is tv-recensent voor de Volkskrant.
De schoenenrage van dit moment is onmiskenbaar de tabi, het iconische schoenontwerp van Maison Margiela, waarbij de grote teen van de andere tenen wordt gesplitst. Redacties stortten zich de afgelopen tijd op de geschiedenis van de oorspronkelijk Japanse schoen. Editie NL, niet vies van een lollig nieuwsitem, pakte het net even anders aan.
Ter duiding van de tabitrend had verslaggever Josephine van Erven zich op een kameel gehesen. Want: ‘Je kunt het toch niet laten een beetje te denken aan de cameltoe’, zei de journalist, die in een strakke legging op de rug van het dier zat. ‘Niet deze’, zei ze ook, wijzend naar haar kruis. ‘Maar: de voeten van deze vriendin.’ De cameraman zoemde in op de poten van het arme beest.
Je ziet de brainstorm op de redactie voor je. Van Erven die vertelt dat ze iets met de tabitrend wil doen. Zij uitleggen wat de tabi is. Dan de reacties van collega’s. Dat zijn toch die rare schoenen? Iemand zegt, niet eens besmuikt, dat ze hem altijd doen denken aan een cameltoe. Lachen. Het volgende moment zit Van Erven op een kameel. Kennelijk heeft niemand protest aangetekend.
Maar dan zijn we er nog niet. Er wordt ook een voetenexpert ingevlogen. Het blijft journalistiek. De vraag: zijn de schoenen wel goed voor je voeten? De podotherapeut lijkt, afgaand op zijn geblondeerde stekels, ook niet helemaal mode-ongevoelig. Hij vertelt dat de grote teen ‘heel belangrijk’ is, ‘hoe meer ruimte die krijgt, hoe beter.’
De gespleten tenen van dromedarissen en kamelen hebben ook een functie. De dieren hebben geen hoeven, maar eelt onder hun voeten, vertelt een kamelenhoudster terwijl ze de beesten aait. Het eelt dempt hun stappen. Als die tenen de grond raken, worden de voeten breder. Zo zakken hun poten niet weg in het zand.
Het nieuwsprogramma houdt sowieso wel van funfacts die slechts in de verte iets met het onderwerp te maken hebben. Zoals bij het nieuws dat de ‘kopgalg’ bij trainingen van Vitesse is geïntroduceerd. Een hoge constructie waarbij een bal aan een touw hangt, zodat voetballers hun kopballen kunnen oefenen.
Vitesse-speler Nino Zonneveld vindt de kopgalg ook wel een beetje een ‘apart beeld’, maar ‘het werkt wel’. Editie NL-verslaggever Steef van Stiphout zag zijn kans schoon en trok, na een flitsbezoek aan de voetbalclub, naar het Haagse museum De Gevangenpoort om te griezelen bij ‘de laatste echte galg van ons land’.
Hoogleraar stadgeschiedenis Manon van der Heijden, staand naast de strop: ‘Dit was het einde van je verhaal.’ De galg werd vroeger ter doodstraf ingezet bij de zwaardere misdrijven; ernstige diefstal, sodomie, moord, vertelt ze. Met publiek. Daarna werd de galg met het lichaam buiten de stad getoond, als waarschuwing.
De kijker is niet heel veel wijzer over de ‘kopgalg’, maar over de strop des te meer.
Source: Volkskrant