Kookboekenmaker Yvette van Boven maakt een seizoensrecept en geeft suggesties om iets met de restjes te doen. Deze week: pruimentaart.
‘Tot in den pruimentijd!’, schreef Constantijn Huygens in 1658 aan zijn vriend Jacob Westerbaen. Hij bedoelde daar iets vrij specifieks mee: hij hoopte zijn vriend weer te bezoeken als de pruimen rijp waren.
En als pruimen rijp zijn, zijn ze dat ook meteen met z’n allen. In Nederland loopt de pruimentijd grofweg van juli tot en met september, met augustus als hoogtepunt. Verschillende soorten volgen elkaar in vrij rap tempo op en sommige rassen zijn maar een paar weken echt goed. Daardoor voelt de pruimentijd ook werkelijk als een seizoen: een korte periode waarin je erbij moet zijn, want voor je het weet is het alweer voorbij.
Wie een flinke pruimenboom heeft, en dan ook nog eentje die net een goed jaar heeft – pruimen kunnen beurtjaren hebben: het ene jaar draagt de boom rijk, het jaar erop nauwelijks – weet op een gegeven moment gewoon niet meer wat hij met al die pruimen aan moet. Gek eigenlijk hoe erg je je ergens op kunt verheugen en hoe het, zodra het er eenmaal in overvloed is, ineens te veel van het goede kan worden.
Ik heb dat ook met courgettes, met appels en andere oogst, maar eigenlijk met van alles. Met werk, met te veel visite, met afspraken, met spullen. Alleen met de zomer heb ik het nooit. Ik vind het altijd verschrikkelijk als die weer voorbij is en we weer aan moeten staan, in plaats van loom de dag door te stiefelen, met een boek in de hand en klusjes voor ons uit schuivend tot morgen.
Misschien is dat juist wat ik zo aardig vind aan de pruimentijd. Het is letterlijk die korte periode in de nazomer waarin het fruit ineens massaal rijp is, maar het klinkt ook als een tijd van overvloed, buiten zijn, oogsten en elkaar weer opzoeken. Als het maar met mate is, jongens.
Zelf had ik dit jaar overigens (nog!) geen pruimen. Ik kreeg ze van een buurboer die inmiddels niet meer wist wat-ie er allemaal mee moest. Taart bakken dan maar, met een vulling die je ook in bulk kunt maken en bewaren. Daar heeft u in andere tijden weer wat aan, als het u allemaal even te veel wordt.
Dieper van smaak dan een lemon meringuetaart, prachtig dieproze en net iets minder braaf. Ik doe roggemeel door het deeg, dat kan die pruimencurd wel hebben. Strooi een beetje kardemom op het laatst over de meringue, zodat hij er vooral naar ruikt, zo lekker.
Voor 8 punten, bereiding: 45 min. plus 1 uur koelen en 25 min. in de oven
Voor het deeg
200 gram bloem
100 gram koude boter, in blokjes
60 gram poedersuiker
1 eidooier
snuf zeezout
Voor de pruimencurd
500 gram pruimen, ontpit
125 gram suiker, of meer naar smaak
2 eieren
2 eidooiers
kneep citroensap
125 gram boter, in blokjes
Voor de meringue
2 eiwitten
100 gram fijne kristalsuiker
de zaadjes uit 8 kardemompeulen, gemalen in vijzel
snuf zeezout
Kneed bloem, boter, poedersuiker, eidooier en zout fluks tot een samenhangend deeg. Laat ingepakt 30 minuten koelen.
Verwarm de oven voor op 180 graden. Rol het deeg uit en bekleed een ingevette taartvorm van ongeveer 22 cm. Prik de bodem in, dek af met bakpapier en blindbakvulling en bak 15 minuten. Verwijder de vulling en papier en bak nog 10 minuten goudbruin. Laat afkoelen.
Kook de pruimen met iets water in 10 minuten zacht. Pureer met een staafmixer helemaal glad. Roer pruimenmoes, citroensap, suiker en boter in een hittebestendige kom boven een pan zacht kokend water (au bain-marie) tot de boter gesmolten is. Klop er de losgeklopte eieren en dooiers door en blijf roeren tot het mengsel dik genoeg is om aan de achterkant van een lepel te blijven hangen. Vul de taartbodem ermee en laat minstens 1 uur opstijven.
Klop de eiwitten met de suiker in een hittebestendige kom boven een pan zacht kokend water tot de suiker is opgelost en het mengsel warm aanvoelt. Neem van het vuur en klop door tot een dikke meringue. Schep op de taart en brand met een gasbrander goudbruin. Meng kardemom met een klein snufje zeezout en strooi erover.
Opmaaktip
Curd over? Bewaar uiterlijk 1 maand in brandschone potten in de koelkast. Lekker op scones, toast, croissants en tussen cakelagen.
Dit is een verhaal uit Volkskrant Magazine. Wilt u alle verhalen, columns en rubrieken uit het nieuwste nummer lezen? Dat kan hier.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant