In deze rubriek vertellen twee stijlvolle familieleden over hun kleding. Zoë Bab (39) werkt als creative director bij shoots. Haar jongere zus Gia Bab (38) is model en activist.
Gia en Zoë dragen allebei jurken van Max Zara Sterck en sieraden van Saint Laurent. Zoë draagt schoenen van Marko Bakovic en Gia van Sanctum Shoes.
„Onze moeder is cosmetisch arts, ze is altijd al bezig met beauty. Toen ze als kind in Suriname woonde, is ze een paar keer verkozen tot de mooiste van het land. Onze vader is architect en was juist de coolste van het land. Samen waren ze, zeker vroeger, echt een fashion-forward stel. We hebben nog allemaal foto’s waar ze geweldige black hairdos hebben. Bij ons thuis houdt iedereen van mode. Als kind gingen we elke donderdagavond met onze moeder naar koopavond.
„Onze journey met mode begon pas echt toen we Sam Sam ontdekten, een vintagewinkel in Tilburg waar we in onze tienerjaren vijf dagen per week kwamen. Daar begonnen we te experimenteren met mode. In die periode waren Gia en ik een soort tweeling: we hadden dezelfde kleren en hetzelfde haar. Toen we eenmaal in Amsterdam woonden, gingen we nog steeds vaak terug naar Sam Sam om outfits te zoeken voor onze performances als dansers op fashion-feestjes. Daarvoor hadden we elke week een nieuwe look nodig, die naaiden we zelf of we vermaakten vintage pieces.
„We vinden het nog steeds leuk om er soms als een tweeling uit te zien, vandaar de outfits op de foto. Dit draag ik naar een feest of event. In het dagelijks leven draag ik wat meer urban kleren dan Gia. En ik focus meer op African designers, zoals het Nigeriaanse merk Meji Meji. Of Telfar, een black American brand.
„Ik heb in Londen de opleiding tot hairstylist van Vidal Sassoon gevolgd. Nu doe ik niks meer met haar, want ik kreeg last van eczeem door de haarproducten. Maar ik heb twee jaar mogen genieten van de creative scene in Londen. Daar heb ik zoveel verschillende kanten van mezelf ontdekt. Eenmaal terug wilde ik niet meer in Tilburg wonen en ben ik naar Amsterdam verhuisd. Ik voelde daar als queer persoon zoveel vrijheid dat ik Gia heb overgehaald ook te verhuizen.”
„We dragen op de foto allebei iets van de Nederlandse designer Max Zara Sterck. Wat ik heel mooi vind aan haar werk is dat zij het vrouwelijk lichaam echt omarmt. Ik ben als zwarte trans vrouw heel content met mijn lichaam en vind dat het gezien mag worden. Ik zet me al jaren in voor de zichtbaarheid van trans meisjes en vrouwen van kleur. Daarom wilden we ook een free-the-nipple-statement maken. Als mannen hun shirt mogen uittrekken wherever they are, dan mogen wij toch ook wel iets meer laten zien?
„Kleding speelt een belangrijke rol in mijn leven. In het begin van mijn transitie was mode de manier om dichter bij de persoon die ik wilde zijn te kunnen zijn. Toen kleedde ik me heel vrouwelijk, nowadays kies ik eerder voor een broek dan voor een jurk.
„In onze tienerjaren vielen Zoë en ik op in Tilburg. We woonden als enige zwarte familie in een hele mooie buurt, ook wel de goudkust van Tilburg genoemd. Zonder Zoë woonde ik daar nu waarschijnlijk nog steeds. Ik had m’n eigen paarden en ging elke dag naar stal. Ik was content, ook al stond dat leven misschien wat verder weg van being my true self. Maar Zoë en haar vrienden zeiden: kom nou mee naar Amsterdam, want er is zoveel meer op de wereld dan alleen maar paarden. In Amsterdam kwam ik in een whirlpool of creativity terecht. Daar kon ik me ontpoppen en nog meer experimenteren met wie ik ben. Ik heb het ontzettend fijn gehad in Tilburg, maar ben ook ontzettend blij dat Zoë me die push gegeven heeft.
„Ik heb shows gelopen voor modehuizen als Mugler, Burberry en Iris van Herpen, op covers gestaan van internationale tijdschriften en campagnes gedaan voor Jean Paul Gaultier en Levi’s. Doordat ik schoenmaat 45 heb, loop ik ook regelmatig jobs mis. Of ik krijg de vraag of ik mijn eigen schoenen mee kan nemen naar set – zo’n domper. Ik heb mijn eerste Burberry-show op maatje 41 moeten lopen met pijnstillers en numbing spray. Ik strijd ervoor om designers grotere maten te laten maken. Als we kleding in alle maten kunnen maken, moet dat toch ook met schoenen kunnen?”