Briefschrijver Martha Stuy beschreef het moeizame proces om bij de Belastingdienst de aangifte inkomstenbelasting van haar overleden man in te vullen. ‘Is het al niet ellendig genoeg om alleen achter te blijven?’, vroeg ze zich af. Volkskrant-lezers reageren.
Wat een ‘feest’ der herkenning was de ingezonden brief van Martha Stuy over de nabestaandenmachtiging, al is het natuurlijk geen feestje. Ik ben bang dat het voor heel veel Nederlanders wel die herkenning oplevert.
Ik heb hetzelfde meegemaakt, en daarbovenop kon ik van de ene op de andere dag niet meer op de bankrekening van mijn overleden moeder inloggen. Dat heb ik als de beheerder van haar financiën via een officieel bij een notaris vastgelegde machtiging jarenlang gewoon kunnen doen. In plaats daarvan ga je bij de ING terug naar het tijdperk van de kroontjespen en ben ik veroordeeld tot de ouderwetse, schriftelijke overschrijvingen, die ik met vooraf aangeschafte enveloppen met postzegel, alleen per twintig verkrijgbaar, kan doen.
We kunnen het helaas niet gemakkelijker maken, wel iets ingewikkelder. En zo houden we elkaar allemaal aan het werk.
Remco Groen, Hoogland
Makkelijk maken ze je het niet bij de Belastingdienst. Zeker niet als je man doodgaat tussen het beginnen aan de belastingaangifte en het indienen van de aangifte. Maar liefst 590 woorden heeft Martha Stuy nodig voor het relaas over het toegang krijgen tot de door wijlen haar echtgenoot gestarte digitale aangifte. Rode draad is wantrouwen en alles moet gecontroleerd worden. Ze besluit haar betoog over de Belastingdienst met het woord ‘onmenselijk’.
Wantrouwen was ook de basis van de kinderopvangtoeslagaffaire. De Belastingdienst is niet happig op het openen van de onlangs blootgelegde datakluis met 64 miljoen bestanden over gedupeerden van de kinderopvangtoeslagaffaire. Kustaw Bessems beschreef eerder dit jaar deze kwestie in zijn column. Ik citeer: ‘In Kamerstukken lees je dat de afhandeling van de datakluis ‘gebeurt aan de hand van twee sporen’.’ Bessems vermeldt dat het de moeite waard is om zulke sporen af te lopen en te zien waar je uitkomt. Dan blijkt dat ze onverwachte kruispunten hebben of doodlopen.
Dat is natuurlijk wat Martha Stuy is overkomen na het overlijden van haar man: door de Belastingdienst op een doodlopend spoor gezet. Onmenselijk.
Jeroen van Linge, Groningen
Hoe herkenbaar, helaas, het verhaal van Martha Stuy over de nabestaandenmachtiging. Ook ik kreeg ermee van doen na het overlijden van mijn echtgenote in december 2025. Om tijdig de aangifte inkomstenbelasting 2025 in te dienen, had ook ik de machtiging nodig. Bij het aanvragen verscheen de aankondiging dat, in verband met drukte bij de Belastingdienst, het verkrijgen langer dan gebruikelijk (15 dagen) kon duren.
En inderdaad begon de tijd te dringen. Een medewerker van de Belastingtelefoon kon het proces niet bespoedigen, maar wel direct uitstel aanvragen – wat zij deed. Ik vertelde haar dat het gevolg hiervan kon zijn dat ik, door het (veel) later behandelen van de aangifte, mogelijk een hoge boeterente zou moeten betalen. Zij herkende het probleem, had er begrip voor en zou proberen het bespreekbaar te maken. Twee uur later had ik de machtiging binnen.
Hulde aan deze medewerker. Het kan dus wel.
Jos Lieshout, Hoorn
Hoe waardeert u, de lezer, de kwaliteit van onze rechtsstaat na het lezen van de brief over de nabestaandenmachtiging? Er daarbij van uitgaand dat de kwaliteit van de rechtsstaat wordt bepaald door de mate waarin de burger wordt beschermd tegen machtsmisbruik door de overheid.
Steeds vaker duikt het begrip ‘rechtsstaat’ op, maar vrijwel altijd in een context waarin het niet duidelijk is dat het ogenschijnlijk gaat om het vergroten van burgerrechten, terwijl het helaas maar al te vaak gaat om het vergroten van de macht van de overheid tegenover de burger.
Welke politieke partij pakt de handschoen op en zegt nu eens: we gaan de rechtsstaat herstellen voor de burgers?
Hennie Kokkeler, Hengelo
In de eerste plaats mijn condoleances voor mevrouw Stuy.
Mijn ervaring met de Belastingdienst bij de afhandeling van de gezamenlijke inkomstenbelastingaangifte na het overlijden van mijn man was heel positief. Tijdens mijn telefoontje regelde de ambtenaar direct het uitstel tot 1 september. Ik hoefde ook niet in te loggen voor mijn overleden partner met zijn DigiD-code. De aanvraag van de nabestaandenmachtiging leverde geen enkel probleem op en de invulling van het grotendeels ingevulde formulier ook niet.
Anke van der Lubbe, Dedemsvaart
‘Is de Belastingdienst op aarde om de notarissen te spekken?’, vraagt Martha Stuy zich af.
Dat klopt, is mijn ervaring. Sterker nog: álle regels rondom belasting en sparen, overlijden, erven en huizen (ver)kopen en andere transacties zijn er ten faveure van notarissen. Ik heb de indruk dat deze beroepsgroep steeds meer slapend rijk wordt van het opstellen van allerhande aktes en verklaringen. Werk waar ze maandenlang over mogen doen en waarvan de tarieven per notaris enorm van elkaar verschillen.
Ik begrijp niet waarom we deze branche zo haar gang laten gaan ten laste van de eerlijke, belastingbetalende burger. Kunnen we hier verandering in aanbrengen?
Inge Vollaard, Leiderdorp
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant