De langverwachte terugkeer van F1 naar Madrid heeft fans van de klasse door een gebrek aan actie op hun honger laten zitten, al zette de Madring-locatie zelf een respectabel evenement neer. Dit zijn vijf manieren waarop de organisatoren het evenement voor jaar twee kunnen verbeteren.
Over het algemeen verliep de eerste F1-race in Madrid in 45 jaar bijzonder soepel voor een evenement dat voor het eerst werd gehouden. De organisatoren wilden profiteren van de bestaande faciliteiten van het IFEMA-beursterrein en de goede bereikbaarheid met het openbaar vervoer en naar de internationale luchthaven Barajas.
De eerste signalen wijzen erop dat dat plan behoorlijk goed werkte, met weinig of geen van de typische horrorverhalen die gepaard gaan met een massa-evenement midden in een stad. Afgezien van het omgaan met een paar overijverige beveiligers of politieagenten kon het publiek van 110.000 toeschouwers vrij soepel het terrein op en weer af komen.
Maar F1 is in de eerste plaats een autorace, dus het belangrijkste punt dat de Madring goed moest krijgen was het product op de baan. Dat liet veel te wensen over. Hoewel de kwalificatie een aantrekkelijk spektakel was, bood het 5,4 km lange circuit ondanks dat het vanaf een blanco vel papier was ontworpen geen enkele inhaalmogelijkheid.
Drivers were left unimpressed with the lack of overtaking opportunities.
Photo by: Sam Bagnall / Sutton Images via Getty Images
Er zijn genoeg redenen waarom het Madring-circuit is zoals het is. Het zuidelijke deel rond het complex is van nature beperkt door de bestaande, torenhoge tentoonstellingshallen waar omheen genavigeerd moet worden. Het noordelijke, speciaal aangelegde deel was een ontwerp vanaf een blanco vel, maar de IFEMA-organisatoren konden slechts een deel van het lege stuk grond voor de baan gebruiken met toekomstige paviljoens en exposities in gedachten. Tel daar de lagen bureaucratie bij op, en het bouwen van een stedelijk stratencircuit is geen sinecure.
Maar dat is geen excuus voor het circuit dat uiteindelijk werd afgeleverd. Zoals een coureur het verwoordde toen hij een vroege mock-up van het ontwerp zag: "Hier gaat niet ingehaald worden."
Terwijl de organisatoren en de FIA aan verbeteringen voor de toekomst werken, volgen hier vijf suggesties om de locatie voor 2027 te verbeteren.
Het meest irritante aspect van de Madring was de nadruk op gecombineerde bochtingangen, waarbij coureurs tegelijk moeten remmen en sturen, met beide krachten die concurreren om een beperkte hoeveelheid grip van de banden. Het maakte bepaalde bochten erg ongemakkelijk en maakte het voor de auto vooraan ook gemakkelijk om te verdedigen.
Bocht 5 is de grootste boosdoener, omdat het op papier de enige plek was waar inhalen daadwerkelijk op natuurlijke wijze kon gebeuren, na het langste volgasgedeelte uit de eerste bochtencombinatie.
Maar naast de gecombineerde ingang betekenden het gebrek aan breedte van de bocht, de aanwezigheid van hoge kerbstones en de nabijheid van de muren dat er geen realistische manier was om te passeren zonder het risico in de muur te worden gezet of door de asfaltuitloopstrook te worden gedwongen.
Afgezien van Monaco hebben de meeste andere stratencircuits minstens één inhaalmogelijkheid. Het bochtenontwerp van Madrid verhinderde dat, en naar verluidt is bocht 5 een van de bochten die voor 2027 aanzienlijke wijzigingen zal ondergaan na feedback van de coureurs en de FIA.
Narrow, awkward chicanes made overtaking all but impossible.
Photo by: Sam Bagnall / Sutton Images via Getty Images
De marketinginspanningen richtten zich begrijpelijkerwijs op La Monumental, de majestueuze kombocht in bocht 12 die uniek is op de F1-kalender. Op tv zag het er oké uit, maar dat deed er bij lange na geen recht aan. Aan de binnenkant van de lus staan tijdens de vrije training was een van de betere sensaties langs de baan op de kalender, door de vele veranderingen in verkanting, radius en hoogte van de bocht die hem onderscheiden van een oval-achtige banking.
De organisatoren waren echter nogal optimistisch door te denken dat auto's daar verschillende lijnen konden rijden, en de bocht voegde weinig waarde toe aan het raceproduct zelf. De zaak werd niet geholpen door het slingerende gedeelte dat volgde. Bocht 13 was opnieuw een 90-gradenbocht op middensnelheid met een ongemakkelijke plaatsing van de vangrails die geen enkele inhaalactie toeliet. Bocht 16 had opnieuw een gecombineerde ingang, terwijl het door de laatste paar bochten richting het rechte stuk van start-finish single file was.
Lando Norris stelde een bypass van bocht 18 en 19 voor om een tweede lang recht stuk te creëren, gevolgd door een hairpin in bocht 20, waarbij het ontwerp breder wordt gemaakt om verschillende benaderingen mogelijk te maken, wellicht ook met wat verkanting. Dat zou ook betekenen dat de vangrails bij de exit opnieuw moeten worden uitgelijnd, omdat die hinderlijk op de racelijn kwamen.
Een van de grootste voordelen van IFEMA als locatie was ook enigszins een zwakte. De plek is enorm. Dat maakte het voor teams gemakkelijker om vracht in en uit te laden en gaf ze volop ruimte om te werken, en misschien zelfs om in de komende jaren andere activiteiten toe te voegen waarvoor ze elders nooit de ruimte zouden hebben.
Maar je verplaatsen was omslachtig, vooral voor een team als McLaren, dat helemaal aan het einde van de pitstraat zat, waardoor er een enorme afstand ontstond tussen de engineeringhubs en hospitality-units. Het maakte PR-teams voor het weekend tot golfkarbestuurders, maar niet iedereen had het geluk rondgereden te worden. Hopelijk wordt de enorme omvang van het terrein niet alleen gebruikt om nog meer VIP's en beroemdheden in de locatie te proppen, wat zondag al het geval leek.
Er is ook een gevolg op de baan van de enorme omvang van IFEMA. De 540 meter lange pitstraat was niet alleen bijzonder lang, maar had ook een splitsing van 100 meter in het midden, opgelegd door bestaande gebouwen.
Doordat de race uitmondde in een relatief eenvoudige eenstopper, ontmoedigde zo'n lange pitstraat teams alleen maar verder om alternatieve strategieën te proberen. Wanneer inhalen bijna onmogelijk is, is strategische variatie de enige manier om dat af te dwingen of de race anderszins op te kruiden - afgezien van hopen op rode vlaggen en safety cars.
Hoezeer La Monumental ook een onderscheidend herkenningspunt was, de rest van het circuit voelde alsof het overal ter wereld had kunnen liggen en er was weinig
Voormalig coureur en nu analist en circuitontwerper Alex Wurz legde het het beste uit. "Als ik naar dit betonnen kanaal kijk, zou ik op een gegeven moment niet meer weten op welk stratencircuit ik ben," zei Wurz tegen ORF. "Ben ik in Australië, ben ik in Valencia, ben ik in Madrid, waar ben ik?
"Ze zien er altijd allemaal hetzelfde uit. Dat betekent dat ik mijn gaststad niet op zo'n coole manier vertegenwoordig. Daar kun je best veel aan doen."
While the hair-raising La Monumental banking was a successful addition, many areas of the Madring circuit looked nondescript.
Photo by: Andy Hone/ LAT Images via Getty Images
De zaak van de Madring werd niet geholpen door de ingezoomde camerahoeken en het zou altijd lastig worden om racen rond betonnen tentoonstellingshallen aantrekkelijk te laten ogen. Maar er moet een manier zijn om mensen het gevoel te geven dat ze in Madrid zijn. Wat is anders het punt?
Er moet ook meer zorg worden besteed aan het verbeteren van de zichtlijnen voor toeschouwers, want we kregen veel klachten van fans die vanuit hun dure tribuneplaatsen de auto's niet konden zien door de plaatsing van de betonnen barriers. Dat is een kwestie die voor volgend jaar relatief eenvoudig op te lossen is, maar het is jammer dat dit niet vanaf het begin voorkomen kon worden.
Voor Madrid was het belangrijkste om jaar één op een respectabele manier door te komen. De organisatoren stonden qua tijdschema's onder druk, dus de focus lag op klaar zijn om een soepele en veilige ervaring te bieden. Nu het debuut achter de rug is, kan de Madring gaan nadenken over het in het algemeen naar een hoger niveau tillen van de fanbeleving.
Sommige fanzones en general admission-gebieden oogden leeg en onafgewerkt. De ontwerpers kopieerden het uitgestrekte podium van Monza met uitzicht op het rechte stuk, maar waren niet in staat of hadden niet het vertrouwen om een typische track invasion in stijl van de Italiaanse GP toe te staan, zodat fans daadwerkelijk deel konden uitmaken van de viering. Zoals incidenten bij andere races hebben laten zien, is een track invasion niet eenvoudig te organiseren, dus het is begrijpelijk waarom de organisatoren in jaar één voorzichtig zijn geweest.
Only few fans were able to take part in the podium celebrations as organisers played it safe in year one.
Photo by: Mark Sutton / Formula 1 via Getty Images
Zowel op als naast de baan zijn er volop mogelijkheden voor de Madring om een stap vooruit te zetten, en het contract voor 10 jaar geeft het de ademruimte om dat te doen en een geliefd onderdeel van de kalender te worden.
"Dit is de eerste stap," zei managing director Luis Garcia Abad van de race na afloop tegen Motorsport.com. "We hadden een groot succes op het gebied van publiek en hospitality, en nu hebben we veel ideeën voor de komende jaren.
"We hebben de ruimte, we hebben een locatie, we hebben de faciliteiten, we hebben de capaciteit om het te doen. Ik weet zeker dat FOM, FIA en wijzelf het zullen proberen. Als we iets kunnen verbeteren, zullen we dat doen."
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport