Zeven jaar lang zat Noah Fernandez dag in, dag uit drie uur per dag in de auto om zijn voetbaldroom bij PSV werkelijkheid te maken. Inmiddels is hij doorgebroken bij de Eindhovense club en droomt de Belgische middenvelder van de Rode Duivels.
schrijft voor de Volkskrant over voetbal en tennis.
Tussen Eindhoven en het Belgische Itegem pendelen om je voetbaldroom te verwezenlijken is geen kleine opgave. Al helemaal niet voor iedere dag. Maar Noah Fernandez (18) wist niet beter; jarenlang zat hij drie uur per dag in de auto om bij PSV te kunnen voetballen. Veel herinnert hij zich echter niet van die ritten. Zodra hij bij zijn privéchauffeur instapte, viel hij in slaap. Anderhalf uur heen, anderhalf uur terug.
De 18-jarige Belg denkt weleens terug aan die periode nu hij zijn doorbraak bij PSV beleeft. De zelfopgeleide middenvelder krijgt van trainer Peter Bosz de voorkeur boven Sven Mijnans en Paul Wanner, voor wie de club de afgelopen twee zomers meer dan 25 miljoen euro betaalde.
Welhaast blauwe schouders van alle complimenten had de slechts 1,70 meter lange Fernandez na de eclatante 6-1-overwinning tegen FC Utrecht vorig weekeinde. Samen met Kodai Sano vormde hij een even dynamisch als frivool duo op het middenveld. Maar zelf wenst hij niet mee te gaan in alle loftuitingen.
‘Dit is nog niet zoals ik mezelf ken. Ik weet dat ik beter kan’, zegt Fernandez op trainingscomplex De Herdgang, drie dagen voor de topper tegen Ajax. Hij is streng voor zichzelf: ‘Ik leed een paar keer slordig balverlies, dat mag me niet overkomen.’
Fernandez leunt achterover in een stoel. De zoon van een Belgische moeder en Jamaicaanse vader praat vrijuit over zijn jeugd, familie en voetbal. Alleen op de vraag hoe zijn ouders elkaar hebben leren kennen, moet hij het antwoord schuldig blijven. Zijn Vlaamse tongval is goeddeels verdwenen. ‘Maar ik kan makkelijk schakelen’, zegt hij. ‘Als ik bij mijn ouders ben, praat ik Vlaams.’
Fernandez voetbalde bij Lierse SK en was 6 jaar toen hij in het oog sprong bij de Belgische PSV-scout Fousi Krouchi. De club nodigde hem uit voor een talentendag en raakte meteen overtuigd van de technisch begaafde speler. Fernandez zelf hoefde ook niet lang na te denken en wilde maar al te graag naar PSV.
Maar het logistieke gedeelte vormde een obstakel. Zijn ouders werkten allebei en konden hem niet vier of vijf keer per week naar PSV brengen. Gelukkig bood Krouchi hulp. De scout wierp zich op als privéchauffeur en reed Fernandez zeven jaar lang op en neer. ‘Hoewel ik Fousi de laatste tijd minder spreek, ben ik hem enorm dankbaar. Ik had altijd een goede band met hem, maar was vaak zo moe dat ik in de auto in slaap viel.’
De autoritten waren niet meer nodig toen Fernandez in Eindhoven naar de middelbare school ging en samen met andere jeugdspelers uit België door een busje van PSV werd opgehaald. Het nam niet weg dat de dagen lang en intensief waren. Om zijn droom na te jagen, moest Fernandez offers brengen.
Hij werd dagelijks om half 6 ’s ochtends opgehaald en was pas na het avondeten thuis. Tijd voor vrienden uit zijn dorp was er simpelweg niet. Zijn dagen draaiden volledig om school en voetbal. ‘Het enige wat ik deed was: in het busje zitten, naar school, trainen, weer in het busje zitten en eten. Thuis was ik vaak zo moe dat ik meteen in slaap viel. Echt bizar eigenlijk.’
Dat Bosz het in de jonge middenvelder zag zitten, werd vorig seizoen al duidelijk. Na het veiligstellen van de landstitel experimenteerde hij met een middenveld zonder Veerman, van wie werd verwacht dat hij zou vertrekken. Fernandez speelde op diens positie en liet zien waarom hij al jarenlang te boek stond als een van de grootste talenten uit de jeugdopleiding, waar hij vaak in een lichting hoger speelde.
‘Doordat ik vorig seizoen al ervaring heb kunnen opdoen, kan ik me nu laten zien’, zegt Fernandez. Na het vertrek van Veerman naar Borussia Dortmund schoof hij een plekje op in de hiërarchie en kwam er ruimte voor een grotere rol. Tegelijkertijd verloor hij met Veerman een speler aan wie hij zich kon spiegelen. ‘Ik heb veel van Joey geleerd door alleen al naar hem te kijken. Hij verloor bijna nooit een bal en elke pass was zuiver.’
Fernandez woont inmiddels alweer twee jaar samen met zijn vriendin in Eindhoven, nadat ze elkaar via TikTok hadden leren kennen. Voor die tijd verbleef hij kort bij een gastgezin, maar dat werkte niet voor hem. Hoewel de Belgisch jeugdinternational veruit het grootste gedeelte van zijn leven voornamelijk in Nederland heeft doorgebracht, voelt hij zich nog altijd een Belg.
Hij droomt van de Rode Duivels. Zeker nu Mark van Bommel de bondscoach is. Hij kent Van Bommel nog uit zijn tijd in de jeugdopleiding, maar sprak hem sinds diens aanstelling nog niet. Van de Jamaicaanse cultuur aan vaderskant kreeg Fernandez, behalve een voorliefde voor het eten, minder mee. Wel woont er nog altijd veel familie. Een bezoek aan het Caribische eiland staat op zijn bucketlist.
Maar eerst richt hij zich op PSV, waar hij zijn contract eerder dit jaar tot medio 2030 verlengde. Het doel van de tiener is helder: een vaste waarde worden op het middenveld. ‘Ik vind het leuk om een mannetje uit te spelen. Maar ik weet ook: het moet wel efficiënt zijn. Ik wil kampioen worden. Daarvoor heb ik als kind al die uren in de auto gezeten.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant