is journalist, ondernemer en columnist van de Volkskrant.
Na een verloren potje tennis in de schaduw van Gamla Ullevi, het voetbalstadion van Gotenburg, zag ik afgelopen donderdag tot mijn vreugde dat FC Twente het tóch had gered. Door een late ontsnapping tegen het Azerbeidjaanse Qarabag gaat mijn club door in Europa, weliswaar op het laagste niveau, maar toch. De verguisde Wout Weghorst werd de grote man met een acrobatische 3-1 in de verlenging.
Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Na afloop werd Weghorst geïnterviewd. Nu is de voetballiefhebber wel wat gewend qua voetbalbargoens, bekkentrekkerij en nerveus gepluk aan vlasbaardjes, maar Weghorst is een klasse apart. Nog voordat de interviewer een antwoord op zijn vraag kreeg, wilde Weghorst eerst even iemand bedanken, ‘en dat is God’. Voor de wedstrijd had het gedonderd en gebliksemd, en Weghorst meende in al zijn bescheidenheid dat dat een teken was dat onze Lieve Heer, van alle twee miljoen mensen in Bakoe, juist hem, Wout Weghorst uit Borne, tot topprioriteit had gemaakt.
Het mag hoor, maar ik constateer dat het nog niet zo lang geleden is dat Nederlanders en toch zeker ook Tukkers bekendstonden als nuchtere mensen. Een halve eeuw geleden, toen het Nederlands voetbal heerste, verwonderde Johan Cruijff zich erover dat in Spanje alle spelers voor de wedstrijd een kruisje sloegen. ‘Als dat zou werken, zou iedere wedstrijd eindigen in een gelijkspel’, concludeerde Cruijff. Gezond verstand; het wordt minstens zo gemist als het pure voetbaltalent van Cruijff.
Weghorst, afkomstig uit een familie die zich meer thuis voelt in de skybox dan in de spits, kwam in coronatijd in het nieuws omdat hij zich weigerde te vaccineren. Later wilde hij een soort FvD-schooltje met ‘holistisch’ onderwijs, zonder leraren, beginnen in Twente. Hij staat symbool voor een groep bevoorrechte mensen die door de combinatie van corona en smartphoneverslaving een klap van de molen kreeg, en na wat omzwervingen door de spirituele wereld nu dan toch ‘geland’ lijkt bij een klassiek geloof.
Hoewel de ontkerkelijking volgens mij gewoon doorgaat, hoor je sinds corona steeds vaker over bekende bekeerlingen bij jongere generaties. Zo werd Donny Roelvink, een op sociale media populaire cursusverkoper, moslim, net als een buslading voetballers. Isa Kriens, die in coronatijd een soort Greet Hofmans was voor rijke vrouwen als Doutzen Kroes, werd fanatiek christen. De internationaal vermaarde fasciste Eva Vlaardingerbroek werd na corona katholiek.
Het treurige van deze opportunistische Instagramversies van het geloof is dat alles wat goed is aan het geloof eruit is gehaald. De zingeving is er niet, aan moraliteit, bescheidenheid of altruïsme doet men evenmin en de noodzaak om deel te zijn van de gemeenschap wordt al helemaal niet gevoeld. Reken er maar niet op dat deze bekeerlingen wekelijks een gebedshuis bezoeken of vrijwilligerswerk doen. Scrollend op de bank kun je ook antwoorden vinden, customized en wel, en je kan het nog delen met de wereld óók!
In tijden van technologisch gedreven verduistering, ontlezing en verdomming is het misschien logisch dat mensen zich gaan gedragen als middeleeuwse bijgelovigen. Een optimist zou kunnen betogen dat hun bekering mogelijk pas het begin is en die moraliteit, gemeenschapszin en altruïsme er later nog wel bijkomen. Het geloof blijft een prima uitvinding voor mensen die, laat ik het eens aardig zeggen, moeite hebben met de complexiteit van de moderne wereld. Maar een nieuwe zuil van getatoeëerde bekeerlingen, die zich laten vertegenwoordigen door de verstandigsten en redelijksten van hen; ik zie het niet gebeuren.
Overigens heb ik dit jaar gewoon weer het nieuwe Twenteshirt besteld. Met achterop ‘9, Weghorst’. Het blijft wel ónze wap.
Geen column meer missen?
Volg uw favoriete columnisten via de app. Klik op het belletje naast de auteursnaam.