Studentenorganisaties zien drastisch minder aanmeldingen voor bestuursfuncties, omdat studenten het zich door studiedruk en geldgebrek steeds vaker niet meer kunnen permitteren. Doodzonde, want een bestuursjaar heeft positieve effecten op de arbeidsproductiviteit en de mentale gezondheid.
De introductieweken zijn weer in volle gang. Die periode waarin nieuwbakken studenten nog ietwat onwennig maar vooral ook bruisend van enthousiasme de drempel van hun spannende volgende levensfase oversteken. Een periode bovendien waarin ze, naast de nieuwe studie, worden geconfronteerd met een haast verlammend aanbod aan extracurriculaire activiteiten: van studie-, sport- en gezelligheidsclubs tot culturele, politieke en belangenverenigingen.
Dit alles is nuttig, omdat het studenten een rijker sociaal leven biedt, met als gevolg een sterkere mentale gezondheid en meer veerkracht, die beide hoognodig zijn. Daarnaast leren studenten met bestuurstaken binnen deze verenigingen cruciale professionele vaardigheden. Het probleem is echter dat studenten steeds minder vaak bestuurstaken oppakken.
Over de auteur
Ray Polman is voorzitter van het bestuur van Boks, dat de studentenhuurders vertegenwoordigt bij woningcorporatie SSH.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
De grote gezelligheidsverenigingen houden zichzelf nog draaiende, maar kleinere onafhankelijke disputen en vooral ook de studieverenigingen en belangenorganisaties, zoals studentenvakbonden en huurdersorganisaties, krijgen nog maar zelden voldoende aanmeldingen voor hun bestuursvacatures. Dit zorgt ervoor dat sommige verenigingen op halve kracht moeten draaien of zelfs helemaal verdwijnen, met als gevolg nog minder zichtbaarheid en zwakkere belangenbehartiging voor studenten.
Een lichtpunt is dat deze terugloop niet wordt veroorzaakt door onwil. Veel studenten willen juist graag een bestuursjaar doen om bij te dragen aan de studentencultuur en tegelijk waardevolle ervaring op te doen voor hun latere loopbaan. Maar studenten hebben simpelweg te weinig tijd en geld voor dit soort taken. Ze kunnen het zich niet permitteren om een jaar studievertraging op te lopen of om tijd over te hevelen van de financieel noodzakelijke bijbaan naar een financieel kostbare bestuursfunctie. De angst om door een iets minder goedbetaalde baan of een iets hogere studieschuld later geen woning te kunnen vinden, neemt dan begrijpelijkerwijs de overhand.
Het helpt dan ook niet mee als diverse politieke partijen olie op het vuur gooien. Toen de invoering van de langstudeerboete vorig jaar definitief niet doorging, pleitte de VVD in haar verkiezingsprogramma nog voor de omgekeerde versie: een ‘kortstudeerbonus’.
Als studenten zonder vertraging binnen vier jaar (in plaats van in bijvoorbeeld zes jaar met een bestuursjaar en een tussenjaar) de arbeidsmarkt op gaan, betekent dat uiteraard twee gewonnen productieve jaren voor onze economie. De impuls om een wildgroei aan ‘eeuwige studenten’ tegen te gaan is dan ook begrijpelijk, maar aansturen op een zo kort mogelijke studietijd kan juist een averechts effect hebben op de arbeidsproductiviteit en het maatschappelijk welbevinden van studenten.
Het netwerk en de ervaring die in een bestuursjaar worden opgedaan, kunnen een startende werknemer immers aanzienlijk productiever maken. Daarnaast kan de rust en reflectie van een tussenjaar potentiële burn-outklachten of een plotselinge carrièreswitch voorkomen.
Met Prinsjesdag in aantocht zou het voor partijen die zich hard willen maken voor het studentenleven én de arbeidsmarkt dus duidelijk moeten zijn waarmee ze kunnen beginnen: algemene maatregelen tegen de oorzaken en gevolgen van stress en prestatiedruk onder studenten. Door bijvoorbeeld de rente op een studieschuld weer op nul te zetten, zoals eerder werd gesuggereerd, te investeren in mentale gezondheidszorg voor jongeren en bovenal vol in te zetten op de bouw van gedeelde studentenwoningen in plaats van eenkamerappartementen.
En ook: door studenten recht op één extra jaar studiefinanciering te bieden voor een bestuursjaar, collegegeld tijdens een bestuursjaar op te schorten en de vrijwilligersvergoedingen van studentenbesturen te verhogen.
Op deze manier ervaren de bijna-studenten die nu nog overprikkeld tijdens de introductieweken ronddolen hun studietijd straks niet als een eenzame periode waarin ze zo snel mogelijk een cv proberen op te bouwen, maar wordt de studieperiode – net als voor de generatie van hun ouders en de Prinsjesdag-politici – ook weer de mooiste tijd van hun leven. En de basis voor een productieve en succesvolle carrière.
Wilt u reageren? Stuur dan een opiniebijdrage (max 700 woorden) naar opinie@volkskrant.nl of een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant