Streamingdiensten doen verwoede pogingen om gen Z te bereiken met series die over hen zouden moeten gaan. De twee beste recente voorbeelden daarvan zijn I Love LA en Adults.
is tv-recensent voor de Volkskrant en schrijft over film.
Elke generatie krijgt de twintigerskomedie die ze verdient. Want ja, het is natuurlijk heerlijk om te kijken naar twintigers die bivakkeren ergens in het schemergebied tussen jong en onbezonnen (studenten) en zo goed als volwassen (mensen die ineens moeten nadenken over de woningmarkt en kinderen).
Twintigers moeten uitvinden hoe het leven eigenlijk werkt, nu ze langzaamaan meer verantwoordelijkheden krijgen, en lopen daarmee ineens tegen allerlei nieuwe uitdagingen aan wat betreft werk, wonen en relaties. In het beste geval levert dat genoeg humor (én drama) op voor een fijne serie.
Idealiter wordt zo’n twintigersserie ook een ‘hangserie’, over vriendengroepen bij wie je wekelijks even komt kijken tegen wat ze nu weer meemaken. Die series zijn er al talloze jaren in overvloed: Friends, How I Met Your Mother, Girls, New Girl, Broad City, Search Party en ga zo maar door.
Maar wáár is de extreem succesvolle twintigersserie voor generatie Z, de twintigers van nu? Een écht populaire, spraakmakende, nieuwe komedieserie in de categorie van Friends of Girls is er nog niet. Het dichtst in de buurt van zo’n ‘generatieserie’ komt misschien Euphoria, maar die is dan weer niet bedoeld als komedie.
Toch doen streamingdiensten verwoede pogingen om de jongere generatie te bereiken met series die over hen zouden moeten gaan. De twee beste recente voorbeelden daarvan zijn I Love LA en Adults. Beide zijn in zekere zin klassieke ‘hangseries’, met in elke aflevering nieuwe kolderieke situaties voor de personages, die na 25 minuten wel ongeveer zijn opgelost. I Love LA draait om een stel zelfingenomen influencers en hun entourage in Los Angeles, terwijl Adults een wat klassiekere groep samenwonende vrienden in New York volgt.
I Love LA probeert daarbij vooral Girls te zijn, terwijl Adults wat meer weg heeft van Friends. Het resultaat is vooralsnog wisselend, want beide series hebben nog niet de comfortabele ‘hanghumor’ van Friends, maar schuren ook niet, zoals Girls vaak deed, als genadeloos portret van een generatie.
Die portrettering van de millennial in Girls was vaak nietsontziend en leidde tot ontelbaar veel essays en denkstukken. I Love LA en Adults komen daar vooralsnog niet bij in de buurt. Dat komt ook omdat de makers van beide series nog duidelijk zoekende zijn. Een goede komedieserie moet even rijpen, en hoeft niet meteen extreem relevant te zijn (kijk daarvoor alleen maar naar de niet helemaal geslaagde eerste reeksen van serieklassiekers als The Office en Parks and Recreation).
Dat lijken de makers gaandeweg ook zelf door te krijgen, want na een wat moeizaam begin, vonden beide series gedurende hun eerste reeksen genoeg eigen smoel om daadwerkelijk leuk te worden. Als de vriendengroep maar leuk genoeg is, blijft de kijker vanzelf hangen.
Hetzelfde effect zag je dichter bij huis bij Mocros. Die succesvolle serie sneed inhoudelijk genoeg interessante thema’s aan, maar was in de kern óók een serie over een ontzettend leuke vriendengroep met wie je elke aflevering kon meeleven.
Dat laatste is ook wat een serie als Adults uiteindelijk toch op de been heeft gehouden. Deze week is de serie, die te zien is op Disney Plus, terug met een tweede seizoen.
Er zijn tamelijk unieke herstelwerkzaamheden ingezet om het wiebelige begin van de serie te ‘fixen’. De eerste aflevering van Adults was zo over de top en cringe, dat producerende studio FX in de data kon zien dat kijkers al massaal afhaakten na de openingsscène.
En dus hebben de makers nu een volledig nieuwe eerste aflevering geschreven, een soort prequel die potentiële nieuwe kijkers níét moet wegjagen. De aanvankelijke openingsaflevering is op Disney Plus nu de tweede aflevering geworden. Het is een wonderlijke, zelden vertoonde situatie.
Dat Adults die tijd en aandacht krijgt, is overigens meer uitzondering dan regel, want in het moderne streaminglandschap krijgen series zelden nog de kans om écht te groeien. Zo werd eind augustus nog de komedieserie Not Suitable for Work, over vijf werkverslaafde twintigers in New York, al na één reeks met wisselende recensies stopgezet.
Misschien zit het probleem ook wel helemaal niet bij gen Z zelf, want ondanks de immense concurrentie om aandacht, kijkt óók die generatie heus nog wel televisie. Het probleem is voordat dat ze niet per se kijken naar series die nadrukkelijk voor hen zijn gemaakt.
Uit onderzoek van het Amerikaanse kijkcijfersinstituut Nielsen bleek eerder bijvoorbeeld dat mensen tussen de 18 en 34 jaar massaal kijken naar series als Grey’s Anatomy, Family Guy, Gilmore Girls en Friends: langlopende of allang gestopte series die níét hun uiterste best doen om zo gen Z mogelijk te zijn.
Dat valt ook op aan Adults en I Love LA, die in eerste instantie nadrukkelijk in de markt werden gezet als ‘gen Z-series’. Maar hoe minder expliciet deze series proberen te zijn over de tijdgeest en de generatie die ze portretteren, hoe grappiger ze vaak zijn. Een goede komedieserie draait toch vooral om de personages en de situaties. Een scherp portret schetsen van een generatie is een leuke bijzaak.
Adults is te zien op Disney Plus, I Love LA op HBO Max.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant