Un anno di scuola, over een Zweeds meisje dat in haar eindexamenjaar verhuist naar het Italiaanse Triëst, is óók een weemoedige terugblik op een tijd zonder smartphones en sociale media.
schrijft voor de Volkskrant over film.
Wanneer de Zweedse Fredrika met haar vader naar het Italiaanse Triëst verhuist, een kustplaats bij de grens met Slovenië, belandt ze in een eindexamenklas met alleen maar jongens. Die vinden het wel leuk om plotseling een meisje in hun midden te hebben.
Fredrika – Fred voor vrienden – heeft aan aandacht geen gebrek, maar het kost tijd om haar plek te vinden. Ze spreekt geen Italiaans en lijkt zelfverzekerder dan ze is. Als ze aansluiting vindt bij een hecht driemanschap van jongens die elkaar van kleins af kennen, voelt ze zich trots en beschermd.
Het zijn lieve jongens, Mitis, Antero en Pasini. Ze hebben een eigen hangplek in een verlaten drukkerij, waar ze soms na het stappen blijven slapen. De afspraak is dat niemand een relatie met Fred begint, maar ja, hoe gaan ze dat volhouden? Fred is allang verliefd geworden.
Un anno di scuola is de tweede speelfilm van Laura Samani, die met haar fascinerende debuut Piccolo corpo (2021) al liet zien wat ze in huis heeft. Piccolo corpo, over een jonge vrouw die rond 1900 zoekt naar erkenning voor haar doodgeboren kind, ging in première op het filmfestival van Cannes en won wereldwijd tientallen prijzen.
Samani’s tweede film heeft net zulk fraai camerawerk als haar eerste (van de Franse Inès Tabarin, die eerder met de gebroeders Safdie en Leos Carax werkte), maar de stijl is een stuk losser. Het scenario is gebaseerd op een roman van Giani Stuparich uit 1929, maar Samani verplaatste het verhaal naar 2007 – niet toevallig het jaar waarin ze zelf eindexamen deed, op een middelbare school in Triëst.
Behalve een coming-of-ageverhaal over vroege liefdes en vriendschap is Un anno di scuola ook een weemoedige terugblik op een tijd zonder smartphones en sociale media. Ouders komen in de film nauwelijks voor, de tieners worden vrij gelaten. Alles is mogelijk, in theorie dan vooral, want in een kalme provinciestad kun je niet te groot dromen.
Gemoedelijk werkt het verhaal toe naar een bitterzoet einde. De jonge, onervaren acteurs doen het uitstekend: wat Un anno di scuola mist aan dramatische pieken en dalen, maakt het ruimschoots goed in geloofwaardigheid en sfeer. Dat Fred dit schooljaar nooit gaat vergeten, begrijp je meteen.
Drama
★★★★☆
Regie Laura Samani
Met Stella Wendick, Giacomo Covi, Pietro Giustolisi, Samuel Volturno
102 min., in 40 zalen en op Picl.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant