Terwijl Nepalezen in Nederland wachten op nieuws over hun dierbaren, zetten ze ook acties op om te helpen waar ze kunnen. Zo is Shashi Paudyal een geldinzameling begonnen. ‘We hebben goed contact met lokale overheden in Nepal.’
De ontreddering bij de Nepalese gemeenschap in Nederland is groot na de verwoestende overstromingen in Nepal en Tibet. Onder slachtoffers en vermisten in de districten Rasuwa, Dhading en Nuwakot, ten noorden en westen van de hoofdstad Kathmandu, zijn ook bekenden van in Nederland woonachtige Nepalezen.
In Nederland wonen ongeveer 3.500 Nepalezen, vooral in en rond Amsterdam en Purmerend. ‘Een relatief kleine, maar hechte gemeenschap’, typeert Shashi Paudyal hen. ‘Bij rampen als deze hebben we intensief contact met elkaar.’ Paudyal is oprichter van meerdere organisaties die Nepalezen in Nederland verbinden en zet zich in die rol ook in voor de ontwikkeling van zijn geboorteland. Met de Stichting Nepal Fonds zette hij donderdagochtend een inzamelingsactie voor noodhulp op poten.
Het nieuws van de desastreuze overstromingen is ‘heel hard’ aangekomen bij Nepalezen in Nederland, zegt Paudyal. ‘Mensen voelen zich machteloos en radeloos. We hebben wel vaker te maken met natuurgeweld in Nepal, maar dit is een ramp die zijn weerga nauwelijks kent. Een allesverwoestende stortvloed die door de bergen raast en alles wegvaagt wat op zijn pad komt: dat is immens.’
Zijn veel Nepalezen in Nederland het contact met dierbaren verloren na de ramp?
‘Ik heb het vandaag al een aantal keer gehoord. Het is moeilijk te zeggen hoeveel, maar mensen uit onze gemeenschap maken zich zorgen. Niet iedereen met familie en vrienden in het gebied heeft contact met hen kunnen krijgen. Rasuwa is keihard getroffen: zendmasten zijn meegesleurd en elektriciteitscentrales zijn beschadigd door de overstromingen. Communicatie met delen van het land is daarmee bijna onmogelijk geworden, ervaren ze.’
Welke rol kunt u spelen?
‘Met onze organisaties zijn we, zeker nu, een steun en toeverlaat voor de gemeenschap. Ik voel me verantwoordelijk; ik ben een soort burgervader voor veel Nepalezen hier. We houden mensen op de hoogte van de stand van zaken. Tegelijk zijn we ook vooral een luisterend oor, de impact van deze ongekende ramp kunnen wij het best begrijpen. Ik probeer ze zo goed mogelijk op te vangen.
‘Met Stichting Nepal Fonds zijn we een inzamelingsactie gestart. Vanavond hebben we een bijeenkomst met vertegenwoordigers van de Nepalese gemeenschap, waarin we bespreken welke stappen we kunnen zetten in deze moeilijke omstandigheden.
‘Niet alleen in Nederland, overigens. De Nepalese diaspora telt miljoenen mensen. Zij hebben zich verenigd in de Non-Resident Nepali Association (NRNA), met afdelingen in meer dan negentig landen. We werken met de Nederlandse tak nauw met hen samen, om te bespreken hoe we Nepal vooruit kunnen helpen.’
Hoe is het om dit van afstand mee te maken?
‘Ik krijg er kippenvel van. Ik was in december in het getroffen district, waar ik nog op de Trishuli-rivier heb geraft. Alle hotels die ik heb gezien, de raftingorganisatie: allemaal weg.
‘Het voelt ook als een déjà vu. Met mijn gezin was ik in Nepal tijdens de verwoestende aardbeving van 2015. Daar zijn we ternauwernood aan de dood ontsnapt. Toen ik vanmorgen de vreselijke beelden van de overstroming zag, werd dat trauma weer opgerakeld.’
Wat kunnen jullie met het ingezamelde geld doen?
‘De Nepalese overheid heeft gevraagd of alle financiële hulp uit het buitenland gecoördineerd kan worden via hen, dus daar sluiten we ons bij aan. We hebben ook goed contact met lokale overheden, om met hen te kunnen samenwerken.
‘Op dit moment proberen we vanuit Nederland te ondersteunen waar we kunnen. De eerste prioriteit is het helpen van slachtoffers, daarna de noodhulp om in de dagelijkse behoeften te kunnen voorzien. Ik heb mijn vliegticket al geboekt: op 20 september ga ik ondersteunen in de wederopbouw, op welke manier dan ook.
Het is niet voor het eerst dat Nepal wordt getroffen door natuurgeweld. Voelt u veerkracht in het land om hier weer bovenop te komen?
‘Ja, die is er altijd. Het is ook voor mij altijd een drijfveer. Het zit in mijn bloed om landgenoten te helpen.’
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant