De wereld stond even stil na de aanslagen van 11 september 2001. Maar PSV moest die dag 'gewoon' een Champions League-wedstrijd spelen tegen het Franse FC Nantes. Terug naar de surrealistische dinsdagavond van 25 jaar geleden.
De spelers van PSV staan al in hun 4-4-2-formatie, met de handen achter de rug en het hoofd gebogen. Hun tegenstanders van Nantes vormen een 'huddle', zoals op bovenstaande foto te zien is, terwijl de fans groen-gele sjaaltjes in de lucht houden. De stadionspeakers lezen in het Frans en gebroken Nederlands een boodschap van de UEFA voor.
"De UEFA wenst zijn diep gevoel van afschuw en verdriet uit te spreken over de tragische en verschrikkelijke gebeurtenissen die zich vandaag in de Verenigde Staten hebben voorgedaan", laat de Europese voetbalbond weten. De gebeurtenissen in de VS hebben ook de voetbalwereld bereikt, al is het maar voor even.
Want als de stilte voorbij is, wordt om 20.45 uur gewoon afgetrapt, tot groot enthousiasme van het Franse publiek. De fans worden alleen maar wilder als Nantes binnen tien minuten uitloopt naar 2-0. Eerst laat Ronald Waterreus een bal door zijn benen glippen en daarna geeft Adil Ramzi een strafschop weg.
Aan de andere kant had Arnold Bruggink nog een open kans op de 0-1 gekregen. Als hij in zijn eentje op keeper Mickaël Landreau afgaat, neemt hij zich al voor om niet te juichen. Dat hoeft ook niet, want Bruggink schiet hoog over. Eigenlijk had hij niet eens willen spelen.
Het nieuws uit de VS was in de loop van de middag binnengekomen, maar de Fransen en de UEFA doen alsof er niets aan de hand is. Wat voorzitter Harry van Raaij ook probeert, uitstel van de wedstrijd blijkt geen optie. Als de UEFA zelfs met een jarenlange Europese schorsing dreigt, moet Van Raaij tot zijn spijt overstag gaan.
Ook de meeste PSV'ers staan onder protest aan de aftrap. Velen van hen - Amerika-adept Waterreus voorop - hebben diep geschokt naar de nieuwsuitzendingen gekeken. Spits Mateja Kezman denkt er anders over: hij heeft de Amerikaanse bombardementen in zijn geboorteplaats Belgrado van twee jaar eerder nog vers in het geheugen.
Met een verdeelde spelersgroep reist PSV af naar het Stade de la Beaujoire, dat zich juist opmaakt voor een onbezorgd voetbalfeestje. Er is muziek, er wordt fanatiek getrommeld en de groen-geel geschminkte fans zwaaien met hun vlaggen. Alsof het allemaal niet is gebeurd, de aanslagen op de Twin Towers en het Pentagon.
Op het veld gaat bijna alles mis voor het aangeslagen PSV. Bruggink wil de bal na een blessurebehandeling sportief over de zijlijn spelen, maar raakt een tegenstander. "Hoe onderga je zo'n dag, voorafgaand aan een wedstrijd, zoals die vandaag verlopen is?", vraagt NOS-commentator Theo Reitsma zich hardop af.
Het wordt alleen maar erger voor PSV. Marama Vahirua kan in alle vrijheid de 4-0 maken en wiegt vrolijk met zijn armen, terwijl het publiek herhaaldelijk zijn naam scandeert. Dankzij een knappe volley van John de Jong in de extra tijd wordt het nog 4-1: normaal heet dit 'de eer redden', maar vanavond niet.
Van Raaij had vooraf nog gesproken over een wedstrijd "met twee verliezers", maar de Fransen maken er een feestelijke avond van. Het meest surrealistische moment volgt na het laatste fluitsignaal, als I will survive van de Hermes House Band door de speakers schalt.
Bruggink en Waterreus blijven tot diep in de nacht wakker om het nieuws uit de VS te volgen. Zij beseffen meteen dat het een historische dag is, om heel andere redenen dan de 4-1 in Nantes. Of zoals Waterreus het tegenover de NOS verwoordde: "Wie denk je dat er morgen over deze wedstrijd praat?"
Source: Nu.nl sport