In hun eerste seizoen samen in dezelfde boot roeien Melvin Twellaar en Simon van Dorp op de Bosbaan naar de wereldtitel in de dubbeltwee. ‘Hier op onze thuisbaan, dat is echt super gaaf.’
is sportverslaggever van de Volkskrant en schrijft vooral over schaatsen, atletiek en roeien.
Vlak voordat op vrijdagmiddag de finales bij de WK roeien op de Bosbaan van start zouden gaan, barstte een stevige onweersbui los. De races werden tot nader order uitgesteld. Een kleine drie uur na die onvoorziene pauze breekt de zon door, terwijl Melvin Twellaar en Simon van Dorp in de dubbeltwee naar de wereldtitel roeien.
‘We waren echt wel even zenuwachtig omdat het werd uitgesteld’, vertelt Van Dorp nog nahijgend van de inspanning en glunderend van geluk. De hele dag had de wedstrijdspanning zich opgebouwd en die periode werd onverwacht verlengd. Dat betekende de zinnen nog even verzetten, opletten dat ze genoeg bleven eten en dan weer als altijd toeleven naar de start, de wedstrijdfocus terugkrijgen. Van Dorp: ‘Ik denk dat het voor ons uiteindelijk prima voelde, maar je moet jezelf echt wel even oprapen.’
Voor de 29-jarige Twellaar was het de tweede keer dat hij in deze boot wereldkampioen werd. In 2023 haalde hij in Belgrado het goud met Stef Broenink, dezelfde ploeggenoot met wie hij in 2021 en 2024 olympisch zilver pakte. Maar Broenink sloot vorig jaar zijn topsportcarrière af en stond ditmaal aan de steiger achter de finish klaar om zijn oude ploeggenoot een omhelzing te geven. En om hem te feliciteren met de succesvolle samenwerking met Van Dorp, die in de dubbeltwee nog maar kort teruggaat.
Pas dit jaar werden ze voor het eerst samengevoegd in de dubbeltwee en waren bij de eerste wereldbeker van het seizoen in Sevilla direct de beste. Bij de wereldbeker in Luzern, in juni, stapten ze als trainingsprikkel terug in de skiff, de eenpersoonsboot waar ze in het verleden beiden al veel uren in maakten. Regelmatig hadden ze zelfs tegen elkaar gestreden om een plekje in de skiff op de grote toernooien. Beiden bewezen met de internationale mee te kunnen. Twellaar pakte WK-zilver in de skiff in 2022, Van Dorp olympisch brons in Parijs en zilver op de WK van 2023.
Ondanks de oude concurrentie was het niet zo moeilijk om van de twee een eenheid te maken, stelde Van Dorp. ‘Het voelde vorig jaar ook alsof we ploeggenoten waren voor mij. En ook in Parijs, toen Melvin met Stef in de dubbeltwee zat en ik in de skiff, waren we al een ploeg. Ook omdat zij allebei een verleden hadden in de skiff, namen ze mij een beetje onder hun vleugels. Dat ging heel natuurlijk.’
Er is niet zo’n strikte scheiding tussen de boten, vult Twellaar aan. ‘We hebben al een tijd dezelfde coach, dezelfde fysioloog.’ En hij knikt naar het grote tv-scherm waar Roos de Jong en Benthe Boonstra in de vrouwen dubbeltwee op dat moment het goud net mislopen en zich troosten moeten met zilver. Ook zij zijn deel van hun ploeg, benadrukt Twellaar, die net als Van Dorp zijn verhaal onderbreekt om de finish te bekijken. ‘Voor mijn gevoel hebben we dit met zijn vieren gedaan.’
In de trainingen hadden Twellaar en Van Dorp de afgelopen weken al gemerkt dat ze goed vooruit gingen, dat ze steeds beter op elkaar ingespeeld raakten. ‘We wisten wel dat het niveau hoog was, maar ik had niet verwacht dat we zo goed zouden zijn’, vertelt Twellaar. ‘Ja, we hebben echt goede trainingen gehad, maar het is iets anders om het te doen als er zoveel mensen kijken. Dit was de eerste keer dat we ons helemaal leeg moesten trekken’, vult Van Dorp aan.
Voor Van Dorp is het zijn eerste mondiale titel. Twellaar kan het vergelijken met zijn vorige wereldtitel. Of deze tweede anders voelt? ‘Het is sowieso anders. Als nieuwe ploeggenoten moet je met zijn tweeën weer uitvogelen hoe het allemaal werkt. Het is allebei heel bijzonder, elk op een eigen manier. Maar hier op onze thuisbaan, dat is echt super gaaf.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant