is redacteur van Zondag en televisierecensent van de Volkskrant.
Een handige vraag: wat schieten we hier nou precies mee op? Maandagavond mocht de kijker van de methadon terug naar het echte werk: het talkshowseizoen begon voorspelbaar-vertrouwd met een ‘lichtgebronsde’ Jort Kelder die in Eva uitlegde dat hij heus niet de hele zomer had geruzied. Het gebeurde hem gewoon, hij zei soms dingen die nu eenmaal slecht vielen. Veelbelovend: misschien zou het vanavond wel wéér gebeuren.
Jesse Klaver schoof aan om te vertellen over de begrotingsperikelen, die avond kwam er van de coalitie dan toch een plan. Kelder, over Den Haag: ‘Jullie zijn verslaafd aan de stress, aan de paniek, aan crisis.’ Klaver ontkende – hij had als oppositie weinig te maken met de moeizame totstandkoming van het akkoord. Kelder vond hem ondertussen niet Pro, maar Anti. ‘Ik zie alleen maar waar jullie tegen zijn’, en: ‘Dit is dus dat populisme. Ideologische ideoterie!’. Zijn hand ging als een vijfpotige, bolle spin op tafel.
‘Het is de eerste uitzending, jongens, laten we het leuk houden’, kwam Eva Jinek tussendoor. Dat er eigenlijk nog niet echt iets te bespreken leek omtrent de (voorlopige) begroting, behalve de lastige aanloop, deed weinig voor het gesprek. Discussie om de discussie. Op naar die andere ‘leuke eerste uitzending’, van Renze Klamer. Zijn RTL Tonight had het loodje gelegd en na het moddergooien van verongelijkte ex-collega’s Tan en Van Erven Dorens stond hij daar nu alleen, als golden boy, in een studio die volgens Olcay Gulsen futuristisch en Hollands aandeed.
Renze had een grote muur in de ruimte gezet, in de vorm van influencer Donny Roelvink. Hagelwitgebekt, in leer, zijn kaaklijn gemaxxt. Er mocht tegen de muur worden gepraat: politiek journalist Floor Bremer probeerde hem ervan te overtuigen dat het daadwerkelijk slim is te gaan stemmen – Roelvink had aangegeven dat niet te doen, er is ‘daarboven altijd iemand waar we niet van afweten’. Klamer confronteerde de muur met een omstreden podcast, van drie weken eerder. De kwestie: Roelvink zou het niet accepteren als zijn vriendin een mannelijke personal trainer zou hebben. Zoiets zouden mannelijke mannen überhaupt niet moeten accepteren.
Dat is nu eenmaal mijn voorkeur, vond Roelvink. ‘Een vrouw mag van mij alles’, zei hij, maar als ze dat doet, is het per definitie niet zíjn vrouw. Het geërgerde gesprek werd er een van keuzevrijheid (Roelvink) versus zorgen over een groeiend conservatief geluid (Klamer, Gulsen).
Wat schieten we hier nu mee op? Weinig, behalve een eng inkijkje in wat Gulsen beschreef als een periode waarin ‘onze vrijheid steeds meer wordt ingeperkt’. Ze hoopte dat Roelvink een feminist zou worden. Hij hoopte vooral dat zij haar mond zou houden. De eerste maandag van het televisieseizoen, we zijn weer terug (bij af).
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant