De lezersbrieven! Over het besluit om Nederland volgend jaar weer niet te laten meedoen aan het Eurovisie Songfestival, klimaatberichten op televisie en verdwalen in de huidige wereld.
AvroTros heeft bekendgemaakt ook volgend jaar niet aan het Eurovisie Songfestival deel te zullen nemen. De reacties op het besluit van de omroep lopen uiteen. Velen vinden dat cultuur en politiek niets met elkaar te maken hebben en juichen de beslissing toe. Dezelfde opvatting hebben deze velen ook over sport en politiek.
Spannend is of de NPO ervoor kiest om het Eurovisie Songfestival wel uit te zenden, zoals ook dit jaar gebeurde, omdat cultuur en politiek echt niets met elkaar te maken hebben. Gekozen zou dan weer worden voor een neutrale positie, zoals de besluitnemers dat noemen.
Dit soort opstelling zien we ook terug in de Nederlandse politiek, waar neutraal in feite staat voor geen kleur bekennen. En dat is een kleur die niet goed past bij een land dat zich laat voorstaan op zijn rol als gidsland. Maar misschien wil deze handelsnatie dat ook niet meer zijn.
Hans Akveld, Berkel en Rodenrijs
Ingrid Robeyns en Derk Loorbach pleiten voor een wekelijkse klimaatpersconferentie. Een pleidooi voor meer en urgente aandacht voor klimaatverandering is hard nodig maar niet nieuw.
Voor de klimaatconferentie in Glasgow in 2021 was er een idee voor een dagelijks kort programma over klimaatverandering op televisie. Het voorstel haalde het niet in Hilversum. Reden: de programmering voor het najaar was al rond. Alsof die ook al niet rond was bij covid-19, toen van de ene op de andere dag Frontberichten van BNNVara op het scherm kwamen.
Frontberichten begon op 20 maart 2020 en liet mensen via zelfgemaakte video's vertellen over hun ervaringen tijdens de coronacrisis. Geertjan Lassche was bedenker en regisseur. BNNVara noemde het ‘het snelle antwoord van BNNVara op de uitbraak van de coronacrisis en de eerste lockdown’.
Als lid van de ledenraad van BNNVara heb ik gepleit voor een vergelijkbaar programma als Frontberichten: Weerberichten!. Bij de leiding van de omroep was voor Weerberichten! geen steun, onder andere omdat op andere manieren al aandacht wordt besteed aan het onderwerp klimaat.
De NOS introduceert dit najaar een extra weerbericht van 3 minuten na het NOS Journaal van acht uur. Het extra blok biedt ruimte voor uitgebreidere verwachtingen voor meerdere dagen en meer aandacht voor regionale weersverschijnselen. Klimaatverandering wordt niet genoemd en komt hoogstens zijdelings aan bod.
Ex-voorzitter Shula Rijxman van de NPO wilde een regelmatig terugkerend klimaatprogramma op televisie, zij het niet dagelijks. Met zo’n Klimaatjournaal, hoopte Rijxman, zou het onderwerp duurzaamheid en klimaat structureel aandacht krijgen. Sindsdien is er niets meer van vernomen.
Zo urgent is het onderwerp kennelijk ook weer niet.
Nico Kussendrager, Soesterberg
In de Volkskrant van 22 augustus verschenen stukken over de film Backrooms van Kane Parsons. Van Frank Rensen het essay ‘De horror van de tussenruimte’ en Marian Donner schreef een column erover. Het is opvallend hoeveel aandacht deze film krijgt en hoe weinig wordt verwezen naar oudere verhalen over verdwalen in angstaanjagende tussenwerelden.
Zelf zoek ik in publicaties over deze film naar verwijzingen naar Haruki Murakami. Tevergeefs. Sinds 1979 schrijft hij over labyrinten, tussenwerelden, ondergrondse gangen en personages die zoeken naar een uitweg.
Wat me ook verbaast is dat Backrooms vooral geduid wordt als een typisch gen Z-verhaal over hun angst en donkere toekomstbeelden. Maar is de metafoor van het verdwalen in liminale ruimtes niet minstens zo treffend voor alle generaties van nu? We dwalen en verdwalen in eindeloze stromen van algoritmes, schermen, keuzemenu’s, sociale media en informatiestromen zonder ooit de juiste uitweg te vinden.
Misschien zegt het ontbreken van die literaire verbanden óók iets betekenisvols; zijn we zo gericht op het actuele en het ‘nieuwe’ dat ons culturele geheugen vervaagt en we vergeten wat werkelijk van betekenis is?
Misschien is niet het verdwalen nieuw, maar de manier waarop wij in deze wereld verdwalen?
Marjo Korrel, Eindhoven
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Geselecteerd door de redactie
Source: Volkskrant