Voor de publieke opinie gaan Ferrari en strategie moeilijk samen.
Dit is al vele jaren de perceptie, zeker nadat Ross Brawn het team verliet, en het is gemakkelijk om momenten te herinneren zoals Kimi Raikkonens veel te vroege wissel naar regenbanden in de Grand Prix van Maleisië van 2009, de timing van Fernando Alonso's stop in de finale van Abu Dhabi in 2010, waardoor hij vast kwam te zitten achter Vitaly Petrov (en daardoor een wereldtitel misliep), en de beslissing om Sebastian Vettel tijdens de rode vlag in de GP van Australië van 2016 op supersofts te laten staan, onderstreepte een periode van slechte beslissingen gedurende dat seizoen.
Recenter kostte de timing van zijn stops tijdens de Grand Prix van Monaco van 2022 Charles Leclerc een zekere overwinning in een race die van nat naar droog ging. Ferrari's strategische planning en schijnbare neiging tot blunders aan de pitmuur zijn dus al geruime tijd voer voor memes; perceptie is alles, ook al is de waarheid niet zo rampzalig als sommigen je willen doen geloven.
Laten we niet vergeten dat dit het team was dat een driestopper succesvol omzette in Lewis Hamiltons eerste zege in Rosso Corsa tijdens de race in Barcelona in juni. Daar liet het zien dat het - zij het met een overschot aan snelheid - een licht ambitieuze strategie kan laten werken. Toch is het tegelijkertijd ook waar dat Ferrari in de gokmomenten tijdens een race steevast een flater slaat - en de beslissing om Hamilton op de baan te houden tijdens de virtual safety car in de Grand Prix van Italië is misschien een nieuwe vermelding in de moeite die het Prancing Horse heeft om de VSC en safety cars correct in te schatten.
Barcelona is hier een soort uitzondering, in die zin dat Hamilton zijn laatste stop onder de VSC maakte toen Alonso op de baan stilviel, maar hij had op de driestopper zoveel snelheid dat Ferrari's VSC-call misschien irrelevant was. De strategie op macroniveau was goed genoeg om te winnen, terwijl de timings op microniveau - bij deze gelegenheid - zijn race gemakkelijker maakten.
Sindsdien heeft Ferrari die beslissingen op microniveau niet goed gekregen. Hamilton werd tijdens de late safety car in de Grand Prix van Groot-Brittannië naar de pits gehaald en gaf daarmee de tweede positie af aan George Russell (al had Ferrari misschien aangenomen dat de race zou worden hervat), en vervolgens werd hij in Hongarije opnieuw onder de VSC naar binnen gehaald in een poging een podiumplaats vast te houden. Dit leidde ertoe dat hij posities verloor aan Max Verstappen en Kimi Antonelli, waarbij hij het voordeel van de baanpositie op een smal circuit weggaf. Zeker, Hamilton had mogelijk sowieso een plek aan Verstappen verloren, maar zonder de daaropvolgende tijdstraf voor te hard rijden in de pitstraat was hij zeker als vierde gefinisht.
Zou Hamilton met een Virtual Safety Car-stop minstens één McLaren hebben verslagen?
Foto door: Sam Bagnall / Sutton Images via Getty Images
Twee keer gebeten, drie keer zo voorzichtig dan maar. Toen zich halverwege de Grand Prix van Italië een VSC voordeed, koos Ferrari ervoor om Hamilton buiten te laten op de mediumband, in plaats van opnieuw te stoppen. Een stint van 50 ronden op de medium was een flinke opgave, zelfs met de lage degradatie gedurende het weekend, en degenen die de harde band over een vergelijkbare afstand gebruikten, kregen gedurende hun stints te maken met een gestage terugval in tempo.
Hamilton was het niet eens met de beslissing om a) de mediums te gebruiken in plaats van de harde band, en b) buiten te blijven op de mediums. Daardoor zakte hij in de laatste 17 ronden van de race achter Verstappen (die tijdens de VSC harde banden nam) en Lando Norris (die buiten bleef op harde banden), en verloor hij zoveel tempo dat Pierre Gasly bij de vlag tot op 2,8 s was genaderd.
"Ik had het gevoel dat we waarschijnlijk op de harde band hadden moeten staan, maar we moesten ook mensen inhalen omdat we verder naar achteren lagen dan we hoorden te liggen," vertelde Hamilton na afloop van de race aan Sky Sports. "Ik dacht dat ze ons naar binnen zouden halen en toen deden ze dat niet, dus ik kwam gewoon zonder banden te zitten."
Had Hamilton onder de VSC moeten stoppen? Daarvoor moeten we het beschikbare pitwindow analyseren en de mogelijke tijdwinst van een nieuwe set mediums beoordelen.
Laten we eerst de gemiddelde winst in rondetijd aan weerszijden van de VSC berekenen voor Antonelli en Verstappen, om de tijdsverbetering met respectievelijk verse mediums en harde banden weer te geven. Antonelli's gemiddelde tijd van ronde zeven tot en met 27 was 1m25.847s, en Verstappens gemiddelde over dezelfde ronden was 1m26.058s. Hamiltons gemiddelde ronde bedroeg ter vergelijking 1m26.307s.
In de ronden 30-53 liep dit op tot 1m24.615s voor Antonelli, 1m25.176s voor Verstappen en 1m25.930s voor Hamilton. Met nieuwe banden boekte Antonelli gemiddeld 1,232 s winst per ronde, Verstappen 0,882 s, en Hamiltons ronden verbeterden zonder stop met 0,376 s.
Hamilton was het niet eens met de strategie van Ferrari in Monza en vond dat hij de harde band had moeten nemen.
Foto door: Alessio Morgese
Laten we dus een conservatieve schatting maken dat Hamilton door te stoppen daadwerkelijk gemiddeld een volle seconde per ronde wint, wat een extra winst van 0,623 s per ronde zou zijn als we rekening houden met die tempotoename van 0,376 s naarmate de brandstof wordt verbruikt. We halen die 0,623 s uit zijn tijden van ronde 30-53, maar tellen de tijd op die verloren gaat bij een stop onder de VSC. Ten opzichte van Hamilton verloor Verstappen 14,9 s door de VSC-stop te maken, en Antonelli verloor 15,1 s, dus laten we uitgaan van 15 seconden tijdverlies voor een VSC-stop. We tellen dat ook op bij Hamiltons tijd in ronde 29 om een stop mee te rekenen.
Laten we nu het tijdsverschil tussen Hamilton en Antonelli opnieuw berekenen om te zien of dit verschil maakte, waarbij we uitgaan van het gat naar de leider aan het einde van ronde zes en vanaf daar verder rekenen.
Zonder te stoppen kwam Hamilton als zesde over de streep, 24,633 s achter Antonelli. Met onze hierboven genoemde schatting van 0.623s winst per ronde en een stop voor mediums zou Hamilton... heel iets verder achter zijn gefinisht, met 0.05s. Merk op dat we een enigszins conservatieve schatting hebben gehanteerd, met een enigszins gemiddelde winst van Antonelli en Verstappen ondanks hun verschil in bandencompound.
Als we een minder conservatieve schatting nemen en de 0,623 s verhogen naar een volledige verbetering van één seconde ten opzichte van zijn werkelijke racetijden, brengt dit Hamiltons raceachterstand terug tot 15,6 s, wat zou impliceren dat hij aan het einde bij het McLaren-duo had gezeten. Je zou dus vermoeden dat hij Norris voorbij zou komen dankzij zijn inmiddels verbeterde tempo en mogelijk tot het einde met Piastri zou hebben gevochten. Dat is hier het bestcasescenario.
Maar als Hamiltons gemiddelde verbetering van 0,376 s per ronde aan weerszijden van de VSC als basislijn kan worden gebruikt, en als we ook kunnen stellen dat Antonelli's ronden hetzelfde effect zouden hebben gezien zonder stop onder de VSC, dan boekte de Italiaan feitelijk een nettoverbetering van 0,855 s.
Als Hamilton tijdens de Virtual Safety Car een pitstop had gemaakt, zou dat nauwelijks invloed hebben gehad op zijn race.
Foto door: Sam Bagnall / Sutton Images via Getty Images
Als we daarvan uitgaan en dat invoeren in Hamiltons rondetijden na de VSC, zou Hamiltons uiteindelijke achterstand op Antonelli uitkomen op 19,135 s, waarmee hij precies tussen de twee McLarens zou terechtkomen.
Op het eerste gezicht had Hamilton mogelijk een vijfde plaats kunnen veiligstellen als hij was gestopt, in plaats van een zesde plaats - maar dat is niet helemaal het hele verhaal. De VSC-periode eindigde toen Verstappen de pitstraat had verlaten; met Hamilton meer dan zes seconden (op volle snelheid) achter de Red Bull-coureur zou hij net op het punt hebben gestaan de pitstraat te verlaten toen de groene vlag werd getoond, wat hem nog een paar seconden zou hebben gekost vergeleken met de pogingen van Verstappen en Antonelli. Dit zou hem hoe dan ook achter beide McLarens hebben gezet.
Tenzij Hamilton op nieuwe banden een enorm voordeel had kunnen opbouwen, laat de rekensom zien dat het waarschijnlijk niet veel verschil had gemaakt voor zijn uiteindelijke eindpositie.
In de kern koos Ferrari ervoor buiten te blijven; het leek in alle opzichten de verkeerde keuze maar, hoe je het ook bekijkt, het verandert niet heel veel. De SF-26 miste simpelweg topsnelheid en dat zou pijn blijven doen.
De race van Hamilton werd lastiger na zijn aanvaring met Leclerc in de eerste ronde.
Foto door: Andy Hone/ LAT Images via Getty Images
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport