkdag na de zomerbreak. Er komen veel interessante dingen op me af. Ik heb een paar uur besteed aan de voorbereiding van het gesprek in Londen met Polly Bennett. Zij was als bewegingscoach betrokken bij series en films als The Crown, Black Mirror en Elvis. Ik wil van haar weten hoe het is om met grote acteurs te werken in plaats van met dansers. Ook gemaild met Louise Stevens van de UK Music Video Awards om te reageren op haar vraag of ik na de preselectie ook in de jury voor de final pick wil plaatsnemen. Best een eer om mee te beslissen over inzendingen van de creatives achter video’s van Madonna, Rolling Stones, Harry Styles.
Muziekvideo’s, met die combinatie van video, muziek, dans, licht en styling, zijn de reden waarom ik mijn dansopleiding aan de Amsterdam Hogeschool voor de Kunsten ben begonnen. Ik vind het heerlijk om in een grote productiemachine te werken waar alles op rolletjes loopt, zoals bij films of de commercials voor Coca Cola of Armani. Ik hou van theater maar vind de afwisseling met film ideaal.
Ik verheug me op de workshops bij de Henny Jurriëns Stichting. Deze trainingsfaciliteit voor professionele dansers is een heel belangrijk centrum, ook in de Europese context. Ter voorbereiding heb ik mijn laatste projecten nagelopen: welke stukken zal ik de dansers aanleren, hoe kan ik ze het hele plaatje van mijn materiaal meegeven? Misschien leer ik nieuwe dansers kennen voor toekomstige jobs.
Emma Evelein
Enorme opkomst bij de workshop. Voor veel dansers was het de eerste dag van het seizoen dus mijn les, altijd intens, was flink aanpoten. Bij het improvisatie- en choreografiedeel de focus gelegd op hoe je je authenticiteit behoudt in een wereld waar bijna alles digitaal is. Ons beroep is een van de weinige waar nog geen computer aan te pas komt: we komen samen in de studio om van scratch af samen iets nieuws te leren, een sfeer op te bouwen. Dat is tegenwoordig mooi en zeldzaam.
’s Middags had ik een meeting en heb ik gewerkt aan het script voor het sound design voor mijn nieuwe productie en nog wat vragen aan Polly Bennett gestuurd, want zondag was er natuurlijk niet genoeg tijd. ’s Avonds kwam ik gesloopt thuis. Met een kop thee en een warme douche mijn energie laten zakken en gerelaxt met Gilmore Girls op Netflix.
Vandaag had ik iemand in de les die ik nooit eerder had gezien, maar die mijn materiaal feilloos oppikte. Hoe kan dat, zo’n klik?! Er was een Frans meisje dat om vier uur was opgestaan om de les bij te wonen. Jeetje, wat een eer!
’s Middags naar de Pearl voor mijn lenzen, daarna thuis de briefing voor het sound design voor Ballett Hagen afmaken. Anagram wordt een rauw stuk, over een periode in je leven waarin alles uit elkaar valt. Vorig jaar had ik dat zelf. Na een periode van snelle groei met veel aanbiedingen en reizen was ik mijn basis kwijt. Ondanks alle erkenning, aanbiedingen en awards voelde het of ik faalde. Ik kreeg psychische klachten. Door terug te verhuizen naar Amsterdam en therapie heb ik een basis en een thuishaven voor mezelf gecreëerd; ik voel me weer sterk.
’s Avonds naar mijn ouders gegaan met het oog op de ov-staking woensdag. Lulu was mee, zoals heel vaak, in de trein, in het vliegtuig. In de stad gaat ze in een speciale rugzak op mijn borst mee op de fiets, wat veel bekijks trekt. Ze is een koninginnetje, een lapjespoes, met witte voetjes. Ik heb veel steun aan haar.
Emma Evelein kijkt naar de voorstelling THIS IS RAMBERT, waarin haar danswerk Gallery of Consequence wordt uitgevoerd in Amare, in Den Haag, Nederland, op 11 september 2026. Hedayatullah Amid / NRC
De workshop gisteren was fantastisch. Ik dacht dat niemand zou komen, met die stortregen en de ov-staking, maar het was helemaal vol. Ik heb het langzame duet van mijn nieuwe werk voor Hagen gebruikt voor het repertoiredeel van de workshop. Goede feedback gekregen.
Ook een tegenslag: Dipesh, een van de dansers van Rambert, kreeg geen visum. Hij is belangrijk voor mijn stuk. Ik heb alle vertrouwen dat de repetitor van het gezelschap het goed oppakt, maar toch jammer. Ik heb die rol echt op hém gemaakt.
Gisteravond verder gewerkt aan Anagram.
Vanmiddag kreeg ik op weg naar de mondhygiëniste goed nieuws: in november kan ik een commercial maken én casten en nog eentje met heel veel dansers. Helaas niet als regisseur, waar ik op gerekend had. Wel even om gehuild, want ik ben nog altijd dat meisje met dromen. Op kantoor lag een uitnodiging van dans- en dansfilmfestival Mov’in Cannes voor mijn film Born into you in november. Vlucht geregeld. Mijn manager Daria wil dat ik besluiten neem over aanvragen voor komende winter en volgend jaar; workshops, jureren van internationale competities, kleine dingen. Grotere videojobs komen vaak last minute, daar wil ik ruimte voor houden. Ook weer niet te veel, anders zit ik zonder inkomen. Het fijne van theater is dat alles twee jaar vooruit wordt gepland.
Vanavond tijd ingeruimd voor social media. Het staat onderaan mijn prioriteitenlijstje, want ik heb de luxe dat ik altijd wel word geboekt. Maar ik vind het ook leuk. Mijn outfit voor de voorstelling morgen klaargelegd. Rambert heeft gevraagd om na afloop het applaus te ontvangen, dus ik moet schoenen hebben waarop ik niet kan vallen. En niet vergeten mijn haar ook van achteren netjes te doen. Zal je net hebben: komt er een NRC-fotograaf mee, zit de achterkant niet goed.
Emma Evelein na de uitvoering van haar werk Gallery of Consequence in Amare, Den Haag
Gisteren snipverkouden opgestaan. Overwogen of ik de les moest afzeggen omdat ik anders zieker zou worden. Niet gedaan. Het was een leuke les, met veel energie. Thuis geprobeerd te slapen, wat niet is gelukt. Met mijn vriendinnen Nikita en Finn op de trein gestapt. Op Den Haag Centraal ontmoetten we fotograaf Hedayat Amid. Zijn aanwezigheid als vlieg op de muur wende snel en ik ben blij dat hij ook backstage is geweest. Die momenten met de dansers zijn heel bijzonder. Ik was supertevreden over de voorstelling; het stuk is vorig jaar gemaakt, maar alles was nog scherp en goed gerepeteerd. Alle dansers hebben het uitvallen van Dipesh fantastisch opgelost. Het verbaast me nog altijd hoe snel dansers moeilijke rollen van elkaar kunnen overnemen.
Tijdens de nazit waren veel mensen uit de Nederlandse danswereld aanwezig. En vrienden natuurlijk. Vanavond komt mijn familie kijken. Toen ik thuis kwam, zat ik nog hoog in de adrenaline, moest nog even unwinden met Gilmore Girls. En Lulu.
Emma Evelein drinkt na de voorstelling met vrienden in Amare, in Den Haag, Nederland, op 11 september 2026.
Info emmaevelein.com Hier is ook de trailer van Lucid Dreaming te vinden, de korte film waarmee zij in 2023 een Gouden Kalf won. Meer dansfilms zijn te zien op vimeo.com
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie