Door 87 van de 95 ronden vanaf pole te leiden op WeatherTech Raceway Laguna Seca en de IndyCar-seizoensfinale te winnen, maakte Scott McLaughlin een einde aan een reeks van 35 races zonder zege die terugging tot 2024, maar voor Scott McLaughlin betekende als eerste over de streep komen iets veel diepers dan de recordboeken. Het is zijn achtste zege in zijn carrière, maar zijn eerste als vader.
“Een beetje van alles, om eerlijk te zijn. Ik zou zeggen een beetje opluchting, omdat ik Lucy al heel lang een racezege beloof,” zei McLaughlin, verwijzend naar zijn dochter. “Ze heeft geen idee. Ze gaf me eerder niets op FaceTime. Dat hoort erbij.”
De 33-jarige Nieuw-Zeelander, aan het stuur van de #3 Team Penske Chevrolet, bezorgde Team Penske zijn 312e overwinning in de IndyCar Series, terwijl hij het seizoen 2026 als zesde in de stand afsloot – gesteund door één zege, vier podiums, zeven top-vijfklasseringen, 12 top-10-finishes en drie poles. Als boekensteun van een zwaar bevochten jaar waarin hij zowel de eerste als de laatste ronde van het kampioenschap aanvoerde, betekende de triomf een persoonlijk hoogtepunt.
“Ik ben heel enthousiast,” zei McLaughlin. “Ik zei op tv dat winnen als vader voor mij... ik heb zo graag voor Lucy willen winnen. Dat is het belangrijkste.”
Na de race, vergezeld door Team Penske-president Jonathan Diuguid, blikte McLaughlin terug op hoe een doorbraak in de zomer de basis legde voor hun dominantie op Laguna Seca.
“Een samenkomst van hard werk,” zei McLaughlin. “Ik denk dat het hele team, alle drie de auto's, eigenlijk vanaf de test op Mid-Ohio voor ons, in elk geval op mijn auto, aan het werken is geweest; we vonden een beetje een richting. Ik heb altijd gevoeld: ja, Raul was mijn man. We hadden die goede energie, dat gevoel dat we dit konden, maar het ging er gewoon om de onderdelen bij elkaar te brengen.”
Laguna Seca bedwingen had extra betekenis gezien de eerdere worstelingen van het team op vergelijkbare lay-outs.
“Vandaag was fantastisch,” zei McLaughlin. “We hebben poles gehad. We hebben de races niet helemaal afgemaakt. Je kon zien dat het erin zat. Ik ben echt trots dat we samen onze eerste overwinning op een road course behalen, waar we de afgelopen paar jaar waarschijnlijk het meest hebben geworsteld.
“Ja, wat een geweldige manier om het seizoen af te sluiten. We hebben veel hard werk te doen in het off-season om sterker terug te komen, de strijd aan te gaan met de #10 (Alex Palou). Ik denk dat J.D. (Diuguid) het ermee eens zou zijn: het is gewoon een goede afsluiting van het seizoen; het maakt iedereen enthousiast.”
Scott McLaughlin, Team Penske
Photo by: Icon Sportswire via Getty Images
Late aanvallen in de race afslaan vereiste tactische finesse op de primaire harde banden, waarop bandenslijtage een uitdaging was.
“Ik was waarschijnlijk verrast hoe slecht ik was aan het einde van een stint op zwarte banden,” zei McLaughlin. “Maar we maakten het gaandeweg beter. Dat is wat je moet doen.” Hij wees naar afstellingen vanuit de cockpit en volledig vertrouwen in race-engineer Raúl Prados als de sleutel om vooraan te blijven.
“Dat is veel vertrouwen in mezelf en Raul, uitvogelen welke achterstabilisator en voorstabilisator we willen, dat hele verhaal,” zei McLaughlin. “Zoals ik zei, het is goed.”
Toen Kyle Kirkwood van Andretti Global laat in de race op de zachtere alternatieve compound ging, bleef McLaughlin kalm.
“Ik was dankbaar dat Kirkwood aan het einde reds had om te monteren,” zei McLaughlin. “Hij was snel op de blacks. Ik wist dat als ik gewoon door de out-laps kon komen en dan dat eerste deel van de stint kon controleren, hij waarschijnlijk erger zou terugvallen dan ik. Dat is min of meer wat er gebeurde.”
Gevraagd of hij ooit de druk van een slinkende marge voelde, pareerde hij: “Nee. Mijn doel was om het de hele tijd op twee seconden te houden.”
McLaughlin maakte er een punt van om de hele #3-crew te prijzen en belichtte naast Prados performance engineer Malcolm Finch voor hun gezamenlijke inspanning.
“Ja, ik ben zo blij voor hem (Prados). Malcolm Finch wordt ook vergeten. Hij is mijn performance engineer. Hij is fantastisch geweest,” zei McLaughlin. “Voor ons om dat succes te behalen: we zijn nooit gestopt met geloven. We wisten dat we het konden. Het was een kwestie van het samenbrengen en het gevoel dat ik nodig had om hard te gaan en de auto te vertrouwen. We hebben dat dit weekend echt een beetje geraakt, maar ook al de laatste paar evenementen. Ik dacht dat we een beetje in een flow zaten.
“Ja, wij drieën werken goed samen. Ik denk dat de hele #3-pitmuur fantastisch is. T.C. (Tim Cindric, racestrateeg) was geweldig over de radio. Zijn ervaring was fantastisch. Dave Faustino. Iedereen, echt, de laatste paar evenementen, eigenlijk sinds juni, juli, denk ik dat we echt, echt goed zijn geweest. Het gaat er alleen om een autosnelheid te vinden om te controleren, zoals we vandaag deden. Het was geweldig.”
Terugkijkend op de uitvoering van het team in elke sessie, voegde hij toe: “Ja, het is gewoon een goede, goede dag. Goede dag. Het is gaaf om gewoon een goed weekend te hebben. Ik bedoel, we stonden elke sessie in de top vijf. Vanaf het begin voelde het gewoon alsof we echt goede snelheid hadden.”
Zelfs nu hij zich voorbereidt om de trofee mee naar Charlotte te nemen, blijft de coureur gericht op voortdurende ontwikkeling vóór 2027.
“Ja, we zullen het vieren, maar we zullen er ook van leren,” zei McLaughlin. “Ik denk niet dat we over de stints heen zo geweldig waren. We moeten uitzoeken waarom we de achterbanden iets meer gebruiken dan de 27 daar. Ja, ik ben heel blij, maar er is werk aan de winkel.”
Wat zou jij graag willen zien op Motorsport.com?
- Het Motorsport.com-team
Source: Motorsport