De nederlaag van FC Utrecht tegen PSV zondag onderstreept de moeilijke start van trainer Anthony Correia. De Utrechtse spelers moeten duidelijk nog wennen aan de veranderde speelwijze.
schrijft voor de Volkskrant over voetbal en tennis.
Anthony Correia windt er geen doekjes om. De trainer van FC Utrecht schaamt zich, zegt hij in de catacomben van Stadion Galgenwaard. Even daarvoor heeft hij vanaf de zijlijn gezien hoe PSV zijn ploeg ‘in de laatste twintig minuten heeft vernederd’. Uiteindelijk wordt het 1-6, maar 1-8 of 1-9 had ook best gekund.
PSV voetbalt zich met speelgemak en zichtbaar spelplezier tussen de broze range door van Utrecht, waar een aantal spelers de wedstrijd zichtbaar laat lopen. De Bunnikside, standplaats van de meest fanatieke supporters, reageert cynisch: er klinkt gejuich als de ploeg de bal in de slotfase een paar keer achterin rondspeelt.
Het pak rammel van PSV onderstreept de moeilijke start van de 44-jarige Correia in Utrecht. De bewierookte trainer leverde vorig seizoen een formidabele prestatie door het gepromoveerde Telstar met aantrekkelijk en herkenbaar voetbal in de eredivisie te houden.
Zelfs van de amateurs overgekomen spelers wisten precies wat ze moesten doen in het dynamische 3-5-2-systeem van Correia, voor wie ze hun ziel en zaligheid in de strijd gooiden. Hetzelfde wil Correia bereiken in Utrecht, al moeten de spelers duidelijk nog wennen aan de veranderde speelwijze. De twijfel regeert.
En dan ontbreekt het tegen PSV in de loop van de tweede helft ook nog eens aan elk greintje lef en de bereidheid om voor elkaar te werken. Juist voor dat laatste schaamt Correia zich. Tja, slechts één schamel punt uit de eerste vier wedstrijden, al vijftien (!) doelpunten tegen en bungelt ergens onderaan de ranglijst.
Zo onwennig als Utrecht oogt, zo makkelijk voetbalt PSV. Na een moeizame seizoensstart door het later instromen van de WK-gangers en vertrek (en blessure) van een paar dragende spelers, lijkt trainer Peter Bosz de puzzel grotendeels weer te hebben gelegd.
Zie hoe Kodai Sano als vervanger van Joey Veerman heerst op het middenveld, al is hij een heel ander type. De Japanner voegt dynamiek toe aan het spel van PSV, een element dat volgens Bosz nog ontbrak in zijn elftal. Prachtig is de pass waarmee Sano de 1-2 van Guus Til inleidt, waardoor Utrecht kort voor rust een dreun krijgt.
Of wat te denken van de offensieve intenties van back Sergiño Dest, die op rechts een fijne tandem met Ivan Perisic vormt. Telkens als hij langs de zijlijn mee ten aanval trekt, creëert Perisic ruimte door naar binnen te bewegen. Dest bereidt twee doelpunten voor en scoort in blessuretijd zelf de 1-6.
‘Ik let er vooral op hoe spelers terug sprinten, druk zetten en wie er allemaal in beweging zijn. Die energie zat er vanaf het begin in’, aldus een opgetogen Bosz, die te spreken is over al zijn spelers. ‘Zij moeten het van zichzelf eisen dat ze het elke wedstrijd kunnen opbrengen. Dat is het verschil tussen de subtop en top.’
Bij Utrecht ontbreekt de eenheid van denken, zoveel maken de armgebaren van Dani de Wit voor rust duidelijk. Wel of geen druk zetten? Sommige spelers doen het wel, anderen niet. Utrecht begint nog aardig en komt al na zes minuten via Artem Stepanov op voorsprong, maar beperkt zich daarna tot tegenhouden, al lukt dat na rust nauwelijks.
Veelzeggend is het dat Utrecht na het openingsdoelpunt niet meer op doel weet te schieten, laat staan een kans creëert. ‘Op sommige posities missen we ook gewoon kwaliteit’, zegt De Wit. Met het vertrek van Nick Viergever, Mike van der Hoorn, Sébastien Haller en Souffian El Karouani zag hij de nodige ervaring vertrekken.
In hun plaats spelen veelal jonge spelers. Het is een van de redenen dat het implementeren van zijn systeem bij Utrecht moeizamer verloopt dan bij Telstar, vermoedt Correia. ‘Daar hadden we een kern van jongens die rond de 30 waren’, zegt hij. En na een korte stilte: ‘De verwachtingen waren bij Telstar ook minder hoog.’
Zonder al te hoge verwachtingen wist Correia vorig seizoen met Telstar twee keer van PSV te winnen, als enige club in de eredivisie. Met Utrecht komt hij daar zondag niet bij in de buurt. Al snel na de openingstreffer maakt Ruben van Bommel met een technisch volmaakt schot gelijk. Na rust scoren ook Mauro Júnior, Sven Mijnans en nogmaals Til.
Zo moet Correia het elftal naar zijn hand zetten, terwijl de onvrede met elk teleurstellend resultaat toeneemt. Maar concessies wenst hij niet te doen. Correia heeft het over een proces, al verloopt dat dus minder snel dan verwacht. Hij zegt: ‘We moeten de groep bij elkaar houden en nu doorpakken.’
En De Wit: ‘Het is niet aan ons, maar aan de trainer hoe wij willen spelen. Wij deden zelf zoveel verkeerd dat we het daar niet eens over hoeven te hebben.’
Correia schaamt zich dus, hij is verantwoordelijk. Maar, voegt hij eraan toe, morgen is weer een dag. ‘De realiteit is dat we deze wedstrijd moeten analyseren om te kijken waar het beter moet. Want deze ondergrens mogen we nooit meer aantikken.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant