Relifestival Met zijn boodschap van barmhartigheid in hoge geluidskwaliteit geeft de Portugese geestelijke Guilherme het Roomse leven een nieuwe (techno)dimensie. Als een Waalse benedictijnse abdij een nieuw dak nodig heeft, staat de Padre paraat en trekt een groot, jong publiek.
DJ Padre Guilherme tijdens een concert in het Spaanse Zaragoza in oktober 2025.
Twee dagen duurt het eerste Maredsous Sound Festival, maar eigenlijk draait alles om de vrijdagavond, wanneer headliner Padre Guilherme optreedt. Het podium staat op de esplanade van de Belgische Abdij van Maredsous. Daar draaien al urenlang deejays, maar het opgewonden publiek – qua leeftijd gemengd maar wit – wacht duidelijk op de populaire Portugese technopriester (3,4 miljoen Instagramvolgers). „La bénédiction électro-catholique!”, zegt een blije Waalse verslaggever voor de camera.
Een priesterdeejay die optreedt voor een benedictijnse abdij mag bij buitenstaanders verbazing wekken, in België kijken ze er niet van op. Omdat benedictijnse kloosters van oudsher door Rome met rust werden gelaten, konden zij uitgroeien tot de speelplaatsen van het katholicisme. Eén probleem: kloosterorden kunnen voor hun onderhoud niet meer rekenen op enorme donaties. Het briljante verdienmodel (investeer nu, profiteer na je dood), dat eeuwenlang vlekkeloos functioneerde, hapert als gevolg van secularisatie. Daarom organiseerden de monniken van de abdij afgelopen weekend het Maredsous Sound Festival: om een nieuw abdijdak te kunnen bekostigen.
Zeker voor een allereerste festivaleditie is de organisatie opvallend professioneel. De combinatie van het benedictijns bescheiden belichte klooster, de pompende PA met vette lasers en het als draaiend vinyl geprojecteerde glas in lood – met suggestie van wierook maar in werkelijkheid een walm van friet en wiet – werkt feeëriek.
We zijn duidelijk in katholieke contreien: van een afstand is het soms moeilijk te zien welke monniken echt zijn en wie zich als geestelijke heeft verkleed. Bij de carnavalesk geklede nonnen en engelen is dat een stuk eenvoudiger. Dat veel festivalgangers een selfie met de monniken maken en soms niet door lijken te hebben naast een verklede Waalse loodgieter te staan, verraadt een zekere afstand tot het monastieke leven. Als vaste gast van Italiaanse benedictijnen ben ik vertrouwd met een genadevolle seksuele moraal, maar het is voor het eerst dat ik een zin als „Damn, you’s a sexy bitch” (David Guetta en Akon) zo luid bij een klooster hoor.
Duizenden bezoekers bij een concert van Padre Guilherme in 2025 voor St. Elisabeth’s Cathedral in Kosice (Slowakije)
Wat zou Benedictus van dit festijn hebben gevonden? „Natuurlijk zou hij verbaasd zijn geweest”, zegt abt François Lear, die nog nooit op een festival is geweest. „Maar er staat een zin in De Regel van Sint Benedictus [zijn 6de eeuwse handleiding voor het kloosterleven]: ‘Elke gast die aankomt, zal worden ontvangen als Christus zelf.’ Ik geloof dat de abdij van Maredsous een plaats van gastvrijheid is voor iedereen. En iedereen die hier komt, moet worden ontvangen als Christus.”
En dan, fashionably late, verschijnt Padre Guilherme. Met vertrouwde guitige lach en de koptelefoon horizontaal boven de oren. De Padre doet niet alsof hij mixt, net als bij veel grote deejays staat ook bij hem de muziek kant-en-klaar op een USB-stick. Dat neemt niet weg dat zijn set strak is en een zalig tempo heeft, met een boodschap van barmhartigheid in hoge geluidskwaliteit. Sireix Louna (23) uit Lille is speciaal voor de Padre én de architectuur van de abdij naar Maredsous gekomen: „Ik ben niet gelovig, maar ik vind de diversiteit van zijn publiek tof. Het is bij elk optreden anders.” Intussen werkt de Padre de eigen nummers van zijn label Lux Aeterna Records af. Hij projecteert een geremixte beroemde rede van de Poolse paus Johannes Paulus II, ‘Non abbiate paura‘. Een vrouw met de vlag van Vaticaanstad zwaait nu nog harder dan ze eerder deed.
Dan is er een verrassingsoptreden van liturgische zang door vier monniken van Maredsous, samen met de Padre. De abt staat ook op het podium. Zwijgzaam en ogenschijnlijk tevreden aanschouwt hij de mensenmassa. Aansluitend krijgen we de langverwachte apostolische videozegen van de huidige paus. Een golf van geluk welt door het publiek.
De Padre sluit af met een energieke, eigen remix van het bekende Gloria van Vivaldi en prijst de Maredsouse benedictijnen, terecht, voor het risico dat ze namen.
De maximale 9.300 bezoekers zijn er, goed voor een kleine vijf ton aan recette. Voor de vrijdag betaalt het publiek vijftig euro, een passe-partout voor twee dagen kost zestig euro. Desondanks wordt het op zaterdag duidelijk dat dit festival vooral dankzij Padre Guilherme op vrijdag een succes is: voor de zaterdag geprogrammeerde relibands is er amper publiek. Maar die bezoekers zijn wel aanzienlijk jonger en gekleurder, én enthousiast. Een van die fanatieke dansers is Reginald Irakoze (33). Hij werkt voor het bisdom Doornik en gloeit nog na van de Padre: „Zijn optreden laat zien dat in 2026 alles mogelijk is in de kerk. Ik waardeer die openheid zeer. Zolang de doctrine stabiel blijft, kunnen de vormen variëren.”
Christelle Ranaivo (31), van urban praise-band Alive Mouvement vat het Maredsous Sound Festival even vreugde- als hoopvol samen: „Op dit festival is een eenheid van christenen voelbaar. Je merkt dat iedereen welkom is, ook als je aan de rand van of buiten de kerk staat. Bij Padre Guilherme waren zoveel mensen, die niet per se christen zijn, van allerlei generaties, samen rond dezelfde boodschap van liefde, het evangelie en hoop. We verdienen meer van dit soort evenementen.”
DJ Padre Guilherme in Kosice.