Dramaserie Het filmduo Javier Ambrossi en Javier Calvo (‘Los Javis’), dat in Cannes indruk maakte met de film La Bola Negra, maakte eerder deze serie over een godsdienstwaanzinnige moeder en de helende kracht van zang, dans en spirituele vervoering.
Vader Pep (Albert Pla) maakt relipop met zijn dochters in de serie ‘La Mesías’.
Als Enric op de televisie in een café een religieuze zanggroep ziet, krijgt hij een inzinking. Het zijn namelijk zijn eigen zusjes die daar over Onze Lieve Heer staan te zingen. De videoclip zet hem op een zoektocht naar zijn zusters en maakt een stroom aan herinneringen los aan zijn jeugd in een sektarisch gezin.
La MesíasVan: Javier Ambrossi , Javier Calvo. Met: Roger Casamajor, Macarena García, Lola Dueñas.7 afl. van circa 68 min.Te zien op Mubi.
La Mesías is een Spaanse serie uit 2023 die nu voor het eerst in Nederland is te zien, op de streamingdienst Mubi. De serie is van het filmduo Javier Ambrossi en Javier Calvo (‘Los Javis’), dat in mei op het festival van Cannes diepe indruk maakte met hun film La Bola Negra: een epos over de liefde van twee mannen tijdens de Spaanse Burgeroorlog.
Ambrossi en Calvo zijn voormalige echtgenoten en van oorsprong acteurs uit de theaterwereld. Eerder maakten ze de tienerkomedie La llamada (Holy Camp!) over een lesbische liefde op een katholiek zomerkamp, en twee tv-series over transvrouwen, La veneno en Vestidas de azul. Queerheid en muziek spelen een belangrijke rol in hun werk.
In de gezinssekte waaruit Enric (Roger Casamajor) ontsnapt, mogen de acht kinderen niet naar buiten. Ze leven onder een meedogenloos regime, en worden volgegoten met een paranoïde katholieke eindtijdfantasie. Natuurlijk gaan je gedachten meteen naar de kinderen van Ruinerwold. Aanvankelijk is vader Pep (Albert Pla) de drijfveer, maar moeder Montserrat krijgt de openbaring dat zij een heilige is, een spreekbuis van God die de wereld moet redden, en vanaf dat moment is zij het middelpunt van de sekte.
De jonge moeder Montserrat (Ana Rujas) in de serie ‘La Mesías’.
Die moeder is ook de spil van de serie. De drie actrices die haar in drie levensfases spelen, geven ieder een eigen kleur aan het personage. Ana Rujas speelt de jonge moeder, het aantrekkelijke, opvliegende feestbeest dat de jonge kinderen achter zich aan sleept. Lola Dueñas speelt de verbitterde middelbare moeder die zich depressief opsluit op haar slaapkamer, totdat ze het licht ziet. Carmen Machi is de oudere moeder die haar gezin probeert te lijmen door waardig en verwelkomend te doen, voor zover ze dat kan opbrengen.
In geen enkele levensfase is deze snoeiharde, verongelijkte egoïst geschikt voor het ouderschap. Wat een verschrikkelijke moeder! De seriemakers doen geen moeite om enige empathie voor haar te wekken. Ze lijken ervan te genieten om de moeder zo monsterlijk mogelijk te maken. De wrede wijze waarop ze haar kinderen vernedert, maakt de kijker woedend en treurig.
Moeder Montserrat (Lola Dueñas) is de spil van de serie.
Drie kinderen ontsnappen en proberen buiten de sekte te overleven. Ieder op zijn eigen wijze. Zoon Enric raakt de weg kwijt, gaat aan de drank, sluit zich aan bij een groep overlevers van ufo-ontvoeringen. Oudste dochter Irene (Macarena García) breekt rigoureus met het verleden, met religie, en met chaos. Haar harde pantser doet soms aan dat van haar moeder denken. De jongere dochter Cecilia (popzangeres Amaia) is het verstandigst: ze wil het goede van de sektarische opvoeding behouden. Ze gaat zingen in de kerk en wil de hechte band met haar achtergebleven zusters beschermen.
La Mesías zou tamelijk zwaar zijn als de makers die serie niet kleurrijk en bedwelmend hadden aangekleed. Daaruit, en uit de psychologische tekening van de personages, blijkt hun meesterschap. Muziek, dans en verkleedpartijen vormen steeds weer het contrapunt van de misère, voor de kijkers en de personages. Vooral de waanzinnige videoclips van de zingende zusjes zijn een lust voor het oog.
Gek genoeg dient religie in La Mesías ook als helende kracht. Aanvankelijk lijkt godsdienstwaanzin juist het probleem, maar zo laten de makers je niet gaan. Ze tonen gemeenschappen van ufologen, katholieken en trippende new-agers die de beschadigde personages liefdevol opnemen. Zonder een tirannieke moeder, zo blijkt, kun je juist veel troost en plezier putten uit religieuze vervoering.
Bij Google kan je nu zelf aangeven welke nieuwsbronnen jij vaker wil zien in je zoekresultaten.Meer informatie